Δώσε χώÏο στο παιδί. ΧÏειάζεται τις ιδιωτικÎÏ‚ του στιγμÎÏ‚
ÎŒλοι Îχουμε την ανάγκη για τον προσωπικÏŒ τους ζωτικÏŒ χÏŽρο που δεν μετριÎται απαραίτητα σε τετραγωνικά αλλά στην δυνατÏŒτητα να Îχουν τις δικÎς τους ιδιωτικÎς στιγμÎς.
ΠÏŒσο εφικτÏŒ είναι αυτÏŒ ÏŒταν ÏŒλοι συμβιÏŽνουν κάτω απÏŒ μία στÎγη και αναγκαστικά μοιράζονται συνÎχεια τον ίδιο χÏŽρο; Και, ακÏŒμα περισσÏŒτερο, πÏŒσο εφικτÏŒ είναι ÏŒταν ÏŒλοι θÎλουν να είναι κοντά και να μην αποκλείονται απÏŒ τη ζωή των αγαπημÎνων τους; Παρ΄όλα αÏτα ο πιο απτÏŒς τρÏŒπος Îκφρασης της ιδιωτικÏŒτητας είναι με την απÏŒσταση στο χÏŽρο. ΑκÏŒμη και στην πιο αγαπημÎνη οικογÎνεια χρειάζεται ο καθÎνας κάποιες στίγμες να παίρνει το χρÏŒνο και το χÏŽρο του. Την στιγμή εκείνη μπορεί να σκεφτεί, να χαλαρÏŽσει, να πάρει τις αποφάσεις του για κάποιο θÎμα, με απλά λÏŒγια να μείνει για λίγο με τον εαυτÏŒ του.
ΒÎβαια η ανάγκη για ιδιωτικÏŒτητα μÎσα στην οικογÎνεια δεν είναι σε ÏŒλους ίδια και οÏτε παραμÎνει σταθερή για τον καθÎνα. Ένα μωρÏŒ ή Îνα μικρÏŒ παιδί στην προσχολική ηλικία δεν Îχει τÏŒση ανάγκη απÏŒ χωρική απομÏŒνωση ακριβÏŽς γιατί μπορεί να απομονωθεί πολÏ καλά με τη βοήθεια του παιχνιδιοÏ και να μεταφερθεί με την φαντασία του σ’ Îναν δικÏŒ του χÏŽρο. Τον χÏŽρο αυτÏŒ, ο παιδοψυχίατρος D. Winnicott, τον ονομάζει «μεταβατικÏŒ», επειδή βρίσκεται κάπου ανάμεσα στον εσωτερικÏŒ και τον εξωτερικÏŒ κÏŒσμο του παιδιοÏ. Τα παιδιά Îχουν ιδιαίτερη ευκολία να μπαινοβγαίνουν στον χÏŽρο αυτÏŒ χωρίς να ενοχλοÏνται απÏŒ τους γÏρω. ΠαρÏŒλα αυτά ÏŒμως οι υπÏŒλοιποι οφείλουν να σÎβονται την ιδιωτικÏŒτητα του παιδιοÏ αφήνοντας του αυτÏŒ το χÏŽρο που μπορεί να οριοθετείται π. χ. απÏŒ τα σημεία στα οποία Îχει στήσει το παιχνίδι του. Πολλά παιδιά επιλÎγουν να φτιάξουν Îνα σπίτι δικÏŒ τους μÎσα στο σπίτι, χρησιμοποιÏŽντας μαξιλάρια ή Îνα μεγάλο κουτί, θÎτοντας Îτσι τα ÏŒρια τους και πÎρνοντας το χÏŽρο τους.
Για τα μεγαλÏτερα παιδιά, στην εφηβεία ή την προεφηβεία τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν και να δυσκολεÏουν. Αυτή η προσωπικÏŒτητα που αναπτÏσσεται και αναζητά ταυτÏŒτητα Îχει μεγάλη ανάγκη απÏŒ επαφή και απÏŒ ιδιωτικÏŒτητα εξίσου. Τα παιδιά αρχίζουν να κλείνουν ή και να κλειδÏŽνουν τις πÏŒρτες τους, να θÎλουν να πλÎνονται μÏŒνα τους, να Îχουν μυστικά, να κρατοÏν ημερολÏŒγια, να ψιθυρίζουν στο τηλÎφωνο, να μην μιλάνε πολÏ για το τι Îγινε στο σχολείο. Συνήθως η περίοδος αυτή είναι δÏσκολη για τους γονείς γιατί αισθάνονται ÏŒτι χάνουν κάτι απ’ τα παιδιά τους. Πολλοί γονείς μάλιστα μελαγχολοÏν γιατί πίστευουν πως τα παιδιά τους δεν τους εμπιστεÏονται.
ΩστÏŒσο, είναι μια διαδικασία φυσιολογική καθÏŽς με τον τρÏŒπο αυτÏŒ τα παιδιά αρχίζουν να ανεξαρτοποιοÏνται. Χωρίς αυτÏŒ το βήμα της αυξημÎνης ιδιωτικÏŒτητας είναι δÏσκολο να αυτονομηθοÏν και να βρουν την δική τους ταυτÏŒτητα. Για το λÏŒγο αυτÏŒ, οι γονείς θα πρÎπει να δείξουν κατανÏŒηση και είναι δίπλα στα παιδιά τους σεβÏŒμενοι τα νÎα ÏŒρια που θÎτουν. Η ιδιωτικÏŒτητα είναι τÏŒσο σημαντική μÎσα στην οικογÎνεια ÏŒχι μÏŒνο γιατί ÏŒλοι Îχουν ανάγκη απÏŒ στιγμÎς ηρεμίας, περισυλλογής, εσωστρÎφειας αλλά και γιατί συμβολίζει το ÏŒτι ο καθÎνας είναι Îνα ξεχωριστÏŒ και αυτÏŒνομο άτομο που δεν υπάρχει μÏŒνο μÎσα απÏŒ τους άλλους.
govastileto.gr
