Πόσο σπουδαίοι είμαστε εμείς οι Έλληνες!!!
Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι άλλο Îνα κείμενο που εκθειάζει τα καλά των ξÎνων σε σχÎση με τους Έλληνες. ΑυτÏŒ το κείμενο μιλάει για μας, για τη γενιά μου, για το πÏŒσο σπουδαίοι είμαστε. Ναι. Μετά απÏŒ 4 μήνες στο εξωτερικÏŒ, το παραδÎχομαι. Είμαστε ανÏŽτερη φυλή εμείς οι Έλληνες.
Υπάρχει Îνα ρήμα που το λÎνε στο χωριÏŒ μου και που περιγράφει μια κατάσταση του ανθρÏŽπινου νου: Νογάω. Σημαίνει παίρνει στροφÎς ο εγκÎφαλÏŒς μου, πετάει σπίθες, βρίσκει λÏσεις σε καταστάσεις. ,Ε αυτοί εδÏŽ δε νογάνε! Δεν πετάνε σπίθες τα μάτια τους, δεν Îχει πολυπλοκÏŒτητα η σκÎψη τους, απλÏŽς Îχουν προετοιμαστεί για διάφορα σενάρια και παίζουν ανάλογα. ,Ε εμείς νογάμε για τα καλά. Το νιÏŽθεις απÏŒ την πρÏŽτη στιγμή που συναναστρÎφεσαι με τους ΒρετανοÏς. Τους Έλληνες τους ξεχωρίζεις απ’ το βλÎμμα. ΔιαπεραστικÏŒ, εξονυχιστικÏŒ. Μπορεί να σε κοιτάζουν για να σε κουτσομπολÎψουν, να σε σχολιάσουν. ÎŒπως και να ‘χει ÏŒμως το βλÎμμα τους ξÎρει να υπολογίζει, να κÏŒβει.
ΑπÏŒ ποÏ να ξεκινήσω; ΑπÏŒ το γεγονÏŒς ÏŒτι είμαστε μορφωμÎνοι; Είμαστε, πÏŽς να το κάνουμε! Τρεις γλÏŽσσες τουλάχιστον ο καθÎνας. Αθλήματα, χορωδίες, θÎατρο. Διαβάζουμε βιβλία, κάνουμε διάλογο, μποροÏμε να γλεντήσουμε χωρίς να πιοÏμε. Έχουμε νταλκά, Îχουμε σπιρτάδα, χιοÏμορ, φαντασία.
ΞÎρουμε απÏŒ σκληρή δουλειά και δεν τη φοβÏŒμαστε. Τους βλÎπεις και κουράζονται στο πιο απλÏŒ πράγμα. Αφηγείσαι εργασιακÎς εμπειρίες και καταστάσεις και οι ανÏŽτεροί σου μÎνουν με το στÏŒμα ανοιχτÏŒ. Δε θα δουλεÏανε οÏτε μισή ÏŽρα παραπάνω αν δεν την πληρωνÏŒντουσαν. Εμείς για να τελειοποιήσουμε Îνα πρÏŒτζεκτ, θα κοιμÏŒμασταν στο γραφείο. Χωρίς ανταλλάγματα. Γιατί παθιαζÏŒμαστε με κάτι που μας αρÎσει.
Νομίζετε ÏŒτι τα λÎω ÏŒλα αυτά με νοσταλγία; Με Îνα αχ και Îναν κÏŒμπο στο λαιμÏŒ; ÎŒχι. Τα λÎω με θυμÏŒ. Με σμιγμÎνα φρÏδια. Για κάνετε τη σÏγκριση. Εμείς, η πιο μορφωμÎνη γενιά, οι πιο δουλευταράδες, Îχουμε μια χρεοκοπημÎνη χÏŽρα. Οι Βρετανοί, με... "καμÎνα εγκεφαλικά κÏτταρα" απÏŒ το αλκοÏŒλ και με 40 ÏŽρες εργασίας την εβδομάδα Îχουν μια χÏŽρα που ÏŒλα λειτουργοÏν ρολÏŒι. Ποιοι είναι οι χαζοί τελικά; Ποιοι είναι ανÏŽτεροι; Ποιοι περνοÏν καλÏτερα;
Και συλλογίζομαι. Αν, λÎω αν, μποροÏσα να φÎρω ÏŒλους εμάς εδÏŽ σε αυτή τη χÏŽρα, θα προσαρμοζÏŒμασταν ή θα τη διαλÏαμε; Κι αν φÎρναμε το σÏστημα αυτής της χÏŽρας στην Ελλάδα θα άντεχε, θα Îπιανε τÏŒπο; Ειλικρινά δε γνωρίζω την απάντηση. ΑυτÏŒ που ξÎρω είναι ÏŒτι εδÏŽ, γελάνε στο δρÏŒμο. Οι οδηγοί τραγουδάνε την ÏŽρα της δουλειάς και μερικοί επιβάτες τους συνοδεÏουν. Περπατάς στην πÏŒλη και νιÏŽθεις κομπάρσος σε μιοÏζικαλ. Σε μια μελωδία της ευτυχίας κάτω απÏŒ Îναν μουντÏŒ ουρανÏŒ. ΕυτυχισμÎνοι στην απλουστευμÎνη τους ζωή.
ΕδÏŽ σε μια λιακάδα, άνθρωπος δε μÎνει σπίτι του. Ο Î®λιος λατρεÏεται σα θεÏŒτητα. Υπάρχουν φωτοβολταÏŠκά στα πιο απομακρυσμÎνα χωριά της βρετανικής υπαίθρου. Εμείς πληρÏŽνουμε ακÏŒμα ΔΕΗ.
Και αραδιάζουν και κουτσοÏβελα. Παιδιά παντοÏ. Γιατί το κράτος τους επιδοτεί, δεν τους τα φορολογεί. Γιατί για μÎνα αυτή είναι η ήττα της γενιάς μου. Να φοβÏŒμαστε να κάνουμε παιδιά. Να πηγαίνουμε κÏŒντρα στη φÏση μας εξαιτίας ενÏŒς αβÎβαιου μÎλλοντος.
ΕδÏŽ η ιστορία τους είναι οι πÏŒλεμοι. Ήρωες πολÎμου, στολÎς, κάστρα, κανÏŒνια, ιαχÎς. ΚαμαρÏŽνουν για Îναν μÏŒνο ποιητή. Ένα συγγραφÎα. Κι εμείς που απλÏŒχερα η Ιστορία μας χάρισε τÏŒσα πρÏŒτυπα, τÏŒσους ποιητÎς και τÏŒσους φιλÏŒσοφους, τους κάνουμε δρÏŒμους και πλατείες, λες κι αυτÏŒ είναι η Ïψιστη τιμή. Αλλά κλείνουμε τις δανειστικÎς βιβλιοθήκες στα χωριά και συνεχίζουμε να χτίζουμε τσιμÎντο.
Γι αυτÏŒ σας λÎω, πριν φουσκÏŽσετε με περηφάνια για τη φυλή μας, να το ξανασκεφτείτε. Γιατί αν υπήρξε τÏŒση ευφυÎα για να χτιστεί Îνας τÎτοιος πολιτισμÏŒς και να γεννηθοÏν τÏŒσες σπουδαίες γενιÎς, σκεφτείτε πÏŒση χαζομάρα και μιζÎρια χρειάστηκε για να κινδυνεÏει να διαλυθεί και να σκορπίσει.
Ειλικρινά αυτÏŒ το κείμενο το ξεκίνησα θÎλοντας να πω πÏŒσο σπουδαίοι είμαστε εμείς οι Έλληνες. Προσπάθησα.
Îνα άρθρο των πρωταγωνιστÏŽν
