16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1912! Ο ΕΛΛΗÎΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩÎΕΙ ΤΗΠΚΑΤΕΡΙÎΗ
Στις 13 Οκτωβρίου η VIIη Μεραρχία του ΣτρατοÏ Θεσσαλίας στάθμευε στη Φουσκίνα (σημ. Αγία Τριάδα ή ΖωοδÏŒχο Πηγή). O λοχαγÏŒς Κ. Μαζαράκης αρχηγÏŒς των Σωμάτων των ΠροσκÏŒπων κατÎλαβε τα Στενά της ΠÎτρας, γιατί είχε την πληροφορία ÏŒτι δυνάμεις του τουρκικοÏ στρατοÏ θα κινοÏνταν προς την ίδια κατεÏθυνση.
Με διαταγή του Κ. Μαζαράκη, ο ΑλÎξανδρος Δ. Ζάννα (καταγÏŒμενος - απÏŒ το Βλαχολείβαδο- Λιβάδι του ΟλÏμπου), συνάντησε το μÎραρχο ΚλεομÎνη ΚλεομÎνους στο...
χωριÏŒ Άγιο Δημήτριο του παρουσίασε την κατάσταση των επιχειρήσεων και την ανάγκη της άμεσης κίνησης της μεραρχίας.
Ο ΜÎραρχος, Îδωσε αμÎσως διαταγή για την αναχÏŽρηση των μονάδων. Πράγματι τα Συντάγματα της 7ης Μεραρχίας άρχισαν την πορεία τους προς τα Στενά της ΠÎτρας, ÏŒπου Îφθασαν το απÏŒγευμα της 14ης Οκτωβρίου και στάθμευσαν στην θÎση ΚαρακÏŒλι. Το πρÏŒγραμμά σας περιήγησης μπορεί να μην υποστηρίζει την προβολή αυτής της εικÏŒνας.
Το πρωί της 15ης ο ΜÎραρχος Îδωσε γραφτή « διαταγή Επιχειρήσεων » :
· Η Μεραρχία πηγαίνει προς Αικατερίνη και Κίτρος (ΠÏδνα) προς εκδίωξη του εκεί εχθροÏ.
· Μία φάλαγγα θα βαδίσει προς Κίτρος (ΠÏδνα) περνÏŽντας απÏŒ το Χάνι της Μηλιάς, και απÏŒ εκεί Κεραμίδι - Κίτρος.
· Η Î¬λλη φάλαγγα αποτελοÏμενη απÏŒ το υπÏŒλοιπο της Μεραρχίας θα βαδίσει απÏŒ τον αυτοκινητÏŒδρομο προς την Κατερίνη .
Το πρωινÏŒ της 15ης Οκτωβρίου η Μεραρχία ..αναχÏŽρησε για την απελευθÎρωση της Κατερίνης και προχωροÏσε κανονικά και χωρίς προβλήματα απÏŒ την πλευρά του εχθροÏ. ΓÏρω στις 2 το μεσημÎρι κι ενÏŽ μονάδα του 20ου Συντάγματος, πλησίαζε προς το ΚολοκοÏρι (σημ. ΣβορÏŽνο) ο ελληνικÏŒς στρατÏŒς δÎχθηκε σφοδρά πυρά απÏŒ τα βορειοδυτικά του χωριοÏ, εντελÏŽς αιφνιδιαστικά.
ΤοÏρκοι στρατιÏŽτες είχαν κρυφτεί στο πυκνÏŒ απÏŒ παλοÏρια δάσος της περιοχής και Îβαλαν κατά του ελληνικοÏ στρατοÏ, με αποτÎλεσμα να πανικοβληθοÏν οι στρατιÏŽτες και μάλιστα Îνας λÏŒχος άρχισε να υποχωρεί. Την κατάσταση Îσωσε ο διοικητής του 20ου Συντάγματος, αντισυνταγματάρχης Δημήτριος ΣβορÏŽνος, που Îτρεξε μπροστά Îφιππος και εμψÏχωσε τους στρατιÏŽτες του.
ÎŒμως οι ΤοÏρκοι διÎκριναν τα γαλÏŒνια και το βαθμÏŒ του και Îστρεψαν τα πυρά τους εναντίον του. Ο γενναίος ΣβορÏŽνος τραυματίστηκε βαριά. ΣυνÎχισε, ÏŒμως, Îφιππος να επιτίθεται, μÎχρις ÏŒτου βαλλÏŒμενος διαρκÏŽς, ξεψÏχησε. Το γεγονÏŒς προκάλεσε απερίγραπτη συγκίνηση και τÏŒνωσε το ηθικÏŒ των Ελλήνων στρατιωτÏŽν (Κερκυραίων και ΖακυνθινÏŽν το πλείστον), οι οποίοι με αλαλαγμοÏς και γενναιÏŒτητα επιτÎθηκαν ακάθεκτοι πλÎον κατά των ΤοÏρκων.
Η μάχη κράτησε 3,5 ÏŽρες συνολικά. Ο τουρκικÏŒς στρατÏŒς κατά τις 5,30 το απÏŒγευμα αναγκάσθηκε να υποχωρήσει πÎρα απÏŒ τον ποταμÏŒ ΠÎλεκα προς την Κατερίνη.
Στις 3 τα ξημερÏŽματα της 16ης Οκτωβρίου Îφτασε διαταγή του Γεν. Στρατηγείου να επιταχυνθεί η προσπÎλαση.
Το 20ο ΣÏνταγμα προχÏŽρησε Β.Α. της Κατερίνης , ενÏŽ το 19ο παρÎμεινε πίσω στη διάθεση του Μεράρχου. Το πυροβολικÏŒ πήρε κατάλληλη θÎση στα υψÏŽματα στο ΚολοκοÏρι για να υποστηρίζει τις κινήσεις του ΠεζικοÏ. Η 7η Μεραρχία πορεÏτηκε χωρίς επεισÏŒδια- αφοÏ ο τουρκικÏŒς στρατÏŒς και πολλοί απÏŒ τους ΤοÏρκους της Κατερίνης είχαν εγκαταλείψει τη νÏχτα την πÏŒλη.
Στις 7,30 το πρωί της 16ης Οκτωβρίου 1912, ημÎρα Τρίτη, τα ελληνικά στρατεÏματα μπαίνουν στην πανηγυρίζουσα Κατερίνη. Οι κάτοικοι απÏŒ τα μπαλκÏŒνι των σπιτιÏŽν και στις άκρες των δρÏŒμων ζητωκραÏγαζαν τον στρατÏŒ που περνοÏσε απÏŒ τις κεντρικÎς οδοÏς 7ης Μεραρχίας και Μ. Αλεξάνδρου. O ελληνικÏŒς στρατÏŒς πορεÏτηκε μÎχρι τον Κισλά, τουρκικÏŒς στρατÏŽνας (πάρκο), ÏŒπου τον υποδÎχτηκε αντιπροσωπεία κατοίκων της πÏŒλης με επικεφαλής τον Επίσκοπο ΠαρθÎνιο Βαρδάκα. ΞεχÏθηκαν δάκρυα χαράς και υποδÎχτηκαν τους ελευθερωτÎς με ελληνικÎς σημαίες, λÎγοντας « ΧριστÏŒς ΑνÎστη». Ένας λÏŒχος με τη σημαία και τις σάλπιγγες διÎτρεξε την πÏŒλη παιανίζοντας εμβατήρια και προκαλÏŽντας ακράτητο ενθουσιασμÏŒ στους κατοίκους.
ΛαÏŒς και στρατÏŒς, ανάμεσά τους και ο Δήμαρχος της Κατερίνης ΜουχαρÎμ ΡουστÎμ, πήγαν στην εκκλησία της Θείας Ανάληψης, ÏŒπου τελÎστηκε Δοξολογία για την απελευθÎρωση της πÏŒλης απÏŒ τον Επίσκοπο.
Με ανάμεικτα συναισθήματα χαράς και λÏπης , κηδεÏτηκαν οι ήρωες νεκροί της μάχης της Κατερίνης: Δημήτριος ΣβορÏŽνος Αντισυνταγματάρχης, Δημήτριος Νίκας ΥπολοχαγÏŒς, Λοχίας Βίγκος Θωμάς,
ΣτρατιÏŽτες: ο ανήλικος ΚρητικÏŒς Κονταξάκης, Βασίλλας ΓεÏŽργιος, Σαράντης ΑντÏŽνιος, Ανευλαβής Β και 6 άνδρες ( ΤρÏφων Γιαννουλάκης) και 3 γυναίκες που σκÏŒτωσαν φεÏγοντας οι ΤοÏρκοι.
Ο στρατÏŒς αφοÏ παρÎδωσε τη διοίκηση της πÏŒλης στον ΛιβαδιÏŽτη ΓεÏŽργιο Λαναρίδη συνÎχισε την καταδίωξη του εχθροÏ προς το Κίτρος.
Στο σημείο της μάχης στήθηκε μνημείο πεσÏŒντων, ÏŒπου εδÏŽ και 102 χρÏŒνια κοιμοÏνται τον αιÏŽνιο Ïπνο οι γενναίοι, οι ήρωες της Κατερίνης.











