Η ανεÏγία και η υποκÏισία
Και η υποκρισία Îχει τα ÏŒριά της. Ή, ίσως, και να μην Îχει.
Τη θυμÏŒσαστε, σίγουρα, τη συνάντηση των πολιτικÏŽν αρχηγÏŽν «μας», που συνήλθαν την περασμÎνη βδομάδα να συζητήσουν - για μιαν ακÏŒμη φορά - για τη «μάστιγα της ανεργίας», να εξαγγείλουν «επείγοντα και στοχευμÎνα μÎτρα για την ανεργία των νÎων». ÎŒπως τον θυμÏŒσαστε και τον Îτερο ΚαππαδÏŒκη, τον Εργασίας Γιάννη ΒροÏτση, που προ εβδομάδων είχε εξαγγείλει – ο αθεÏŒφοβος – ÏŒτι «ξεκινάμε πÏŒλεμο κατά της ανεργίας με Îδρα το Μαξίμου». Ο Î¯διος, τÏŽρα, «ενεργοποιεί άμεσα την Εθνική Επιτροπή ΑπασχÏŒλησης».
ΟπÏŒτε, πάλι καλά που πήρε την πρωτοβουλία ο Ηλίας Κικίλιας, ως διοικητής του ΟΑΕΔ, και επεσήμανε μια απÏŒ τις πιο σκληρÎς και άθλιες συνάμα αλήθειες της πρÏŒσφατης, δημÏŒσιας ζωής: απÏŒ τα κονδÏλια που συγκεντρÏŽθηκαν απÏŒ την υποκριτικÏŒτατα ονοματισμÎνη «Îˆκτακτη Εισφορά ΑλληλεγγÏης», δηλαδή το 1% επίφορο που στÏŒχευε στην ενίσχυση των ανÎργων, μολονÏŒτι υπολογίζεται ÏŒτι Îφθασαν κάπου τα 600 εκατομμÏρια ευρÏŽ, στους ανÎργους δεν κατÎληξε οÏτε Îνα ευρÏŽ!
«Ποιος τα 'φαγε, πάλι, αυτά;», θα ρωτήσει ο σωστÏŒς (=καχÏποπτος) συνΕλλην. Κατά τη συριζÎικη λογική, τα κονδÏλια αυτά «πήγαν για εξυπηρÎτηση του χρÎους». Άμα, ÏŒμως, κοιτάξει πιο ειλικρινά τα στοιχεÎ¯α – ÏŒλον αυτÏŒ τον καιρÏŒ είχαμε, βλÎπετε, συνεχιζÏŒμενα ελλείμματα – θα διαπιστÏŽσει ÏŒτι ΚΑΙ ΑΥΤΑ τα κονδÏλια, που ήταν προορισμÎνα για τους ανÎργους, πήγαν για την καταβολή μισθÏŽν και συντάξεων. Δηλαδή… για τους δεινÏŽς χειμαζÏŒμενους, τους κατασυκοφαντοÏμενους κ.λπ. δημοσίους υπαλλήλους. Ξαναδιαβάστε το, αν αντÎχετε: πήραμε πρÏŒσθετους φÏŒρους/πληρÏŽσαμε πρÏŒσθετους φÏŒρους, φτιασιδωμÎνους ως Εισφορά ΑλληλεγγÏης, και... τσοντάραμε για τους ίδιους πάντα δημοσίους υπαλλήλους. Οι άνεργοι; Να περιμÎνουν τη σειρά τους!
Την ίδια στιγμή, πάλι απÏŒ στοιχεία - που είχε την πικρή ειλικρίνεια να δÏŽσει στη δημοσιÏŒτητα ο ΟΑΕΔ - είναι γραμμÎνοι στον ΟργανισμÏŒ κάπου 780.000 (τη στιγμή που η Στατιστική μετράει, με τη βασιζÏŒμενη σε surveys μÎθοδÏŒ της, σχεδÏŒν 1.350.000). ΠολÏ πιο βαρÏ, ÏŒμως, είναι το άλλο: ÏŒτι σε 400-450.000 οικογÎνειες δεν υπάρχει οÏτε Îνα (ΟΥΤΕ ΕΝΑ) εργαζÏŒμενο μÎλος. ΑυτÏŒ σημαίνει ÏŒτι κάτι ανάμεσα σε 1.200.000 και 1.600.000 άνθρωποι ζουν σε συνθήκες απÏŒλυτου εισοδηματικοÏ κενοÏ. Δεν πρÏŒκειται δε, για στατιστικÎς μετρήσεις – αλλά για ανθρÏŽπους.
Γι' αυτÏŒ ξεκινήσαμε μιλÏŽντας για αφÏŒρητη υποκρισία. Η υποκρισία αυτή προσβάλλει βαθÏτατα. ΠρÏŽτα, πρÏŽτιστα, ÏŒλον αυτÏŒν τον κÏŒσμο: τους ανÎργους, που το ξαναλÎμε, είναι άνθρωποι και ÏŒχι νοÏμερα. ÎŽστερα, ÏŒμως, προσβάλλει και ÏŒλους τους πολίτες, πάντως ÏŒσους πληρÏŽνουν την Έκτακτη Εισφορά ΑλληλεγγÏης νομίζοντας ÏŒτι θα συνδράμουν ανÎργους και – απλÏŽς – συνεχίζουν να μισθοδοτοÏν τους διορισμοÏς της πολιτικής τάξης. ÎŒμως (θα πουν, σωστÏŒτατα) οι πολιτικοί μας: «Εσείς μας ψηφίσατε, εσείς μας ψηφίζετε. Καλά να πάθετε». Ή ÏŒχι; Μπα, δεν είναι τελικÏŽς υποκριτÎς! ΑφÏŒρητα ειλικρινείς είναι...
του ΑντÏŽνη Παπαγιαννίδη
Φωτογραφία: Γιάννης ΚοÏρτογλου
protagon.gr
