Με συγκεντÏώσεις και κατάθεση στεφάνων τιμήθηκε η επÎτειος του Πολυτεχνείου στην ΚατεÏίνη
Με συγκεντρÏŽσεις και κατάθεση στεφάνων τιμήθηκε και φÎτος η μνήμη της επετείου της ΕξÎγερσης του Πολυτεχνείου. Το ΕργατικÏŒ ΚÎντρο Κατερίνης και το ΝομαρχιακÏŒ Τμήμα ΑΔΕΔΥ Πιερίας πραγματοποίησαν εκδήλωση στην πλατεία Ελευθερίας, ÏŒπου και κατÎθεσαν στεφάνι, ÏŒπως και η Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Πιερίας. ΠαρÏŒντες ήταν και μÎλη της Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Πιερίας, δημοτικοί σÏμβουλοι της αντιπολίτευσης σε Δήμο Δίου-ΟλÏμπου και Κατερίνης και μÎλη αρκετÏŽν πρωτοβάθμιων σωματείων. Μετά το πÎρας της συγκÎντρωσης κατÎφθασε η πορεία που είχε διοργανωθεί απÏŒ ΚΚΕ-ΚΝΕ, με εκπροσÏŽπους τους να καταθÎτουν κι αυτοί στεφάνια στο άγαλμα της Ελευθερίας.
Η ομιλία του Βαλάση ΚοτρÏŽνη, προÎδρου του ΕργατικοÏ ΚÎντρου Κατερίνης
ΕνÏŒψει της σημερινής επετείου για την εξÎγερση του Πολυτεχνείου, το ΕργατικÏŒ ΚÎντρο Κατερίνης απευθÏνει θερμÏŒ αγωνιστικÏŒ χαιρετισμÏŒ προς τη σπουδάζουσα Νεολαία και σε ÏŒλους τους εργαζÏŒμενους, τους άνεργους και τους συνταξιοÏχους του ΝομοÏ μας.
Κάθε ΝοÎμβρη, ο νους και η καρδιά μας είναι εκεί, στο Πολυτεχνείο της Αθήνας, στην ηρωική εξÎγερση των φοιτητÏŽν, της νεολαίας και ολÏŒκληρου του ΕλληνικοÏ λαοÏ κατά της τυραννίας, το ΝοÎμβρη του 1973.
Το Πολυτεχνείο συμβολίζει, ÏŒχι μÏŒνο τον ηρωικÏŒ αγÏŽνα αλλά και την ενÏŒτητα ÏŒλων των δημοκρατÏŽν. Οι αγÏŽνες του ΝοÎμβρη 1973 αποτελοÏν την κορυφαία εκδήλωση της εφτάχρονης πάλης κατά της δικτατορίας και μια απÏŒ τις πιο σπουδαίες στιγμÎς των αγÏŽνων του λαοÏ μας και τις νεολαίας ειδικÏŒτερα για την ελευθερία.
Τα ιδανικά της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της ειρήνης, της αγάπης για τη ζωή και τον άνθρωπο, παραμÎνουν ζωντανά και θα παραμείνουν επίκαιρα και αναλλοίωτα, ÏŒσα χρÏŒνια και αν περάσουν.
Τα αιτήματα και οι απαιτήσεις της εξÎγερσης του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ παραμÎνουν και σήμερα επίκαιρα και απαιτητά, γιατί γίνονται ακÏŒμα πιο δραματικά.
Η ασκοÏμενη ΝεοφιλελεÏθερη πολιτική συνθλίβει τα κοινωνικά και εργατικά δικαιÏŽματα των πολιτÏŽν καταπατά τις δημοκρατικÎς και πολιτικÎς ελευθερίες των κινημάτων, των πολιτÏŽν και τις λαÏŠκÎς δημοκρατικÎς κατακτήσεις.
Οι ιδιωτικοποιήσεις, η εκποίηση ΔημÏŒσιου πλοÏτου, η ανατροπή των ασφαλιστικÏŽν, εργασιακÏŽν και κοινωνικÏŽν δικαιωμάτων είναι η καθημερινή κυβερνητική πρακτική των «μεταρρυθμίσεων» και των κατεδαφίσεων!!
Η δημÏŒσια δωρεάν Παιδεία και υγεία υποχρηματοδοτείται, υπονομεÏεται και ιδιωτικοποιείται.
Το ΣυνδικαλιστικÏŒ Κίνημα στοχοποιείται με Îνα και μοναδικÏŒ σκοπÏŒ τον περιορισμÏŒ του δικαιÏŽματος της Απεργίας, της δράσης των Συνδικάτων και των συνδικαλιστικÏŽν ελευθεριÏŽν, ενÏŽ συνεχίζει να Îχει σε καθεστÏŽς επιστράτευσης βασικοÏς κλάδους εργαζÏŒμενων για να μη μποροÏν να αντιδροÏν.
Σήμερα με οδηγÏŒ τα μηνÏματα και τις διεκδικήσεις του ξεσηκωμοÏ του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ επιβάλλεται συσπείρωση, συστράτευση, ενÏŒτητα και αγÏŽνας για την απÏŒκρουση και ανατροπή της ασκοÏμενης αντιλαÏŠκής κυβερνητικής πολιτικής.
Το αίτημα για ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ καθίσταται διαχρονικÏŒ.
Το Πολυτεχνείο ήταν και θα είναι πάντα Îνα ζωντανÏŒ κάλεσμα για τη δημοκρατία, την ανθρωπιά και την ελευθερία.
Το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ!!!»
Η ομιλία του ΣτÎφανου ΠαπακÏŽστα, προÎδρου του Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Πιερίας
«ΤιμοÏμε σήμερα την τεσσαρακοστή πρÏŽτη (41η ) επÎτειο απÏŒ την εξÎγερση των φοιτητÏŽν στο Πολυτεχνείο, που αποτÎλεσε την κορυφαία Îκφραση του αντιδικτατορικοÏ αγÏŽνα του ΕλληνικοÏ λαοÏ, ενάντια στην αμερικανοκίνητη χοÏντα των συνταγματαρχÏŽν.
Το Πολυτεχνείο υπήρξε η κορÏφωση μιας ιδεολογικοπολιτικής ζÏμωσης ενάντια στη ΧοÏντα και το φασισμÏŒ και εκφράστηκε με αγωνιστικÏŒτητα, και πάλη. Ο καλÏτερος τρÏŒπος τιμής, η ουσιαστική αξιοποίηση του πνεÏματος του «Πολυτεχνείου», είναι ο αγÏŽνας και η πάλη. ΑγÏŽνας και πάλη καθημερινή για τα μεγάλα και μικρά ζητήματα, αγÏŽνας και πάλη για «Ψωμί – ΠαιδεÎ¯α – Ελευθερία».
{ Την Τετάρτη 14 ΝοÎμβρη 1973
Εκατοντάδες φοιτητÎς της Αθήνας καταλαμβάνουν το Πολυτεχνείο. ΣÏνθημά τους: ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ- ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.
Συγκροτείται Συντονιστική Επιτροπή απ΄ ÏŒλες τις σχολÎς για να αποφασίσουν τη συνÎχεια του αγÏŽνα. ΑπÏŒ υλικά που βρίσκουν στις αίθουσες κατασκευάζουν Îναν μικρÏŒ ραδιοφωνικÏŒ πομπÏŒ, ο οποίος εκπÎμπει στους 1050 χιλιÏŒκυκλους. ΑπÏŒ τον πομπÏŒ αυτÏŒν και τα μεγάφωνα που στήνουν στο προαÏλιο μεταδίδουν συνθήματα και τραγοÏδια.
Την ΠÎμπτη 15 ΝοÎμβρη 1973
Η κατάληψη αποτελεί πÏŒλο Îλξης τοÏ λαοÏ της Αθήνας που αρχίζει να συρρÎει στο Πολυτεχνείο. Μπροστά απÏŒ την κÏρια πÏλη και τους γÏρω δρÏŒμους μαζεÏονται δεκάδες χιλιάδες λαοÏ αλλά και μαθητÎς που Îρχονται κατευθείαν απÏŒ τα σχολεία τους. Ως τις 9.30 το βράδυ η κατάληψη Îχει πυκνÏŽσει ενÏŽ ο λαÏŒς φωνάζει αντιαμερικανικά και αντιχουντικά συνθήματα. Οι συγκεντρωμÎνοι παραμÎνουν ÏŒλη τη νÏχτα για συμπαράσταση στους φοιτητÎς της κατάληψης του Πολυτεχνείου. Ο κÏŒσμος φÎρνει τρÏŒφιμα, φάρμακα κλπ.
Σε Θεσσαλονίκη και Πάτρα οι φοιτητÎς καταλαμβάνουν τα πανεπιστημιακά κτίρια. ÎŒλη η Ελλάδα συμπαρίσταται στους ελεÏθερους αγωνιζÏŒμενους φοιτητÎς.
Στις 16 ΝοÎμβρη 1973
Πάνω απÏŒ 150.000 άνθρωποι είναι γÏρω απÏŒ το Πολυτεχνείο και βροντοφωνάζουν με τους ελεÏθερους φοιτητÎς «Κάτω η χοÏντα, η χοÏντα θα πÎσει απ’ τον λαÏŒ».
Στις 9 το πρωί στήνονται τα πρÏŽτα οδοφράγματα και σχηματίζονται δÏο μεγάλες διαδηλÏŽσεις στην Πανεπιστημίου και στη Σταδίου.
Îρα 7 και μισή μ.μ.
Ο δικτάτορας ΠαπαδÏŒπουλος δίνει διαταγή να χτυπηθεί πρÏŽτα η λαοθάλασσα, που είναι γÏρω απÏŒ το Πολυτεχνείο. ΔακρυγÏŒνα πÎφτουν συνεχÏŽς και κάνουν αφÏŒρητη την ατμÏŒσφαιρα.
Îρα 12 τη νÏχτα
Μπαίνει στην Αθήνα ο στρατÏŒς με τα τανκς και καταλαμβάνει επίκαιρες θÎσεις.
Στις 17 ΝοÎμβρη 1973
Και ÏŽρα 2 το πρωί
Τα τανκς πλησιάζουν το Πολυτεχνείο.
«ΑδÎλφια μας στρατιÏŽτες, είμαστε άοπλοι, είμαστε αδÎλφια, μη μας χτυπήσετε, ελάτε μαζί μας» φωνάζουν οι φοιτητÎς, και ο ΡαδιοφωνικÏŒς ΣταθμÏŒς καταγγÎλλει στον ΕλληνικÏŒ λαÏŒ την ανίερη πράξη του δικτάτορα.
Τα παιδιά στον περίβολο τραγουδάνε. Το μεγάφωνο πολλαπλασιάζει σε χιλιάδες φράσεις τη μια και μοναδική φράση: ΔΕΝ ΘΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΝΕ!
Îρα 3 το πρωί
Ένα τανκ γκρεμίζει τη σιδερÎνια πÏŒρτα τοÏ Πολυτεχνείου κι ας είναι στα κιγκλιδÏŽματα φοιτητÎς. Ρίχνονται ριπÎς. ΣτρατÏŒς και αστυνομικοί μπαίνουν στο προαÏλιο. Οι φοιτητÎς προσπαθοÏν να φÏγουν, αλλά δÎχονται άγριες επιθÎσεις. Πολλοί φαντάροι προστατεÏουν και βοηθοÏν τους φοιτητÎς να φÏγουν, αλλά τους κυνηγοÏν οι αστυνομικοί. Πολλοί συλλαμβάνονται και οδηγοÏνται στην Ε.Σ.Α ÏŒπου βασανίζονται φρικτά.
Οι οδομαχίες συνεχίζονται γÏρω απÏŒ το Πολυτεχνείο μÎχρι το πρωί.
Το πρÏŒσωπο του Πολυτεχνείου δεν είναι απÏŒμακρο, δεν είναι ηρωικÏŒ. Είναι ανθρÏŽπινο.
Δεν είναι ξÎνο. Είναι το δικÏŒ μας πρÏŒσωπο.
Είναι γνήσιο.
Μας πείθει
να συμμετÎχουμε
να εκφραζÏŒμαστε
να κρίνουμε
να ελÎγχουμε
να αποφασίζουμε
να συνυπάρχουμε
να αγωνιζÏŒμαστε }
Η εξÎγερση εκείνη, το ΝοÎμβρη του 1973, σηματοδοτεί για μας την ηρωική κορÏφωση μιας αργής πορείας αντίστασης τμήματος του ελληνικοÏ λαοÏ εναντίον της δικτατορίας των συνταγματαρχÏŽν. Το ιστορικÏŒ αίτημα των φοιτητÏŽν του Πολυτεχνείου για «ψωμί, παιδεία, ελευθερÎ¯α» προβάλλει σήμερα το ίδιο επίκαιρο και τραγικά αδικαίωτο.
Σε μια συγκυρία που η οικονομική ανÎχεια και εξαθλίωση απλÏŽνεται σε ÏŒλο και μεγαλÏτερα στρÏŽματα του κÏŒσμου της εργασίας, σε μια φάση που επιχειρείται Îνα πρωτÏŒγνωρο πισωγÏρισμα και μια, δίχως προηγοÏμενο, φαλκίδευση εργασιακÏŽν, ασφαλιστικÏŽν, κοινωνικÏŽν και πολιτικÏŽν δικαιωμάτων, τα αιτήματα των φοιτητÏŽν του Πολυτεχνείου παÏουν να Îχουν μÏŒνο συμβολική σημασία.
Απεναντίας, μάς δείχνουν το δρÏŒμο του αγÏŽνα απÎναντι σε νÎες μορφÎς δικτατορίας, λιγÏŒτερο ορατÎς αλλά περισσÏŒτερο επικίνδυνες και απειλητικÎς για τις ζωÎς μας και τις ζωÎς των παιδιÏŽν μας.
ΕνÏŒς αγÏŽνα που Îχει ήδη αρχίσει και επιβάλλεται να συνεχιστεί με μαζικÏŒτερη συμμετοχή, μεγαλÏτερη Îνταση και καλÏτερο συντονισμÏŒ.
Η πραγματικÏŒτητα που βιÏŽνουμε καθημερινά μÏŒνο δυσάρεστες εκπλήξεις μάς επιφυλάσσει : η εικÏŒνα που συνθÎτει το οικονομικÏŒ και κοινωνικÏŒ τοπίο είναι θλιβερή : 1,5 εκατ. περίπου άνεργοι, ραγδαία αÏξηση του πληθυσμοÏ που ζει κάτω απÏŒ τα επίσημα ÏŒρια της φτÏŽχειας, κατάργηση ασφαλιστικÏŽν δικαιωμάτων, περικοπÎς σε μισθοÏς και μεροκάματα, επιβολή αλλεπάλληλων χαρατσιÏŽν και φÏŒρων, ιδιωτικοποίηση δημÏŒσιων υπηρεσιÏŽν και κοινωνικÏŽν αγαθÏŽν, διάλυση και των τελευταίων υπολειμμάτων κοινωνικοÏ κράτους. Κι ÏŒλα αυτά ενταγμÎνα σε μια νÎα πολιτική ρητορική που μιλάει στο ÏŒνομα της«σωτηρίας του Îθνους και της χÏŽρας».
ΠÏŒσο μπορεί κανείς ν’ αναλÏŽνεται σε μια κοÏφια και ανοÏσια εξÏμνηση του ηρωικοÏ αγÏŽνα των φοιτητÏŽν του Πολυτεχνείου, ÏŒταν μια τÎτοια αναφορά δε διασυνδÎεται και δε συσχετίζεται με τις συγκεκριμÎνες οικονομικÎς, κοινωνικÎς και πολιτικÎς συνθήκες που επικρατοÏν σήμερα στη χÏŽρα μας;
ΠÏŒσο μπορεί να εκβιάζεται η ελληνική κοινωνία, με το ψευδÎς δίλημμα της αναστολής πληρωμÏŽν μισθÏŽν και συντάξεων, προκειμÎνου να διασωθεί το τραπεζικÏŒ σÏστημα και να στηριχτεί το υπÏŒ κατάρρευση οικοδÏŒμημα της ευρωζÏŽνης;
Σαράντα Îνα χρÏŒνια πριν, οι Έλληνες της γενιάς του Πολυτεχνείου αγωνίστηκαν ενάντια στις κοινωνικÎς ανισÏŒτητες, την ξενιτιά, την οπισθοδρÏŒμηση, την αγραμματοσÏνη και Îδωσαν το αίμα τους για να Îλθουν πραγματικά καλÏτερες μÎρες για την κοινωνία και το λαÏŒ μας.
Η σημερινή γενιά καλείται να δÏŽσει τους δικοÏς της αγÏŽνες απÎναντι στους πλουτοκράτες και τα διεθνή συμφÎροντα εκμετάλλευσης των ανθρÏŽπων.
• Έκλεψαν το μÎλλον των νÎων μας κατεδαφίζοντας τα ÏŒνειρά τους.
• ΕκμεταλλεÏτηκαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικÏŽν ταμείων, δηλαδή τον ιδρÏŽτα των εργαζÏŒμενων που ήταν για την εξασφάλιση των γηρατειÏŽν τους και σήμερα σχεδιάζουν την εξαφάνιση των επικουρικÏŽν.
. Η νÎα γενιά των Ελλήνων σήμερα, μια μορφωμÎνη γενιά νÎων επιστημÏŒνων, απαξιÏŽνεται συστηματικά και οδηγείται μαθηματικά στο επιστημονικÏŒ προλεταριάτο. ΠροσφÎρει υψηλή γνÏŽση και κατάρτιση, ενÏŽ αμείβεται με ημερομίσθια τριτοκοσμικÏŽν ασιατικÏŽν κρατÏŽν.
Σαράντα μÏŒλις χρÏŒνια μετά τη λήξη του τελευταίου μεταναστευτικοÏ ρεÏματος, τα παιδιά των Ελλήνων ακολουθοÏν την πορεία των γονιÏŽν τους και φεÏγουν μαζικά ως μετανάστες.
Σήμερα παρά ποτÎ μετά τον ηρωÏŠκÏŒ ΝοÎμβρη του ’73, το ψωμί, η παιδεία, η ελευθερία, αποκτοÏν απÏŒλυτα το νÏŒημα που κρÏβουν οι λÎξεις.
ΤÏŽρα είναι η σειρά μας να εμπνευστοÏμε, να δÏŽσουμε τον αγÏŽνα, ν’ αντισταθοÏμε και να θυσιαστοÏμε για την ανατροπή των σÏγχρονων δυναστÏŽν μας.
ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ !
ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΑΣ ΕΜΠΝΕΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ !
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ !»
