The Great Gatsby: Ο ΥπÎÏοχος Γκάτσμπυ - 2013
O Nick Carraway (Tobey Maguire), Îνας πρÏŽην χρηματιστής που, απομονωμÎνος απÏŒ τον κÏŒσμο στο σανατÏŒριο που βρίσκεται, αφηγείται στο γιατρÏŒ του την ιστορία του πιο παράξενου καλοκαιριοÏ που Îζησε ποτÎ. Ήταν το 1925, στην ΝÎα ΥÏŒρκη, ÏŒταν αφÎθηκε στη φρενίτιδα του αμερικανικοÏ ονείρου, συντροφιά με την ξαδÎλφη του, Daisy (Carey Mulligan), και τον παλιÏŒ του συμφοιτητή και σÏζυγÏŒ της, Tom Buchanann (Joel Edgerton). Η κοσμοθεωρία του, ÏŒμως, Îμελε να αλλάξει ÏŒταν συνάντησε τον πιο μυστηριÏŽδη άνθρωπο που είχε γνωρίσει, τον διάσημο πολυεκατομμυριοÏχο Jay Gatsby (Leonardo Di Caprio).
Το "Great Gatsby" του F. Scott Fitzgerald ανήκει στα πλÎον κλασικά Îργα τÏŒσο της αμερικανικής, ÏŒσο και της παγκÏŒσμιας λογοτεχνίας. ΑποτÎλεσε πηγή Îμπνευσης για τÎσσερις ταινίες, μια ÏŒπερα, τρία θεατρικά Îργα, επηρÎασε παρά πολλοÏς καλλιτÎχνες και αναφÎρεται συχνÏŒτατα στη ποπ κουλτοÏρα, ενÏŽ διδάσκεται και στα αμερικανικά σχολεία.
Ο σκηνοθÎτης και σεναριογράφος Baz Luhrmann («Romeo + Juliet», «Moulin Rouge») προσεγγίζει εκ νÎου την ιστορία, προσθαφαιρÏŽντας στοιχειά των ηρÏŽων με διακριτικÏŒ τρÏŒπο, ÏŽστε να δÏŽσει μια ονειρική χροιά και να τονίσει τους συμβολισμοÏς του Îργου. Έτσι συνθÎτει Îνα σÏγχρονο οπτικοακουστικÏŒ παραμÏθι, που ακροβατεί στους προβληματισμοÏς τÏŒσο του ιδίου ÏŒσο και του Fitzgerald.
Οι ήρωες, προσωποποιήσεις φιλοσοφικÏŽν αναζητήσεων, Îχουν βάθος που αποδίδεται με εξαιρετική μαεστρία. Ο Gatsby συμβολίζει την απÏŒλυτη αφοσίωση, τη πίστη και την ασταμάτητη αισιοδοξία ενÏŒς ανθρÏŽπου απÏŒλυτα συγκεντρωμÎνου σε Îνα ÏŒνειρο. Είναι η ενσάρκωση της ΙδÎας του αληθινοÏ Îρωτα που ναι μεν αγγίζει τα ÏŒρια της ψÏχωσης, ÏŒπως κάθε τι ρομαντικÏŒ, αλλά είναι καθάριος χωρίς ίχνος αμφισβήτησης.
Ο Buckanan και η Daisy αντιπροσωπεÏουν τις συνηθÎστερες εκφάνσεις της σÏγχρονης ανθρÏŽπινης φÏσης. Ο Îνας, εγωιστικά απλοÏŠκÏŒς, Îρμαιο των επιθυμιÏŽν του και η άλλη αδÏναμη και αναποφάσιστη υπογραμμίζει την κατασταλτική ισχÏ της πειθήνιας αδράνειας. Η αντίθεση Gatsby και Buckanan Îχει και κοινωνιολογικÎς προεκτάσεις, φυσικά, καθÏŽς ο πρÏŽτος αντιπροσωπεÏει την απÏŒλυτη κοινωνική αναρρίχηση ενÏŽ ο δεÏτερος τη παγιωμÎνη οικογενειοκρατία. Ο Îνας είναι η μοντÎρνα τάση, το σÏμβολο της καπιταλιστικής δυνητικÏŒτητας και ενσαρκÏŽνει το "θÎλω" και το "γίνομαι". Ο Î¬λλος είναι η κοÏφια ισχÏ της παραδοσιακής δÏναμης που με την αυθεντία της "φÏσης" καταπατά το καινοÏριο. ΕνσαρκÏŽνει το "Îχω" και το "γεννιÎμαι".
Η κενÏŒτητα των υλικÏŽν και των σÏγχρονων ανθρÏŽπων, η Îλλειψη αφοσίωσης και η φθορά του εφήμερου στοιχειÏŽνουν το Fritzgerald σαν σÏγχρονοι δαίμονες της ΝÎας ΥÏŒρκης του 1920 που στα μάτια του Luhrmann είναι βασανιστικά ÏŒμοια με τους δαίμονες του τÏŽρα. Έτσι με ÏŒπλο τη μουσική προσπαθεί να καταδείξει αυτή την ομοιÏŒτητα κάνοντας τις εικÏŒνες του χτες, προοικονομίες του σήμερα. To "Rhapsody in Βlue" του George Gershwin, σÏνθεση του 1924, η Lanna del Ray η Alicia Keys και άλλα ονÏŒματα του τÏŒτε και του τÏŽρα μπαίνουν στη μηχανή του χρÏŒνου και ανακατεÏονται μεταξÏ τους με τρÏŒπο απροσδÏŒκητα αρμονικÏŒ.
ΕυφυÎστατη επιλογή των πρωταγωνιστÏŽν, καθÏŽς η γνωστή αδερφική φιλία του Di Caprio και του Maguire λειτουργεί διαφημιστικά, ενÏŽ αναδεικνÏει με φυσικÏŒτητα τη σχÎση Gatsby - Carraway. Η υποκριτική τους ικανÏŒτητα είναι ήδη γνωστή και οι ερμηνείες του υπÏŒλοιπου cast δεν θÎτουν θÎμα ενστάσεων.
Δεν θα κρÏψω πως στην αρχή οι μεταμοντÎρνες πινελιÎς και οι προσθήκες προβληματίζουν, αλλά ο φÏŒβος σÏντομα υποχωρεί, χάρη στο ριψοκίνδυνο, μα επιβλητικά άρτιο δÎσιμο εικÏŒνας και ήχου, αλλά και της πιστÏŒτητας στα νοήματα και τους χαρακτήρες. Θα ήταν κουραστική, εξάλλου, άλλη μια κατά λÎξη μεταφορά του βιβλίου. ΑυτÏŒ ÏŒμως αφορά καθαρά στην προσωπική ανεκτικÏŒτητα του θεατή. ΑπÏŒ την άλλη, τα μεγάλα αποφθÎγματα διατηρηθήκαν αυτοÏσια και αυτÏŒ είναι ιδιαίτερα ικανοποιητικÏŒ. Το «Great Gatsby» είναι αδιαμφισβήτητα μια υπÎροχη ευκαιρία να Îρθουν σε επαφή με το κλασικÏŒ αριστοÏργημα ÏŒσοι (παραδÏŒξως) δεν το γνωρίζουν.
cinemanews.gr
