Ο ΓÎÏοντας Παίσιος για το λειτοÏÏγημα του δασκάλου!
Δεν υπάρχουν οι ευαίσθητοι, οι ανήσυχοι, οι λειτουργοί. Το ίδιο συμβαίνει και στους εκπαιδευτικοÏς, οι οποίοι Îχουν ξεχάσει ÏŒτι το Îργο τους είναι μÎγιστο και κανείς άλλος δεν μπορεί να το αναπληρÏŽσει.
Στη δÏσκολη εποχή μας οι άνθρωποι εργάζονται με μια επαγγελματική αναισθησία.
ΒÎβαια, πάντα υπάρχουν και οι εξαιρÎσεις, αλλ’ αλίμονο, είναι ελάχιστες, γι’ αυτÏŒ η αγωνία των χριστιανÏŽν γονÎων κορυφÏŽνεται.
Για το Îργο των δασκάλων ο ΓÎροντας ΠαÎσιος λÎει: «Είναι μεγάλη υπÏŒθεση ο σωστÏŒς δάσκαλος, ιδίως στις μÎρες μας! Τα παιδιά είναι άγραφες κασÎτες. Ή θα γεμίσουν βρÏŽμικα τραγοÏδια ή βυζαντινή μουσική. Ο δάσκαλος επιτελεί ιερÏŒ Îργο. Έχει μεγάλη ευθÏνη και, αν προσÎξει, μπορεί να πάρει μεγάλο μισθÏŒ απÏŒ τον ΘεÏŒ.
Να φροντίζει να διδάσκει στα παιδιά τον φÏŒβο του ΘεοÏ. ΠρÎπει να βρουν τρÏŒπο οι εκπαιδευτικοί να περνάνε κάποια μηνÏματα στα παιδιά για τον ΘεÏŒ και για την πατρίδα.
Ας σπείρουν αυτοί τον σπÏŒρο, και ας μην τον δουν να βλαστάνει. Τίποτε δεν πάει χαμÎνο. Κάποια στιγμή θα πιάσει τÏŒπο».
