Η Google τιμά τον Îίτσε!
Στον σπουδαίο γερμανÏŒ στοχαστή Φρίντριχ Νίτσε αφιερÏŽνει το σημερινÏŒ της λογÏŒτυπο με αφορμή τα 169 χρÏŒνια απÏŒ τη γÎννησή του.
Ο Φρειδερίκος Βίλχελμ Νίτσε ήταν σημαντικÏŒς ΓερμανÏŒς φιλÏŒσοφος, ποιητής, συνθÎτης και φιλÏŒλογος. Έγραψε κριτικά δοκίμια πάνω στην θρησκεία, την ηθική, τον πολιτισμÏŒ, την φιλοσοφία και τις επιστήμες, δείχνοντας ιδιαίτερη κλίση προς την χρήση μεταφορÏŽν, ειρωνείας και αφορισμÏŽν.
Οι κεντρικÎς ιδÎες της φιλοσοφίας του Νίτσε περιλαμβάνουν τον "θάνατο του ΘεοÏ", την Ïπαρξη του υπερανθρÏŽπου, την ατÎρμονη επιστροφή, τον προοπτικισμÏŒ καθÏŽς και την θεωρία της ηθικής κυρίων - δοÏλων. ΑναφÎρεται συχνά ως Îνας απÏŒ τους πρÏŽτους «υπαρξιστÎς» φιλοσÏŒφους. ΣποÏδασε κλασική φιλολογία στη ΒÏŒννη και τη Λειψία. ΚαταγÏŒταν απÏŒ βαθιά θρησκευÏŒμενη οικογÎνεια και προοριζÏŒταν για την επιστήμη της Θεολογίας.
ΩστÏŒσο, η πορεία του άλλαξε κατά τα μετεφηβικά του χρÏŒνια με αποτÎλεσμα να στραφεί στον χÏŽρο της φιλοσοφίας. ΜÏŒλις στα 25 του χρÏŒνια διορίστηκε καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Βασιλείας, στην Ελβετία και απÏŒ τÏŒτε ξεκίνησε το πολÏμορφο συγγραφικÏŒ του Îργο.
Υπήρξε δριμÏτατος επικριτής των κατεστημÎνων σκÎψεων και τάξεων, ιδιαίτερα του ΧριστιανισμοÏ. ΠληθÏŽρα συγγραμμάτων του γράφτηκαν με οξÏ και επιθετικÏŒ Ïφος, χρησιμοποιÏŽντας ευρÎως αφορισμοÏς.
Το φιλοσοφικÏŒ του Îργο εκτιμήθηκε ιδιαίτερα κατά το πρÏŽτο μισÏŒ του 20οÏ αιÏŽνα, περίοδο κατά την οποία εδραιÏŽθηκε η θÎση του και αναγνωρίστηκε ως Îνας απÏŒ τους μείζονες φιλοσÏŒφους.
Ο Νίτσε γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1844 στο ΡÎκεν, κοντά στη Λειψία. Σε ηλικία πÎντε ετÏŽν Îχασε τον πατÎρα του, προτεστάντη πάστορα. Έπειτα απÏŒ λαμπρÎς σπουδÎς κλασικής φιλολογίας στη ΒÏŒννη και στη Λειψία, Îγινε, σε ηλικία εικοσιπÎντε ετÏŽν, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας.
Εκείνη την εποχή γνÏŽρισε το Îργο του φιλÏŒσοφου Σοπενάουερ και συνδÎθηκε φιλικά με τον μουσικοσυνθÎτη Ρίχαρντ Βάγκνερ. ΠολÏ σÏντομα ο Νίτσε χάραξε τη δική του πορεία. Παραιτήθηκε απÏŒ τη θÎση του στο Πανεπιστήμιο, απομακρÏνθηκε απÏŒ τις θεωρίες του Σοπενάουερ και διÎκοψε τη σχÎση του με τον Βάγκνερ.
ΖÏŽντας μία περιπλανÏŽμενη ζωή, σε μικρÎς πανσιÏŒν της Ελβετίας, της Ιταλίας και της νÏŒτιας Γαλλίας, αφοσιÏŽθηκε στην κριτική της μεταφυσικής, της ηθικής, της θρησκείας και των άλλων πλευρÏŽν του δυτικοÏ πολιτισμοÏ γράφοντας ασταμάτητα.
Έργα του η «ΓÎννηση της τραγωδίας» (1872), οι «Παράκαιροι στοχασμοί» (1873-1876), το «ΑνθρÏŽπινο, υπερβολικά ανθρÏŽπινο» (1878-1879), η «Χαραυγή» (1881), η «ΧαροÏμενη γνÏŽση»(1882), το «ΠÎρα απÏŒ το καλÏŒ και το κακÏŒ» (1886), η «Γενεαλογία της ηθικής» (1887), το «ΛυκÏŒφως των ειδÏŽλων» (1888), ο «Αντίχριστος» (1888), το «ÎŠδε ο άνθρωπος» (1888) και η ανολοκλήρωτη «ΘÎληση για δÏναμη» (1883-1888). Ανάμεσά τους το κορυφαίο του, το «Τάδε Îφη ΖαρατοÏστρα» (1883-1885).
Ο Νίτσε πÎθανε στις 25 ΑυγοÏστου 1900, σε ηλικία πενήντα Îξι ετÏŽν, αφοÏ πÎρασε τα δÎκα τελευταία χρÏŒνια της ζωής του Îχοντας χαμÎνα τα λογικά του.
ΑποφθÎγματά του
ΑυτÏŒς που ζει απÏŒ τη μάχη με Îναν εχθρÏŒ, Îχει προσωπικÏŒ συμφÎρον να διατηρήσει τον εχθρÏŒ του ζωντανÏŒ.
ΚακÏŒς είναι ο άνθρωπος που του αρÎσει να ντροπιάζει τους άλλους.
«Αγάπα τον πλησίον σου» καταρχήν σημαίνει: «Î†φησε τον πλησίον σου στην ησυχία του». Και ακριβÏŽς αυτή η λεπτομÎρεια της αρετής συνδÎεται με τις μεγαλÏτερες δυσκολίες.
ÎŒ,τι δεν με σκοτÏŽνει με κάνει πιο δυνατÏŒ.
ΑπÏŒ τÏŒτε που κουράστηκα να ψάχνω, Îμαθα να βρίσκω. Κι απÏŒ τÏŒτε που ο άνεμος μου εναντιÏŽθηκε, Îμαθα να σαλπάρω με ÏŒλους τους ανÎμους.
Ελευθερία είναι η θÎληση να είναι κανείς υπεÏθυνος απÎναντι στον εαυτÏŒ του.
Αν δεν θες να χάσεις τα μάτια και το μυαλÏŒ σου, να ακολουθείς τον ήλιο περπατÏŽντας στη σκιά.
ΚαλÏτερα να χαθείς παρά να μισείς και να φοβάσαι.
Η αμφιβολία δηλητηριάζει τα πάντα, χωρίς να σκοτÏŽνει τίποτα.
Οι σκÎψεις είναι οι σκιÎς των συναισθημάτων μας -πάντοτε σκοτεινÏŒτερες, κενÏŒτερες και απλοÏστερες.
Ένα πράγμα πρÎπει να Îχει κανείς: Είτε μια ψυχή που είναι εκ φÏσεως χαροÏμενη είτε μια ψυχή που την κάνει χαροÏμενη η δουλειά, η αγάπη, η τÎχνη και η γνÏŽση.
Αν κοιτάξεις για πολλή ÏŽρα την άβυσσο, στο τÎλος και η άβυσσος θα κοιτάξει εσÎνα.
Μας συναρπάζουν περισσÏŒτερο οι ίδιες οι επιθυμίες μας παρά το αντικείμενÏŒ τους.
ΠρÎπει να είσαι ο εαυτÏŒς σου και ÏŒχι αυτÏŒς που θÎλουν οι άλλοι.
Ελευθερία είναι να μπορείς να Îχεις μια κάποια απÏŒσταση απÏŒ τους άλλους.
Η ηθική είναι ο πιο αποτελεσματικÏŒς μηχανισμÏŒς για να σÎρνεις την ανθρωπÏŒτητα απÏŒ τη μÏτη.
Αυτοί που Îχουν Îνα «γιατί» για να ζουν, μποροÏν να αντÎξουν σχεδÏŒν οποιοδήποτε «πÏŽς».
Η μοναξιά είναι για το πνεÏμα ÏŒ,τι η δίαιτα για το σÏŽμα.
Μια μικρή εκδίκηση είναι πιο ανθρÏŽπινη απÏŒ καθÏŒλου εκδίκηση.
Η μελαγχολία ÏŒλων των τελειωμÎνων πραγμάτων!
Η αναγκαιÏŒτητα είναι μια ερμηνεία, ÏŒχι Îνα γεγονÏŒς.
Να είσαι νομοθÎτης είναι η πιο εκλεπτυσμÎνη μορφή τυραννίας.
Η Ηθική είναι η Îκφραση του αγελαίου ενστίκτου στο άτομο.
Ο Î¬νθρωπος είναι σαν Îνα σκοινί τεντωμÎνο μεταξÏ κτήνους και υπερανθρÏŽπου – Îνα σκοινί πάνω απÏŒ την άβυσσο.
Αληθινά, δεν τους μπορÏŽ τους συμπονετικοÏς, που είναι μακάριοι μÎσα στη συμπÏŒνια τους: τους λείπει πάρα πολÏ η ντροπή.
Ξεχνάει κανείς τα λάθη του, ÏŒταν τα εξομολογείται σε κάποιον άλλον. Ο Î¬λλος, ÏŒμως, δεν τα ξεχνάει.
Τα ÏŒνειρα είναι η ρίζα της μεταφυσικής, η πηγή της ιδÎας ÏŒτι ψυχή και σÏŽμα είναι ξεχωριστά.
Η εμμονή του χριστιανισμοÏ να βρίσκει τον κÏŒσμο άσχημο και κακÏŒ Îχει κάνει τον κÏŒσμο άσχημο και κακÏŒ.
Ένας δυνατÏŒς και συγκροτημÎνος άνθρωπος χωνεÏει τις εμπειρίες του, τα επιτεÏγματα και τα παραπτÏŽματά του, ÏŒπως χωνεÏει το κρÎας, ÏŒπου αναγκάζεται να καταπιεί και μερικά σκληρά κομμάτια.
Στο μίσος και στον Îρωτα η γυναίκα είναι περισσÏŒτερο βάρβαρη απÏŒ τον άντρα.
Έθνος








