Μεγάλη ΤÏίτη ψάλλεται το Ï„ÏοπάÏιο της Κασσιανής.
Στην ΟρθÏŒδοξη Εκκλησία, σÏμφωνα με το τηροÏμενο Μηναίο ή ΜηνολÏŒγιο, η Μεγάλη Τρίτη είναι αφιερωμÎνη αφενÏŒς στη μνεία του ιεροÏ ευαγγελίου που αναφÎρεται στη δριμÏτατη καταγγελία του ΙησοÏ κατά των θρησκευτικÏŽν αρχηγÏŽν του Ισραήλ, των ΓραμματÎων και των Φαρισαίων, και αφετÎρου στην παραβολή των δÎκα παρθÎνων.
Στον ÎŒρθρο διαβάζεται απÏŒ το ΕυαγγÎλιο του Ματθαίου (22, 15- 23, 39) η καταδίκη των Φαρισαίων. Στην Ακολουθία συνεχίζεται η ανάγνωση απÏŒ το ΕυαγγÎλιο του Ματθαίου ÏŒπου γίνεται λÏŒγος για το ΤÎλος. Γι’ αυτÏŒ μιλοÏν και οι δÏο παραβολÎς της ημÎρας. Η πρÏŽτη είναι η παραβολή των δÎκα παρθÎνων. «ΠÎντε εξ αυτÏŽν ήσαν φρÏŒνιμοι» και είχαν πάρει μαζί με τα λυχνάρια τους και αρκετÏŒ λάδι, «πÎντε ήσαν μωραί», τα λυχνάρια τους Îσβησαν και δεν Îγιναν δεκτÎς στο γαμήλιο δείπνο. Η Î¬λλη παραβολή είναι των ταλάντων που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και να καλλιεργοÏμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα. Το βράδυ ψάλλεται ο ÏŒρθρος της Μεγάλης Τετάρτης ÏŒπου είναι αφιερωμÎνη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47) που μετανιωμÎνη άλειψε τα πÏŒδια του Κυρίου με μÏρο, και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί Îδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον ΚÏριο, ενÏŽ ψάλλεται Îνα απÏŒ τα πιο γνωστά και δημοφιλή τροπάρια της θρησκευτικής υμνολογίας. Το τροπάριο της Κασσιανής.
el.wikipedia.org
Tο τροπάριο της Κασσιανής
ΚÏριε, ἡ á¼ν πολλαá¿–ς á¼μαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή,
τá½´ν σá½´ν αá¼°σθομÎνη θεÏŒτητα, μυροφÏŒρου á¼€ναλαβοῦσα τάξιν,
á½€δυρομÎνη, μÏρα σοι, πρὸ τοῦ á¼νταφιασμοῦ κομίζει.
Οá¼´μοι! λÎγουσα, á½…τι νÏξ μοι ὑπάρχει, οἶστρος á¼€κολασίας,
ζοφÏŽδης τε καὶ á¼€σÎληνος á¼”ρως τῆς á¼μαρτίας.
ΔÎξαι μου τá½°ς πηγá½°ς τῶν δακρÏων,
á½ νεφÎλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ·
κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας,
á½ κλίνας τοὺς οá½ρανοὺς τῇ á¼€φάτῳ σου κενÏŽσει.
Καταφιλήσω τοὺς á¼€χράντους σου πÏŒδας,
á¼€ποσμήξω τοÏτους δá½² πάλιν τοá¿–ς τῆς κεφαλῆς μου βοστρÏχοις·
ὧν á¼ν τá¿· παραδείσῳ Εá½”α τὸ δειλινÏŒν,
κρÏŒτον τοá¿–ς á½ σὶν á¼ χηθεá¿–σα, τá¿· φÏŒβῳ á¼κρÏβη.
Ἁμαρτιῶν μου τá½° πλήθη καὶ κριμάτων σου á¼€βÏσσους
τίς á¼ξιχνιάσει, ψυχοσῶστα Σωτήρ μου;
Μή με τá½´ν σá½´ν δοÏλην παρίδῃς, á½ á¼€μÎτρητον á¼”χων τὸ á¼”λεος.
Μεταγραφή του ΦÏŽτη ΚÏŒντογλου:
ΚÏριε, η γυναίκα που Îπεσε σε πολλÎς αμαρτίες,
σαν Îνοιωσε τη θεÏŒτητά σου, γίνηκε μυροφÏŒρα
και σε άλειψε με μυρουδικά πριν απÏŒ τον ενταφιασμÏŒ σου
κι Îλεγε οδυρÏŒμενη: Αλλοίμονο σε μÎνα, γιατί μÎσα μου είναι νÏχτα κατασκÏŒτεινη
και δίχως φεγγάρι, η μανία της ασωτείας κι ο Îρωτας της αμαρτίας.
ΔÎξου απÏŒ μÎνα τις πηγÎς των δακρÏων,
εσÏ που μεταλλάζεις με τα σÏννεφα το νερÏŒ της θάλασσας.
ΛÏγισε στ' αναστενάγματα της καρδιάς μου,
εσÏ που Îγειρες τον ουρανÏŒ και κατÎβηκες στη γης.
Θα καταφιλήσω τα άχραντα ποδάρια σου,
και θα τα σφουγγίσω πάλι με τα πλοκάμια της κεφαλής μου·
αυτά τα ποδάρια, που σαν η ΕÏα κατά το δειλινÏŒ,
τ' άκουσε να περπατάνε, απÏŒ το φÏŒβο της κρÏφτηκε.
Των αμαρτιÏŽν μου τα πλήθη και των κριμάτων σου την άβυσσο,
ποιος μπορεί να τα εξιχνιάση, ψυχοσÏŽστη Σωτήρα μου;
Μην καταφρονÎσης τη δοÏλη σου, εσÏ που Îχεις τ' αμÎτρητο Îλεος
