Η Ελληνίδα εÏευνήτÏια που κÎÏδισε την υποτÏοφία ΜαÏί ΚιουÏί της Ε.Ε.
Στα 30 της χρÏŒνια κÎρδισε με το σπαθί της και με σκληρή δουλειά την υποτροφία Μαρί Κιουρί της Ευρωπαικης ‘Ενωσης-μÏŒλις Îνα 15% την παίρνει σε σÏνολο τουλάχιστον 7.000 αιτήσεων-, ενÏŽ σήμερα, σχεδον 2 χρÏŒνια αργÏŒτερα, η ΕλÎνη ΠαυλοποÏλου ανήκει πλÎον στο δυναμικÏŒ του Πανεπιστημίου ΜπορντÏŒ στη Γαλλία, ÏŒπου και εξελÎγη επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα ΧημικÏŽν ΜηχανικÏŽν. ÎŒπως τÏŒνισε, μιλÏŽντας στο περιθÏŽριο του πολυγεγονÏŒτος Nanotexnology 2013, που διοργανÏŽνεται στη Θεσσαλονίκη Îως τις 13 Ιουλίου, “δεν είχα παιδικά ÏŒνειρα, απλά ήμουν συνεπής σε αυτÏŒ που επÎλεξα να σπουδάσω και να ακολουθήσω, και με σκληρή καθημερινή δουλειά, κατÏŒρθωσα να φτάσω εδÏŽ που είμαι σήμερα”.
Η ΕλÎνη απÏŒφοιτος του Τμηματος Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πήγε στην Κρήτη και συγκεκριμÎνα στο ΙνστιτοÏτο Ηλεκτρονικής Δομής και ΛεÏŠζερ του ΙδρÏματος Τεχνολογίας και Έρευνας, Îκανε διδακτορικÏŒ στα πολυμερή και στη συνÎχεια βρÎθηκε στο πανεπιστήμιο Πρινστον στις ΗΠΑ, ÏŒπου ειδικεÏτηκε στα οργανικά ηλεκτρονικά και πως τα πολυμερή ενσωματωνονται σε συσκευÎς ηλεκτρονικής που Îχουν εφαρμογÎς στην καθημερινÏŒτητα του καταναλωτικοÏ κοινοÏ. Η συνÎχεια είναι γνωστή, αφοÏ η υποτροφία Μαρί Κιουρί που κÎρδισε την οδήγησε στο πανεπιστήμιο του ΜπορντÏŒ και στην ερευνητική ομάδα του καθηγητή, ΓιÏŽργου Χατζηιωάννου, επικεφαλής του Εργαστηρίου LCPO, CNRS. «ΘÎλει διάβασμα και δουλειά, ίσως και ταλÎντο και να είσαι ενημερωμÎνος πάντα για τις εξελίξεις που τρÎχουν», μας λÎει η ΕλÎνη, προσθÎτοντας δε ÏŒτι για να μείνεις στο προσκήνιο και να προχωρήσεις θα πρÎπει να Îχεις και άλλα προσÏŒντα ÏŒπως τη δυνατÏŒτητα να μπορείς ανά πάσα ÏŽρα και στιγμή να παρουσιάσεις τα αποτελÎσματα της Îρευνάς σου, να μπορείς να συνεργαστείς με συναδÎλφους σου, να γράφεις προτάσεις, να Îχεις δικÎς σου ιδÎες και να μην το βάζεις κάτω ÏŒταν σε συνÎδρια θα βρίσκεσαι μπροστά σε απαιτητικÏŒ κοινÏŒ.
Στο πλαίσιο της δουλειάς της πλÎον, ως καθηγήτρια, η ΕλÎνη συμμετÎχει και στην ερευνητική ομάδα του κ. Χατζηιωάννου, Îχωντας ως ερευνητικÏŒ αντικείμενο αφενÏŒς τη φυσική πολυμερÏŽν και το μορφολογικÏŒ χαρακτηρισμÏŒ των νανοδομÏŽν που σχηματίζουν και αφετÎρου την ανάπτυξη φωτοβολταικων με βάση τα υλικά αυτά, τον χαρακτηρισμÏŒ τους και την βελτιστοποίηση της απÏŒδοσης τους. “ΞÎρουμε ÏŒτι το οργανικÏŒ υλικÏŒ που χρησιμοποιοÏμε είναι ικανÏŒ να μετατρÎψει το φως σε ρεÏμα. ΑπÏŒ εκεί και πÎρα πρÎπει να το ενσωματÏŽσουμε με μια συσκευή που συμπληρÏŽνεται απÏŒ δÏο ηλεκτρÏŽδια, Îτσι ÏŽστε να μπορÎσουμε να συλλÎξουμε το ρεÏμα. Για να γίνει αυτή η συσκευή Îχει πολλά τρικ. Το θÎμα είναι να μετατρÎψουμε την ηλιακή ενÎργεια σε ηλεκτρική Îχοντας τη μÎγιστη απÏŒδοση. Σήμερα η απÏŒδοση των οργανικÏŽν φωτοβολταικÏŽν ειναι στο 10% σε ερευνητικÏŒ επίπεδο και σε βιομηχανικÏŒ επίπεδο σε 5-7%. ΣτÏŒχος είναι να αυξηθεί στο 10% και σε βιομηχανικÏŒ επίπεδο”, λÎει η ΕλÎνη. Σε ερÏŽτηση γιατί θα είναι καλÏτερη η χρήση αυτής της συσκευής απÏŒ τα ήδη υπάρχοντα φωτοβολταÏŠκά που είναι απÏŒ ανÏŒργανα υλικά, μας απαντά, «γιατί τα φτιάχνουμε απÏŒ ανακυκλÏŽσιμα υλικά και η κατασκευή τους θα είναι πιο εÏκολη και λιγÏŒτερο δαπανηρή.
Το μεγάλο πλεονÎκτημα Îναντι των ανÏŒργανων είναι το ÏŒτι είναι εÏκαμπτα και μποροÏν να πάρουν το σχήμα της επιφάνειας πάνω στην ÏŒποια θα μποÏν, ÏŒποιο κι αν είναι αυτÏŒ. Η απÏŒσβεση των φωτοβολταÏŠκÏŽν στοιχείων που υπάρχουν σήμερα στις σκεπÎς παίρνει 25 χρÏŒνια, η πρÏŒβλεψη για τα οργανικά υλικά με απÏŒδοση 10% είναι στην διετία». Και μπορεί η ΕλÎνη να τοποθετεί την εφαρμογή αυτής της συσκευής σε μια πενταετία, ωστÏŒσο ο επικεφαλής της ομάδας στην οποία συμμετÎχει θεωρεί ÏŒτι δεν πρÏŒκειται να πάρει πάνω απÏŒ τρία χρÏŒνια. Ερωτηθείς για το εάν της λείπει η Ελλάδα, η ΕλÎνη μας λÎει ÏŒτι Îρχεται συχνά και συμπληρÏŽνει “στην Έλλάδα ÏŒπως είναι τÏŽρα, δεν μποροÏμε να Îρθουμε πίσω σε αντίστοιχη δουλειά. Έφυγα πριν 3,5 χρÏŒνια να κάνω δυνατÏŒ βιογραφικÏŒ και να Îρθω πίσω. Το βιογραφικÏŒ το Îκανα, αλλά στην Ελλάδα δεν ξÎρω αν και πÏŒτε θα γυρίσω”.
kala-nea.gr
