Αναστάσιος: Δεν μποÏÏŽ να διανοηθώ Îναν νÎο εθνικό διχασμό
Μήνυμα ελπίδας ÏŒτι μποροÏμε να βγοÏμε απÏŒ την κρίση αποστÎλλει ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας κ. Αναστάσιος μÎσα απÏŒ τη συνÎντευξη που παραχÏŽρησε στο «Βήμα της Κυριακής» και, αφοÏ αποδίδει τα ÏŒσα συμβαίνουν στη χÏŽρα μας στη διαφθορά, την πλεονεξία, το ψÎμα και τον άκρατο εγωισμÏŒ, στη συνÎχεια παρομοιάζει την κατάσταση με τον καρκίνο, ο οποίος απαιτεί χημειοθεραπεία που αποτελεί, ÏŒπως τονίζει, μια «σκληρή και οδυνηρή, ÏŒμως απαραίτητη διαδικασία».
ΤαυτÏŒχρονα ο κ. Αναστάσιος εκφράζει την ανησυχία του για το περίεργο, ÏŒπως το χαρακτηρίζει, «παιδομάζωμα», με τους μορφωμÎνους νÎους που φεÏγουν τα τελευταία χρÏŒνια απÏŒ την Ελλάδα, για να εργαστοÏν σε άλλες χÏŽρες, οι οποίες δεν Îχουν προσφÎρει τίποτε για τη μÏŒρφωσή τους. Και κάνει λÏŒγο ακÏŒμη ÏŒτι πρÏŒκειται για μια αδικία σε παγκÏŒσμιο επίπεδο.
Την ίδια ÏŽρα ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας ανακαλεί τραγικÎς μνήμες απÏŒ το παρελθÏŒν και αναφÎρεται στα ÏŒσα συνÎβησαν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη Γερμανική Κατοχή. ΔηλÏŽνει ÏŒτι συχνά τα κÏŒμματα κινοÏνται με μια διχαστική τακτική και απευθÏνει Îκκληση να μην πÎσουν οι Ελληνες στην παγίδα του διχασμοÏ. «Αλίμονο»,σημειÏŽνει, «αν μας πιάσει απογοήτευση και μελαγχολία. Αν η αγανάκτηση θολÏŽσει το μυαλÏŒ μας και μας οδηγήσει σε τραγικÎς επιλογÎς».
- ΜακαριÏŒτατε, προτοÏ ξεκινήσουμε τη συζήτησή μας, λÎγατε ÏŒτι η περίοδος που ζοÏμε είναι πολÏ σημαντική. Γιατί;
«ΞÎρετε, σήμερα (σ.σ.: την περασμÎνη Παρασκευή) είχα την ευκαιρία να επισκεφθÏŽ Îνα σχολείο, εδÏŽ στη γειτονιά μου, και να συνομιλήσω με μαθητÎς του Λυκείου. Ηταν εντυπωσιακή αυτή η συνάντηση. Οι ερωτήσεις των παιδιÏŽν, οι τοποθετήσεις τους, με γÎμισαν ελπίδα. ΦεÏγοντας αναλογίστηκα τα χρÏŒνια στη δική μου νεÏŒτητα. ΤÏŒτε τη διαφθορά, επειδή εξαπλÏŽθηκε για πάρα πολλά χρÏŒνια, δεν την ξÎραμε, τη θεωροÏσαμε αυτονÏŒητη. ΤÏŽρα της δίνουμε ÏŒνομα και τη λÎμε: διαφθορά. ΑπÏŒ αυτή την πλευρά είναι σημαντικÏŒ σημείο ανανήψεως. Θυμάμαι ÏŒτι Îχω περάσει αρκετÎς περιπÎτειες με την υγεία μου. Η μεγαλÏτερη δυσκολία ήταν ÏŒταν δεν ήξερα το ÏŒνομα της αρρÏŽστιας. Οταν μου είπαν "ελονοσία", λÎω: "α, εντάξει. Θα το αντιμετωπίσουμε"».
- Η κρίση δηλαδή που βιÏŽνει η Ελλάδα Îχει ÏŒνομα;
«Εχει ÏŒνομα και αυτÏŒ είναι η διαφθορά. Η εκτεταμÎνη διαφθορά, η πλεονεξία, το ψÎμα και ο άκρατος εγωισμÏŒς. Και αυτή η διαφθορά είναι λίγο σαν τον ιÏŒ, ο οποίος μετακινείται και δεν ξÎρεις πÏŽς θα τον βρεις. 'Η, αν θÎλετε, λίγο σαν τη ραδιενÎργεια, η οποία απλÏŽνει και δεν πιάνεται. Χρειάζεται πρÏŽτα-πρÏŽτα διάγνωση: Εχω καρκίνο; ΠολÏ καλά, τι κάνω μετά; Το αποδÎχομαι; Οχι. Κάνω τη χημειοθεραπεία. Μια σκληρή και οδυνηρή, απαραίτητη ÏŒμως διαδικασία. Παρά τις αδιαμφισβήτητες δυσκολίες, τελικά είμαι αισιÏŒδοξος. Αν βεβαίως Îχουμε το θάρρος να προχωρήσουμε πÎρα απÏŒ τη διάγνωση της κρίσεως, στη θεραπεία της, σε αυτή που μας υπαγορεÏει να ξαναβροÏμε τα υπÎροχα στοιχεία της ορθοδÏŒξου παραδÏŒσεως. Συχνά σκÎπτομαι τις ηρωικÎς γυναίκες που είχαν Îρθει πρÏŒσφυγες απÏŒ τον ΠÏŒντο και τη Μ. Ασία. Τις δικÎς μας μανάδες στην Κατοχή. Είχαν βαθιά θρησκευτική πίστη, στοργή, αφοσίωση, λεπτÏŒτητα, διάκριση, συμπÏŒνια για τον διπλανÏŒ. Αυτά τα ανεκτίμητα κοιτάσματα Îχει μÎσα στην καρδιά του ο λαÏŒς μας και χρειάζεται να τα ξαναβροÏμε».
- Η Εκκλησία είχε μερίδιο στην κρίση;
«Οφείλω να υπενθυμίσω ÏŒτι η Εκκλησία δεν είναι μÏŒνον ο κλήρος, αλλά ÏŒλοι οι βαπτισμÎνοι στο ÏŒνομα του ΤριαδικοÏ ΘεοÏ. Και υπάρχει μερίδιο σε ÏŒλους ÏŒσοι Îχουν προσβληθεί απÏŒ τους ιοÏς της διαφθοράς. Οι κληρικοί και οι θεολÏŒγοι δεν τονίσαμε ÏŒσο πρÎπει τον προφητικÏŒ λÏŒγο για την πολÏμορφη αδικία και ανομία που υπονομεÏουν την κοινωνία».
- Σήμερα μπορεί να ανατραπεί η κατάσταση;
«Επιβάλλεται να ακουστεί ευκρινÎστερα λÏŒγος κριτικÏŒς. Να τονίσουμε τις ΑρχÎς του Ευαγγελίου: την αρχή της ΔικαιοσÏνης, της αλήθειας, της τιμιÏŒτητος, της αυταπαρνήσεως, της συγγνÏŽμης. Είναι βασικÏŒς νÏŒμος ζωής και Îχω την εντÏπωση ÏŒτι αυτÏŒ δεν το Îχουμε τονίσει ÏŒσο θα Îπρεπε. Δεν το Îχουμε τονίσει στον εαυτÏŒ μας, δεν το Îχουμε τονίσει στους άλλους. Και ακÏŒμα Îνα βασικÏŒ στοιχείο της Ορθοδοξίας είναι η αδιάκοπη αυτοκριτική, ο αυτοÎλεγχος. Η πνευματική καλλιÎργεια είναι κάτι ζωντανÏŒ που θÎλει αδιάκοπη ανανÎωση».
- ΦοβÏŒσαστε τον διχασμÏŒ;
«Ο διχασμÏŒς μάς κυνηγάει απÏŒ την αρχαιÏŒτητα. Αλλάζει μορφÎς. Συχνά τα κÏŒμματα κινοÏνται με μια διχαστική τακτική. Δηλαδή, σαν να μην υπάρχει τίποτα καλÏŒ στον άλλον. Ο διχασμÏŒς είναι ο επικίνδυνος ιÏŒς, που τον Îχουμε μÎσα μας και πάση θυσία οφείλουμε να τον αποφÏγουμε. ΑυτÏŒς μας κατÎστρεψε. Τι Îγινε με τη Μικρασιατική Καταστροφή; Τι Îγινε με τον ΕμφÏλιο; Οταν άρχισα να καταλαβαίνω τον κÏŒσμο, το πρÏŽτο το οποίο με συντάραξε ήταν τα γερμανικά αεροπλάνα που βομβάρδιζαν τον Πειραιά. Το δεÏτερο, ÏŒταν Îβλεπα στην ΚυψÎλη, που τÏŒτε ήτανε χωράφια, να σκοτÏŽνονται αδÎρφια. ΛοιπÏŒν, δεν μπορÏŽ να διανοηθÏŽ ÏŒτι θα πÎσουμε πάλι σε αυτή τη φοβερή παγίδα».
- Στην ΚωνσταντινοÏπολη την Κυριακή της Ορθοδοξίας συνÎρχεται η ΠανορθÏŒδοξη ΣÏναξη για πρÏŽτη φορά μετά το 2008. Τι περιμÎνετε απÏŒ αυτή τη συνάντηση;
«Η ίδια η ΣÏναξη είναι γεγονÏŒς θετικÏŒ. ΔιÏŒτι συχνά μας απορροφοÏν τα άμεσα τοπικά προβλήματα και δεν βλÎπουμε το ÏŒλον: τη Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία και την ευθÏνη μας μÎσα στον σÏγχρονο κÏŒσμο. ΤÏŽρα, δεν γνωρίζω οι διάφορες αδυναμίες και τάσεις με ποιον τρÏŒπο θα εκφραστοÏν. Δεν πρÎπει να μας διαφεÏγει η ρήση του Αγίου Ιγνατίου Αντιοχείας: "ÏŒπου μερισμÏŒς εστί, ΘεÏŒς ου κατοικεί". ΑσφαλÏŽς η εμπειρία και η νηφάλια προεδρία του ΟικουμενικοÏ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, η υπευθυνÏŒτητα ÏŒλων μας καθÏŽς και οι προσευχÎς του εκκλησιαστικοÏ πληρÏŽματος θα συμβάλουν στη σÏμπνοια. Το 2008 είχε συνταχθεί Îνα αρχικÏŒ κείμενο, κατÏŒπιν διαμορφÏŽθηκε Îνα άλλο και τελικά καταλήξαμε σε Îνα εÏστοχο μήνυμα. Ελπίζω στη σÏγκλιση. ΑυτÏŒ άλλωστε επιδιÏŽκει το συνοδικÏŒ σÏστημα της Εκκλησίας μας: Îναν ανοικτÏŒ και ειλικρινή διάλογο με λαχτάρα να βροÏμε την αλήθεια και στη συνÎχεια να τη βιÏŽσουμε. ΔιÏŒτι, ÏŒπως μας τονίζει ο Αγιος Ιωάννης ΧρυσÏŒστομος, "το της Εκκλησίας ÏŒνομα ου χωρισμοÏ, αλλ' ενÏŽσεως και συμφωνίας ÏŒνομα"».
- Ανησυχείτε για το μÎλλον;
«Δεν ανησυχÏŽ για το μÎλλον, αρκεί να κάνουμε το χρÎος μας. Αρκεί να βγοÏμε απÏŒ τον λήθαργο. Δεν είναι μÏŒνον ελπιδοφÏŒρα αυτά τα κοιτάσματα των υδρογονανθράκων που μας χάρισε ο ΘεÏŒς κρυμμÎνα στο υπÎδαφÏŒς μας, αλλά κυρίως ÏŒσα Îχουμε μÎσα στο DNA μας: η λαχτάρα για δικαιοσÏνη και ελευθερία, η πίστη στον ΘεÏŒ των ΠατÎρων ημÏŽν, η αυτοθυσία, η λεβεντιά, το φιλÏŒτιμο, η ευαισθησία, η αλληλεγγÏη, το χαμÏŒγελο, η τÏŒλμη στα τραγικά αδιÎξοδα να ελπίζουμε και να δημιουργοÏμε».
- Στην Ελλάδα υπάρχει ελπίδα;
«ΑσφαλÏŽς».
Διαβάστε ÏŒλη την συνÎντευξη ΕΔΩ
