ΙστοÏίες χÏιστουγεννιάτικων εθίμων από όλο τον κόσμο!
Πολυάριθμα είναι τα Îθιμα που κάθε τÏŒπος Îχει συνδÎσει με τον εορτασμÏŒ των ΧριστουγÎννων. ΠÏŽς, ÏŒμως, γεννήθηκαν οι συνήθειες, που σήμερα ονομάζουμε παραδÏŒσεις;
Η επιλογή της 25ης Δεκεμβρίου Îγινε απÏŒ τον Πάπα ΙοÏλιο Α τον 4ο αιÏŽνα, επειδή εκείνη η ημερομηνία συνÎπιπτε με τα ειδωλολατρικά τελετουργικά για το χειμερινÏŒ ηλιοστάσιο.
Τα ΧριστοÏγεννα ήταν αρχικά μια κινητική γιορτή που εορταζÏŒταν σε διάφορες ημερομηνίες στη διάρκεια του Îτους. Η επιλογή της 25ης Δεκεμβρίου Îγινε απÏŒ τον Πάπα ΙοÏλιο Α τον 4ο αιÏŽνα, επειδή εκείνη η ημερομηνία συνÎπιπτε με τα ειδωλολατρικά τελετουργικά για το χειμερινÏŒ ηλιοστάσιο.
Η πρÏŒθεσή του Πάπα ήταν να αντικατασταθεί ο αρχαίος εορτασμÏŒς με τον χριστιανικÏŒ. ΩστÏŒσο, υπάρχουν μαρτυρίες ÏŒτι τα ΧριστοÏγεννα γιορτάζονταν στη ΡÏŽμη στις 25 Δεκεμβρίου απÏŒ το 336. Και η ίδια αυτή μÎρα ήταν η Πρωτοχρονιά.
Πολλά απÏŒ τα Îθιμα που συνδÎονται με τα ΧριστοÏγεννα, ÏŒπως η ανταλλαγή δÏŽρων, τα κάλαντα, ο στολισμÏŒς του δÎντρου Îχουν τις ρίζες τους σε παλαιÏŒτερες θρησκείες.
ΣÏμφωνα με ορισμÎνους ερευνητÎς, οι χριστουγεννιάτικες δοξασίες και παραδÏŒσεις αποτελοÏν Îνα μείγμα απÏŒ κατάλοιπα της λατρείας του ΣατοÏρνου (μιας θεÏŒτητας που ταυτίζεται με τον ΚρÏŒνο) και άλλων δοξασιÏŽν που αναμείχθηκαν με τις χριστιανικÎς, για να ξεχαστεί στο πÎρασμα των αιÏŽνων η αρχική τους προÎλευση.
Έθιμα απÏŒ ÏŒλο τον κÏŒσμο
Στη Σικελία οι χωρικοί συνηθίζουν να βγάζουν τα μεσάνυχτα των ΧριστουγÎννων νερÏŒ απÏŒ τα πηγάδια και με αυτÏŒ ραντίζουν τα ζÏŽα τους. ΠιστεÏουν ÏŒτι το νερÏŒ αυτÏŒ είναι αγιασμÎνο, επειδή την ίδια ÏŽρα γεννιÎται και ο Σωτήρας του κÏŒσμου.
Στη Σαρδηνία πιστεÏουν ÏŒτι ÏŒποιος γεννηθεί τη νÏχτα των ΧριστουγÎννων, και μάλιστα τα μεσάνυχτα, φÎρει την ευλογία του ΘεοÏ ÏŒχι μÏŒνο στους δικοÏς του, αλλά και στους γείτονες των εφτά σπιτιÏŽν που βρίσκονται πιο κοντά στο δικÏŒ του.
Σε περιοχÎς της πρÏŽην Γιουγκοσλαβίας, οι νοικοκυρÎς ραντίζουν τα τραπεζομάντηλά τους με κρασί για να μη ντραποÏν οι φιλοξενοÏμενοί τους, εάν λερÏŽσουν κάποιο.
Στη Ρωσία συνήθιζαν τη νÏχτα των ΧριστουγÎννων να ντÏνουν στα άσπρα μια κοπÎλα του σπιτιοÏ, η οποία παρίστανε την Παναγία.
Σε μερικÎς βρετανικÎς περιοχÎς, το Îθιμο του γλεντιοÏ σε κήπους με μηλιÎς την παραμονή των ΧριστουγÎννων είναι μια παραλλαγή μιας ειδωλολατρικής τελετής. ΑφοÏ σκοτεινιάσει, οι αγρÏŒτες πηγαίνουν στα περιβÏŒλια, σχηματίζουν παρÎες γÏρω απÏŒ τα παλιÏŒτερα δÎντρα και πίνοντας μπίρα τραγουδοÏν τα κάλαντα. ΠυροβολοÏν στα κλαριά για να διÏŽξουν τα κακά πνεÏματα, ενÏŽ μÎχρι πριν απÏŒ λίγα χρÏŒνια άφηναν γλυκά, για να καλοπιάσουν τα πνεÏματα και να εξασφαλίζουν καλή σοδειά.
Στη Σουηδία, την αυγή της 13ης Δεκεμβρίου η «ΛουτσÎ¯α» -σÏμβολο του φωτÏŒς-, συνήθως το μεγαλÏτερο κορίτσι του σπιτιοÏ, φορÏŽντας Îνα μακρÏ λευκÏŒ χιτÏŽνα και Îνα στεφάνι απÏŒ αναμμÎνα κεριά στα μαλλιά, πηγαίνει απÏŒ σπίτι σε σπίτι προσφÎροντας ζεστÏŒ καφÎ και κουλουράκια, ενÏŽ τραγουδά παλιά κάλαντα.
Οι θρÏλοι της Λουτσία γεννήθηκαν στις ΣυρακοÏσες περίπου κατά το Îτος 300 μ.Χ. Σε μερικÎς επαρχίες της Σουηδίας οι κάτοικοι των χωριÏŽν συνηθίζουν ανήμερα τα ΧριστοÏγεννα να ρίχνουν Îξω απÏŒ τα σπίτια και τα χωράφια τους σιτάρι, για να γιορτάσουν μαζί τους και τα πουλιά.
Μεσαιωνικά Îθιμα
Στη Βενετία, ο ΔÏŒγης κι ο λαÏŒς πήγαιναν την νÏχτα των ΧριστουγÎννων στο γειτονικÏŒ νησάκι του Αγίου Γεωργίου για να προσκυνήσουν το λείψανο του Αγίου Στεφάνου. Στην παραλία του νησιοÏ περίμεναν βενετσιάνικες αρχÏŒντισσες ντυμÎνες στα μαÏρα και στολισμÎνες με κοσμήματα, για να υποδεχτοÏν τον ΔÏŒγη και να τον συνοδÎψουν μÎχρι το ναÏŒ.
Μετά το τÎλος της λειτουργίας, ÏŒλη η λαμπρή συνοδεία Îμπαινε στις γÏŒνδολες και διασχίζοντας τα νερά ξαναγÏριζε στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, ÏŒπου άρχιζε μεγάλο γλÎντι, που συνεχιζÏŒταν μÎχρι το πρωί.
Στη ΒαρκελÏŽνη, το Μεσαίωνα, είχαν Îθιμο την «τελετή του παγωνιοÏ». Την ημÎρα των ΧριστουγÎννων, ο βασιλιάς Îπαιρνε μÎσα σε χρυσή πιατÎλα Îνα ψητÏŒ παγÏŒνι και το μετÎφερε στην τραπεζαρία. Σε αυτή την πομπή τον ακολουθοÏσε πλήθος απÏŒ ευγενείς, υπηρÎτες και σωματοφÏλακες.
Στην τραπεζαρία μÎσα βρισκÏŒταν η βασίλισσα. Ο βασιλιάς της προσÎφερε το παγÏŒνι, για να το μοιράσει σε ÏŒλους τους παρευρισκÏŒμενους. ÎŒσοι δÎχονταν την εξαιρετική αυτή τιμή, ήταν υποχρεωμÎνοι να ορκιστοÏν μπροστά στην ομήγυρη ÏŒτι θα προσπαθήσουν να ανδραγαθήσουν στον πÏŒλεμο ή στις ταυρομαχίες.
Newsroom ΔΟΛ
