«Αναπτυξιακή ψυχολογία- αγωγή του παιδιοÏ»: μαθαίνοντας την οÏγάνωση
Στην βιβλιοπαρουσίαση του συλλογικοÏ Îργου «Αναπτυξιακή ψυχολογία- αγωγή του παιδιοÏ» στράφηκε το βράδυ της Παρασκευής το ενδιαφÎρον εκπαιδευτικÏŽν, γονιÏŽν και ÏŒχι μÏŒνο. Την εκδήλωση διοργάνωσαν ο ÎŒμιλος ΕκπαιδευτικοÏ ΠροβληματισμοÏ και το Βιβλιοπωλείο ΝÎστωρ σε συνεργασία με τον ΣÏνδεσμο ΦιλολÏŒγων Πιερίας.
ΡÏŒλο κεντρικοÏ ομιλητή της βραδιάς είχε η σχολική ψυχολÏŒγος Χαρά ΠαπαÏŠωάννου, ενÏŽ το συντονισμÏŒ της συζήτησης που ακολοÏθησε ανÎλαβε ο πρÏŒεδρος του ΣυνδÎσμου Μπάμπης ΠαπαδÏŒπουλος. Το βιβλίο αποτελεί Îκδοση του Ομίλου και αποτελεί Îνα εγχειρίδιο αγωγής του παιδιοÏ ανάλογα με τα ιδιαίτερα γνωρίσματα της κάθε ηλικιακής ομάδας, βασισμÎνο στην πείρα της σοσιαλιστικής Παιδαγωγικής και στα επιτεÏγματα της μαρξιστικής Ψυχολογίας.
ΑναλÏοντας τα περιεχÏŒμενα του βιβλίου, η κα ΠαπαÏŠωάννου ξεκίνησε αποσαφηνίζοντας ÏŒτι η μαρξιστική προσÎγγιση για την διαμÏŒρφωση της προσωπικÏŒτητας είναι διαφορετική. ΑυτÏŒ γιατί βασίζεται στην αφομοίωση της συσσωρευμÎνης πείρας της ανθρωπÏŒτητας, θεωρÏŽντας την παιδεία κÏριο μÎσο σε αυτή τη διαδικασία. Στο κομμάτι των μαθησιακÏŽν σταδίων που χωρίζεται η παιδική ηλικία, η ομιλήτρια τÏŒνισε ÏŒτι τα ÏŒρια αυτÏŽν μποροÏν να ανατραποÏν.
Ο τρÏŒπος διδασκαλίας που προτείνεται είναι «απλÏŒς, ζωντανÏŒς, στÎρεα θεμελιωμÎνος μÎσα στη ζωή και μπορεί να δÏŽσει στο παιδί την ÏŽθηση να φθάσει σε νοητικά επιτεÏγματα που δεν θεωροÏνται της ηλικίας του». Το εκπαιδευτικÏŒ σÏστημα Îχει τη δυνατÏŒτητα να εισάγει πολλÎς πλευρÎς του χαρακτήρα του παιδιοÏ και η σχολική ψυχολÏŒγος χαρακτήρισε το βιβλίο χρήσιμο καθÏŽς αναλÏει με πολÏ διαφορετικÏŒ τρÏŒπο τι συμβαίνει στα στάδια ανάπτυξης, χωρίς να τα προσδιορίζει αυστηρά.
Στη συνÎχεια, η ανάλυση ασχολήθηκε με την «Î¬ρνηση της άρνησης» ως διαδικασία της εξÎλιξης. ΡÏŒλος του ενήλικα είναι να αντιλαμβάνεται στοιχεία σαν κι αυτÏŒ, ÏŽστε οι κρίσεις που παρουσιάζονται κατά την μετάβαση απÏŒ το Îνα στο άλλο στάδιο να είναι πιο ήπιες. ΣημαντικÏŒ είναι επίσης, ÏŒτι σε κάθε στάδιο ξεχωρίζει μια κυρίαρχη δραστηριÏŒτητα, την οποία η σÏγχρονη εποχή τείνει να παραμερίζει.
ΣυγκεκριμÎνα, στην βρεφική ηλικία κυρίαρχη δραστηριÏŒτητα είναι ο δεσμÏŒς με τη μητÎρα – πρÏŒσωπο φροντίδας, στην προσχολική είναι το παιχνίδι, για το οποίο η μαρξιστική θεωρία σημειÏŽνει ÏŒτι μÎσω αυτοÏ Îρχεται σε επαφή με τον κÏŒσμο το παιδί. Στο σχολικÏŒ στάδιο κυρίαρχη είναι η μαθησιακή δραστηριÏŒτητα, μÎχρι ÏŒμως την εφηβεία οπÏŒτε τη σκυτάλη παίρνει η στενή διαπροσωπική επικοινωνία, την οποία το σχολείο πρÎπει να την διαφυλάξει, καθÏŽς η μαθησιακή δραστηριÏŒτητα Îχει πάρει το δρÏŒμο της.
Έπειτα, η κα ΠαπαÏŠωάννου στάθηκε και στο παράρτημα του βιβλίου, που είναι γραμμÎνο απÏŒ την εκπαιδευτικÏŒ ΡÏŒζα ΙμβριÏŽτη, αναφÎροντας ÏŒτι ανεξάρτητα απÏŒ το στάδιο το σχολείο πρÎπει να διÎπεται απÏŒ την επιστημονική, οργανωμÎνη εργασία, Îχοντας πολυτεχνικÏŒ χαρακτήρα. «Το παιδί χρειάζεται να μάθει να οργανÏŽνεται και να οργανÏŽνει τη ζωή του απÏŒ μικρÏŒ. ΑργÏŒτερα η οργάνωση αυτή διÎπει την ομάδα, την σχολική ζωή, την κοινÏŒτητα.
Τα παιδιά δεν πρÎπει απλÏŽς να εκτελοÏν καθήκοντα, αλλά να μάθουν να βάζουν μπροστά τις συλλογικÎς ανάγκες. ΔυστυχÏŽς στη σημερινή κοινωνία κυριαρχεί το «βγες μπροστά, σÏŽσε τον εαυτÏŒ σου». Να μην ανατρÎφουμε σκληρά παιδιά. Να είναι γενναία, διεκδικητικά αλλά να συγκινοÏνται κιÏŒλας».
Συνεχίζοντας πρÏŒσθεσε ÏŒτι ο μαθητής πρÎπει να σÎβεται και να αγαπά την εργασία, ÏŒχι ÏŒμως με τους ÏŒρους δουλείας που κυριαρχοÏν πλÎον και εισάγονται και στην εκπαίδευση με την θÎσπιση πρακτικής ανήλικων μαθητÏŽν. «ΒλÎπουμε την διαδικασÎ¯α «μαθαίνω να μαθαίνω», που κρÏβει την ανάγκη του συστήματος για Îνα άτομο που θα καλείται συχνά να μάθει νÎες δεξιÏŒτητες, καθÏŽς θα αλλάζει συχνά εργασιακÏŒ αντικείμενο».
Στο σημείο αυτÏŒ, ο πρÏŒεδρος του ΣυνδÎσμου ΦιλολÏŒγων Πιερίας και υποψήφιος δήμαρχος Îκανε μια παρÎμβαση λÎγοντας ÏŒτι παρατηρείται Îνας υπερβολικÏŒς «παιδαγωγισμÏŒς», που διακρίνεται απÏŒ στοιχεία ÏŒπως το να εξισÏŽνει σε σχολικά εγχειρίδια «τη βία του Κυναίγειρου με αυτή των ΠερσÏŽν, του ΚαραÏŠσκάκη με αυτή του Ιμπραήμ, του Άρη και του Σαράφη με αυτή των ναζί και του παλαιστινιÏŒπουλου με αυτή του Ισραήλ. Έτσι, μαθαίνεις να ζεις με σκυμμÎνο το κεφάλι», είπε ο κ. ΠαπαδÏŒπουλος εξηγÏŽντας ÏŒτι τα πρÏŽτα παραδείγματα αποτελοÏν αντί-βία.
ΑλÎξανδρος Σωματαρίδης
