Φανή ΑÏγυÏοποÏλου: Από τον ΚολινδÏÏŒ ΠιεÏίας στην ΑμεÏική!
Κάθεται απÎναντί μου. Στο χÎρι κρατάει Îνα Blink παραγωγής Λήμνου. Το διαβατήριÏŒ της στα εστιατÏŒρια της ΝÎας ΥÏŒρκης. Τον επÏŒμενο μήνα μπαίνει και στην αγορά του Λας ΒÎγκας. Χαμογελάει και μου αφηγείται ιστορίες. Ιστορίες γεμάτες αμπÎλια, βαρÎλια, μοÏστο. Και κÏŒκκινα χείλη.
Στα παιδικά φωτογραφικά άλμπουμ της Φανής ΑργυροποÏλου το φÏŒντο ήταν κοινÏŒ. ΑμπελÏŽνες και σταφÏλια. ΠατÎρας οινολÏŒγος, Γαλλίδα μητÎρα λάτρης των επιστημÏŽν και της φιλοσοφίας. Αποφασίζει να ακολουθήσει τον δεÏτερο δρÏŒμο. Φοιτήτρια ΠολιτικÏŽν ΕπιστημÏŽν στην Πάντειο. Γιορτάζει την ορκωμοσία της στη Θεσσαλονίκη. ΞÎρει μÎσα της πως δεν θα επιστρÎψει στην Αθήνα αλλά στο δρÏŒμο του μπαμπά.
«Είχα απÏŒ μικρή επαφή με τη φÏση, τις καλλιÎργειες, πήγαινα με τον πατÎρα μου στο κτήμα και μαζεÏαμε ακτινίδια. Μικρή δεν ήθελα να ασχοληθÏŽ με αυτÏŒ. Ήθελα να δοκιμαστÏŽ με οτιδήποτε άλλο εκτÏŒς απÏŒ βαρÎλια. ΑκολοÏθησαν οι σπουδÎς στην Αθήνα. Εκεί Îγινε Îνα κλικ. Συνειδητοποίησα ÏŒτι το κρασί είναι μία προÎκταση πιο τολμηρή, ίσως πιο φιλοσοφημÎνη. Αποφάσισα πως Îτσι ήθελα να ζήσω τη ζωή μου. ΜÎσα σε τρÏγους και δίπλα σε δικοÏς μου ανθρÏŽπους. ΕπÎστρεψα Θεσσαλονίκη και αποφάσισα πως το επÏŒμενο μου ακαδημαÏŠκÏŒ βήμα πρÎπει να Îχει άμεση συνάφεια με το κρασί.
Μετά απÏŒ Îρευνα Îφυγα για τη Γαλλία. Master πάνω στο Management του κρασιοÏ. Για Îνα χρÏŒνο ταξίδια σε ÏŒλο τον κÏŒσμο και γνωριμία με κρασιά δίπλα στους καλÏτερους παραγωγοÏς, εισαγωγείς και εμπÏŒρους. ΕπισκÎφτηκα μÎσα σε λίγους μήνες 22 χÏŽρες. Συχνά μÎρα παρά μÎρα αεροπλάνο. ΔÏŽδεκα συμμαθητÎς. ÎŒλοι λάτρεις του κρασιοÏ. Κάθε φορά και μία διαφορετική φιλοσοφία μπροστά μας. Για τους Γάλλους το κρασί είναι Îνας πολÏτιμος θησαυρÏŒς. Του δίνουν κάποια χρÏŒνια για να παλαιωθεί, να ανοίξει. Οι Αυστραλοί και οι Ισπανοί θÎλουν πιο ζουμερά, πιο διαλυτικά κρασιά. Ο καθÎνας με τον πολιτισμÏŒ και την κουλτοÏρα του.
Το αγαπημÎνο μου μάθημα ήταν οι γευστικÎς δοκιμÎς με τους παραγωγοÏς. ÎŒτι και να διδαχτείς απÏŒ τη θεωρία, ÏŒταν γνωρίζεις Îναν κορυφαίο παραγωγÏŒ που με περηφάνια σου προσφÎρει τη γεÏση της δουλειάς του σε ποτήρι τα λÏŒγια είναι περιττά. Εκεί σημασία Îχει να μάθεις να ακοÏς τα συναισθήματα που προκÏπτουν. Κάποτε Îνας παραγωγÏŒς στην Ισπανία μας είπε: «να αγαπάτε αυτÏŒ που κάνετε και να το σÎβεστε. Και τÏŒτε θα Îχει σημασία».
Ποιο είναι ÏŒμως το σημαντικÏŒτερο πράγμα στην αγορά του κρασιοÏ; «Η γνÏŽση και το μεράκι. Μπορεί να Îχεις μεράκι αλλά ÏŒχι τη γνÏŽση για να προστατευτείς απÏŒ τους κινδÏνους και τÏŒτε να καταλήξεις με Îνα κρασί που αν είσαι τίμιος δε θα το βγάλεις στο εμπÏŒριο. ΑπÏŒ την άλλη, να Îχεις γνÏŽση αλλά ÏŒχι μεράκι συνεπάγεται Îνα αξιοπρεπÎς κρασί αλλά χωρίς ψυχή και χωρίς συγκινήσεις».
Και πως προÎκυψε η Αμερική; «Μας προσÎγγισαν οι ίδιοι. Κάναμε τις πρÏŽτες διερευνητικÎς επαφÎς με δείγματα και είδαμε πως τα προÏŠÏŒντα μας αρÎσουν στο απαιτητικÏŒ κοινÏŒ της άλλης άκρης του ΑτλαντικοÏ. Ξεκινήσαμε τις εξαγωγÎς. Αρχικά στα ελληνικά στÎκια της ΝÎας ΥÏŒρκης. Έπειτα στους καταλÏŒγους κορυφαίων εστιατορίων της πÏŒλης. Τις προσεχείς ημÎρες θα κάνουμε και μία μαζική εξαγωγή στο Λας ΒÎγκας. Είναι στοίχημα για εμάς. Ήθελα απÏŒ την πρÏŽτη στιγμή το κρασί μας να αναμετρηθεί και Îξω. Εκεί γίνεται η σφαγή. Αν μποροÏσε να σταθεί Îξω, τÏŒτε θα ήταν δείγμα ÏŒτι κάτι σωστÏŒ κάνουμε! ΝιÏŽθω καλά. Άγχος βÎβαια, αλλά ωραίο άγχος. Και τÎλος νιÏŽθω περηφάνια για τον πατÎρα μου και τον ΑνδρÎα τον συνÎταιρο μας, που και οι δυο σαν οινολÏŒγοι αν βάλουν κάτι στο μυαλÏŒ τους πεισμÏŽνουν μÎχρι να γίνει και να γίνει σωστά. Κυρίως γιατί αγαπάμε αυτÏŒ που κάνουμε και το σεβÏŒμαστε. Και ÏŒπως είπαμε αυτÏŒ Îχει σημασία».
Ποια συναισθήματα, ÏŒμως, θÎλει Îνας παραγωγÏŒς να γεÏεται ο καταναλωτής των κρασιÏŽν του; «Κάθε φορά που εμφιαλÏŽνουμε Îνα κρασί προσπαθÏŽ να το δω δίπλα σε Îνα ζευγάρι ερωτευμÎνων, μÎσα σε μία παρÎα, να ακοÏει τις εξομολογήσεις κάποιου ή να συνοδεÏει το κÎφι κάποιου άλλου. ΑπÏŒ εκεί Îχουν πάρει την ονομασία τους και μερικÎς ετικÎτες. Τη μία την ονομάσαμε, για παράδειγμα, «ΕυχÎς», για να αποτελÎσει το γευστικÏŒ γοÏρι του καθÎνα. Υπάρχει πιο ÏŒμορφο γοÏρι;
του ΕυθÏμιου Σαββάκη, ΕικÏŒνες: ΓιÏŽργος Πλανάκης
parallaximag.gr
