Το IQ είναι μÏθος!
Ως Îννοια τον Îχουμε τοποθετήσει πολÏ ψηλά και ως αριθμÏŒ ÏŒλοι θα θÎλαμε να τον Îχουμε ÏŒσο γίνεται ψηλÏŒτερο.
Παρ’ ÏŒλα αυτά ο δείκτης νοημοσÏνης – το περίφημο IQ – φαίνεται ÏŒτι τελικά δεν αντιπροσωπεÏει αυτÏŒ που νομίζαμε. Η μεγαλÏτερη μελÎτη που Îχει γίνει ποτÎ ως σήμερα κατÎληξε ÏŒτι η ανθρÏŽπινη ευφυÎα είναι υπερβολικά σÏνθετη ÏŽστε να μπορεί να μετρηθεί μÏŒνο με μια παράμετρο.
Αντ’ αυτής προτείνει την εκτίμηση του «δυναμικοÏ» του μυαλοÏ μας μÎσα απÏŒ τρεις διαφορετικÎς συνιστÏŽσες – τη βραχυπρÏŒθεσμη μνήμη, τη συλλογιστική και τη λεκτική ικανÏŒτητα. Και φÎρνει τα πάνω κάτω στην αντίληψη που είχαμε ως τÏŽρα για τη νοημοσÏνη μας.
Η ευφυÎα δεν είναι μÏŒνο μια
Τα τεστ IQ χρησιμοποιοÏνται εδÏŽ και δεκαετίες για τη μÎτρηση της ανθρÏŽπινης νοημοσÏνης – λαμβάνονται μάλιστα συχνά υπÏŒψη στην αξιολÏŒγηση υποψηφίων προς κάλυψη διαφÏŒρων θÎσεων ή μποροÏν να χαρίσουν το λεγÏŒμενο «πιστοποιητικÏŒ ευφυÎας» της Mensa. Παρ’ ÏŒλα αυτά η νÎα μελÎτη υποστηρίζει ÏŒτι είναι θεμελιωδÏŽς λανθασμÎνο γιατί δεν λαμβάνει υπÏŒψη το γεγονÏŒς ÏŒτι το ανθρÏŽπινο μυαλÏŒ είναι ιδιαίτερα σÏνθετο και αποτελείται απÏŒ πολλά διαφορετικά «συστατικά».
«Τα αποτελÎσματα καταρρίπτουν μια για πάντα την ιδÎα ÏŒτι Îνα μÏŒνο μÎτρο νοημοσÏνης, ÏŒπως το IQ, αρκεί για να συλλάβει ÏŒλες τις διαφορÎς της γνωσιακής ικανÏŒτητας που βλÎπουμε στους ανθρÏŽπους» δήλωσε ο δρ ΡÏŒτζερ Χάιφιλντ, πρÏŽην διευθυντής του «New Scientist», νυν διευθυντής εξωτερικÏŽν υποθÎσεων του Μουσείου ΕπιστημÏŽν του Λονδίνου και αρθρογράφος της «Telegraph», και Îνας απÏŒ τους συγγραφείς της μελÎτης η οποία δημοσιεÏθηκε στην επιθεÏŽρηση «Neuron».
«Ολοι μποροÏμε να σκεφτοÏμε ανθρÏŽπους που είναι κακοί στη συλλογιστική αλλά Îχουν εξαιρετική μνήμη ή εκπληκτική ικανÏŒτητα στον λÏŒγο. ΤÏŽρα, μια για πάντα, μποροÏμε να ποÏμε ÏŒτι δεν υπάρχει Îνα μεμονωμÎνο μÎτρο ÏŒπως το IQ που να συλλαμβάνει ÏŒλη τη νοημοσÏνη που βλÎπουμε στους ανθρÏŽπους» πρÏŒσθεσε ο δρ Χάιφιλντ.
Η μεγαλÏτερη Îρευνα που Îγινε ποτÎ
Η Îρευνα, με επικεφαλής ειδικοÏς του Πανεπιστημίου του ΔυτικοÏ ΤορÏŒντο στον Καναδά, Îγινε online απÏŒ τις ιστοσελίδες του «New Scientist», της «Telegraph» και του «Discovery» το 2010 και προσÎλκυσε την – απρÏŒσμενη, ÏŒπως λÎνε οι ειδικοί – συμμετοχή 110.000 ατÏŒμων. ΑπÏŒ αυτÎς τις συμμετοχÎς 44.600 κρίθηκαν κατάλληλες για να περιληφθοÏν στο δείγμα προς μελÎτη – το μεγαλÏτερο που Îχει εξεταστεί ποτÎ.
Οι συμμετÎχοντες απάντησαν σε 12 τεστ συλλογιστικής, σχεδιασμοÏ, μνήμης και προσοχής και σε ερωτήσεις σχετικά με τις προσωπικÎς τους συνήθειες και προτιμήσεις. ΑναλÏοντας τις απαντήσεις οι ερευνητÎς είδαν ÏŒτι η νοημοσÏνη εμφανίζεται στους ανθρÏŽπους με διάφορες εκφάνσεις και ÏŒτι είναι αδÏνατον να αξιολογηθεί με βάση Îνα και μÏŒνο μÎτρο. ΑντιθÎτως, τουλάχιστον τρεις δείκτες φάνηκαν να απαιτοÏνται για κάτι τÎτοιο: η βραχυπρÏŒθεσμη μνήμη, η ικανÏŒτητα διατÏπωσης λογικÏŽν συλλογισμÏŽν και η ικανÏŒτητα χειρισμοÏ της γλÏŽσσας.
Στη συνÎχεια οι επιστήμονες εξÎτασαν στον εγκεφαλικÏŒ τομογράφο 16 συμμετÎχοντες και είδαν ÏŒτι τα τρία αυτά χαρακτηριστικά συνδÎονται με τρία ξεχωριστά κυκλÏŽματα του εγκεφάλου – δηλαδή τρία διαφορετικά πρÏŒτυπα νευρωνικής δραστηριÏŒτητας. «Το βασικÏŒ συμπÎρασμα είναι: γνωσιακά, αυτÏŒ που κάνει το Îνα άτομο να διαφÎρει απÏŒ Îνα άλλο – αυτÏŒ που συχνά αποκαλοÏμε νοημοσÏνη – είναι υπερβολικά σÏνθετο για να το συνοψίσουμε σε Îναν μεμονωμÎνο παράγοντα – τον δείκτη IQ» τÏŒνισε ο καθηγητής Έιντριαν Οουεν, απÏŒ το ΙνστιτοÏτο Εγκεφάλου και Νου του Πανεπιστημίου του ΔυτικοÏ ΤορÏŒντο, επικεφαλής της μελÎτης.
