Dallas Buyers Club
Ο Ron Woodroof (Matthew McConaughey), Îνας κλασσικÏŒς τεξανÏŒς καουμπÏŒυ είδε το 1985 τη ζωή του να ανατρÎπετα, ÏŒταν οι γιατροί του ανακοίνωσαν πως είναι φορÎας του ιοÏ του HIV. Με την νÏŒσο να αποτελεί ακÏŒμα μυστήριο για τους γιατροÏς, οι ΗΠΑ βρίσκονταν ακÏŒμη σε αναποφασιστικÏŒτητα για τον τρÏŒπο αντιμετÏŽπισής της. ΑπομονωμÎνος απÏŒ φίλους και γνωστοÏς και χωρίς τη δυνατÏŒτητα πρÏŒσβασης σε εγκεκριμÎνη φαρμακευτική αγωγή, ο σκληροτράχηλος άνδρας αποφάσισε να αναζητήσει εναλλακτικÎς θεραπείες και μη εγκεκριμÎνα στις ΗΠΑ φάρμακα. Παρακάμπτοντας το σÏστημα κατάφερε να χτίσει Îνα "σÏλλογο αγοραστÏŽν" για τους ασθενείς του Dallas, προσφÎροντάς τους πρÏŒσβαση σε αξιοπρÎπεια και αποδοχή.
ΕικÏŒνες της αμερικανικής επαρχίας, blue-collar ήρωες, κάμερα στο χÎρι, αυτοσχÎδιο μοντάζ. Στα πρÏŽτα του λεπτά το «Dallas Buyers Club» σου δίνει την εντÏπωση μιας ταινίας που θα μποροÏσε να Îχει γυρίσει ο Bob Rafelson στα 70's με τον Jack Nicholson στον πρωταγωνιστικÏŒ ρÏŒλο. ΔυστυχÏŽς ο -μÎχρι σήμερα- αναξιÏŒπιστος Jean Marc Vallee γρήγορα θα υποκÏψει στις συμβάσεις ενÏŒς ακαδημαÏŠκοÏ, big issue movie.
ΩστÏŒσο δεν Îχει και τÏŒση σημασία. Γιατί το φιλμ είναι, πρωτίστως, μια ταινία ηθοποιοÏ. ÎŒχι του Jared Leto, o οποίος σου δίνει στα 5 πρÏŽτα λεπτά της εμφάνισης του ÏŒσα Îχει να σου δÏŽσει και μετά απλÏŽς καταφεÏγει σε μια ανακÏκλωση των τικ και των μανιερισμÏŽν του ρÏŒλου του. Ανήκει στον Matthew McConaghey, αυτÏŒ τον χαρισματικÏŒ πρωταγωνιστή - περί τÎτοιου πρÏŒκειται- που εδÏŽ και μερικά χρÏŒνια πραγματοποιεί Îνα θεαματικÏŒ comeback.
Ο McConaghey ξεκίνησε με μια σειρά απÏŒ ρÏŒλους σε ταινίες ανεξάρτητων δημιουργÏŽν, σε ερμηνείες που φανÎρωναν Îνα ακατÎργαστο ταλÎντο, που συνδÏαζε την εξωτερική εμφάνιση με Îνα (δυνάμει) πληθωρικÏŒ ερμηνευτικÏŒ Îνστικτο. Γρήγορα ÏŒμως άλλαξε τροπάρι κι αποφάσισε να γίνει Îνας μεγάλος, εμπορικÏŒς σταρ. Για να παραφράσουμε την Melanie Griffith στο «Working Girl», ο McConaghey είχε σÏŽμα για αμαρτίες αλλά ÏŒχι μυαλÏŒ για δουλειά. ΑναλÏŽθηκε Îτσι σε μια σειρά απÏŒ εμφανίσεις σε rom-com του σωροÏ, στηριζÏŒμενος αποκλειστικά στην εξωτερική του εμφάνιση.
Κάτι άλλαξε ÏŒμως εκεί, γÏρω στο '10. Ο ΜcConaghey αποφάσισε να πάρει ξανά την τÎχνη του στα σοβαρά και να συνεχίσει απÏŒ εκεί που το είχε αφήσει με την ηλεκτρισμÎνη του ερμηνεία στο «Frailty». Και πραγματικά απÏŒ τÏŒτε χαίρεσαι να τον βλÎπεις. Με προσήλωση αξιÎπαινη, με την χαρακτηριστική εκφορά του λÏŒγου και μια αÏρα περιθωριακής αρρενωπÏŒτητας, που απουσιάζει ολοσχερÏŽς απÏŒ τους "μορφονιοÏς" νεÏŒτερης κοπής, ο αμερικανÏŒς ηθοποιÏŒς δίνει στους χαρακτήρες, που υποδÏεται, μια Îνταση που ολοÎνα και εκλείπει απÏŒ τις οθÏŒνες μας.
Στο «Dallas Buyers Club» θα προετοιμαστεί με "ντενιρική" αφοσίωση και θα χαθεί μÎσα σε Îνα χαρακτήρα ξεροκÎφαλο, μα θαρραλÎο, ο οποίος- κι εδÏŽ είναι το μεγάλο ατοÏ της ταινίας-, θα κάνει εκείνο που πρÎπει, ÏŒχι γιατί Îγινε καλÏτερος άνθρωπος, αφοÏ Îφαγε το χαστοÏκι της μοίρας, αλλά επειδή αυτÏŒ υπαγορεÏουν οι αρχÎς του. Η Κριτική συχνά τείνει να παρακάμπτει τα πρÏŒσωπα που στÎκουν μπροστά στον φακÏŒ, να υποβαθμίζει την σημασία της δουλειάς του ηθοποιοÏ (του σταρ ακÏŒμα περισσÏŒτερο) για το τελικÏŒ αποτÎλεσμα. Έρχεται ÏŒμως κάπου κάπου μια εμφάνιση σαν εκείνη του McConaghey σ'αυτÏŒ το φιλμ, που σε γραπÏŽνει απÏŒ το μανίκι και σε παρασÏρει σε Îνα ταξίδι συναρπαστικÏŒ και, ναι, κινηματογραφικÏŒ. Γιατί, σε τελική ανάλυση, το σινεμά είναι μια τÎχνη (και) προσÏŽπων.
cinemanews.gr
