Εγκαινιάζεται η Îκθεση «Κ.Î . Καβάφης ΖωγÏαφισμÎνα» στο ΊδÏυμα ΘεοχαÏάκη
Εγκαινιάζεται απÏŒψε η Îκθεση Κ.Π. Καβάφης ΖωγραφισμÎνα, στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, με Îργα 40 σÏγχρονων Ελλήνων δημιουργÏŽν, εμπνευσμÎνα απÏŒ ποιήματα του μεγάλου ΑλεξανδρινοÏ.
Για τις ανάγκες της Îκθεσης, που πραγματοποιείται με αφορμή τον εορτασμÏŒ των 150 χρÏŒνων απÏŒ την γÎννηση του ποιητή, συγκεντρÏŽθηκαν απÏŒ ιδιωτικÎς και δημÏŒσιες συλλογÎς, περισσÏŒτερα απÏŒ εκατÏŒ Îργα - λάδια, γλυπτά, σχÎδια, χαρακτικά-, κορυφαίων Ελλήνων εικαστικÏŽν, οι οποίοι επÎλεξαν ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη για την απÏŒδοση του δικοÏ τους οραματικοÏ κÏŒσμου.
Η οικουμενική διάσταση της ποίησης του Κ.Π. Καβάφη αναδÏεται μÎσα απÏŒ τους πίνακες του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα και του Γιάννη ΤσαροÏχη. Ο ΠαναγιÏŽτης ΤÎτσης εμπνεÏστηκε απÏŒ το ποίημα «Αλεξανδρινοί Βασιλείς», ο ΚÏŽστας ΤσÏŒκλης και ο Χρήστος ΜποκÏŒρος απÏŒ τα «Κεριά», ο Κωνσταντίνος Ξενάκης απÏŒ την «Ιθάκη», ο Εδουάρδος Σακαγιάν απÏŒ τις «Επιθυμίες», η Βάνα ΞÎνου απÏŒ «Τα τείχη», ο Γιάννης Ψυχοπαίδης απÏŒ το ποίημα «Μακρυά.
«ÎŒσο κι αν φανεί αιρετικÏŒ, νομίζω ÏŒτι ο Καβάφης σκÎφτεται με εικÏŒνες, οι ιδÎες Îρχονται Ïστερα, και μπερδεÏονται με συγκινήσεις, εμπειρίες και βιÏŽματα» σημειÏŽνει στον κατάλογο της Îκθεσης η πρÏŒεδρος του ΕυρωπαÏŠκοÏ ΠολιτιστικοÏ ΚÎντρου ΔελφÏŽν, ΕλÎνη ΑρβελÎρ. ‘'ΘεωρÏŽ'' συνεχίζει η ίδια ÏŒτι ο Καβάφης ήταν Îνας πεισματικÏŒς, Îνας επίμονος εικονολάτρης (ÏŒχι εικονÏŒδουλος), εικονολάτρης ÏŒμως μιας κοσμικής (ÏŒχι χριστιανικής αλλά εθνικής, ÏŒπως θα Îλεγε) κοπής. Έτσι κι αν δεν θυμάσαι στίχους ποιήματος που διάβασες και ξαναδιάβασες, σίγουρα θα κρατά η μνήμη σου κάποια εικÏŒνα που, είτε εισαγωγικά είτε καταλυτικά, το πλαισιÏŽνουν. Τα παραδείγματα άπειρα. Να θυμίσω βιαστικά: Τον γÎρο που αποκοιμιÎται στο τραπÎζι, τα δάκρυα και τις μακριÎς χαίτες των ΑλÏŒγων του ΑχιλλÎα, τα χρωματιστά γυαλιά του Καντακουζήνειου στÎμματος, τον παλαιÏŒ καθρÎφτη στην είσοδο του πλοÏσιου σπιτιοÏ, τα ροÏχα τα πορφυρά ή τα παλιÏŒρουχα, τη σπασμÎνη ρÏŒδα, τα πλοία με τα λάφυρα, κ.τ.λ. Αυτά συνθÎτουν το σκηνικÏŒ της καβαφικής ποίησης.»
Ο Καβάφης, ζει το μακρινÏŒ χθες, «υποδυÏŒμενος άλλες μορφÎς, και βαδίζει μÏŒνος του, συντροφιά με τις επιθυμίες και τις αναζητήσεις του, άλλοτε στους δρÏŒμους της Αλεξάνδρειας και άλλοτε στις σκοτεινÎς συνοικίες της ΑντιÏŒχειας», σημειÏŽνει ο επιμελητής της Îκθεσης, Τάκης Μαυρωτάς και συμπληρÏŽνει: Η πÏŒλη του, η Αλεξάνδρεια, πολÏκοσμη, Îνα μωσαÏŠκÏŒ ανθρÏŽπων με διαφορετικÎς πολιτιστικÎς, θρησκευτικÎς και καλλιτεχνικÎς παραδÏŒσεις, αποτÎλεσε το πεδίο της εμπνευσμÎνης του δράσης. Έζησε στην ελληνική κοινÏŒτητα που αριθμοÏσε Îως τα 80.000 μÎλη περίπου στον εικοστÏŒ αιÏŽνα και ρίζωσε στην αιγυπτιακή γη. Το διαμÎρισμά του, στην οδÏŒ ΛÎψιους 10, στον δεÏτερο ÏŒροφο, ήταν το επιλεγμÎνο του ερημητήριο. Στο κÎντρο της πÏŒλης, ανάμεσα σε οίκους ανοχής και στο νοσοκομείο της ελληνικής κοινÏŒτητας, ο ποιητής αφουγκραζÏŒταν τον θορυβÏŽδη μικρÏŒκοσμο του πάθους και την αίσθηση του πÏŒνου και του θανάτου απÏŒ το γειτονικÏŒ θεραπευτήριο. Το διαμÎρισμα αυτÏŒ σφραγιζÏŒταν απÏŒ τη δική του αισθητική, χωρίς τηλÎφωνο και ρεÏμα, καθÏŽς ζοÏσε με το φως των κεριÏŽν και της λάμπας πετρελαίου. ΑπÏŒ αυτÏŒν το μικρÏŒ χÏŽρο πÎρασαν δεκάδες προσωπικÏŒτητες που θÎλησαν να τον γνωρίσουν. Εκείνος, ÏŒπως ο γλÏπτης σμιλεÏει τις μορφÎς των μοντÎλων του, φρÏŒντιζε με ιδιαίτερη προσοχή ποÏ θα καθίσει ο καθÎνας, Îτσι ÏŽστε, απÏŒ τον πλάγιο φωτισμÏŒ του παραθÏρου».
«Οσο ζουσε ο Καβάφης, γνÏŽρισε αρκετοÏς ζωγράφους και γλÏπτες. Το 1901, στα 38 του, επισκÎφθηκε το ατελιÎ του ΓιÏŽργου Ιακωβίδη στην Αθήνα, και εντυπωσιάστηκε απÏŒ τις ηθογραφικÎς δημιουργίες του ζωγράφο. Την ίδια εποχή, συνάντησε τον ΓιÏŽργο ΡοÏŠλÏŒ, ο οποίος ολοκλήρωνε τον περίφημο πίνακά του «Μάχη των Φαρσάλων», απÏŒ τους σημαντικÏŒτερους πίνακες ιστοριογραφίας. Επίσης, συναναστράφηκε τον μεγάλο ανανεωτή της ελληνικής ζωγραφικής, Κωνσταντίνο ΜαλÎα, ο οποίος σχεδίασε το πορτρÎτο του, ÏŒπως και τον ΓιÏŽργο ΓουναρÏŒπουλο, μεταξÏ των άλλων. Το 1932 συνάντησε στο ατελιÎ του τον γλÏπτη Μιχάλη ΤÏŒμπρο, που εκείνη την εποχή Îπλαθε τον μνημειακÏŒ ανδριάντα του Καποδίστρια για το ΝαÏπλιο.
Τα Îργα των 40 σÏγχρονων Ελλήνων δημιουργÏŽν της Îκθεσης «ΖωγραφισμÎνα», ιστοροÏν, καθÎνας με το προσωπικÏŒ του ιδίωμα, τη διαχρονική ποίηση του ΑλεξανδρινοÏ, κατακτÏŽντας μÎσα απÏŒ το Îργο τους τη στερεÏŒτητα και τη διάρκεια, τονίζει ο Τάκης Μαυρωτάς.
kerdos.gr
