Η ΤÎχνη της ΠαÏαπλάνησης
Πριν απÏŒ μερικÎς εβδομάδες διάβασα Îνα άρθρο στο διαδίκτυο το οποίο με γÎμισε οργή και με οδήγησε να γράψω την δική μου άποψη ως απάντηση.
Δεν το δημοσίευσα ποτÎ καθÏŽς θεÏŽρησα πως ÏŒτι Îγραφα ήταν αποτÎλεσμα του βρασμοÏ της ψυχής μου!
Σήμερα με περισσή ψυχραιμία απευθÏνομαι πάλι σε εσÎνα αραδιάζοντας τις σκÎψεις μου προσπαθÏŽντας να τονίσω και να διαφωτίσω σημεία σκοτεινά και υγρά…. Îπα ÏŽπα άρχισα να ξεφεÏγω!!!
Ας ξεκινήσουμε λοιπÏŒν το ταξίδι μας στην ονειρεμÎνη χÏŽρα…
Ρε συ τι γράφω….
Τι μου Îριξαν στον καφÎ;
ΤÎλος πάντων!
Πάμε απÏŒ την αρχή!!!
Πριν απÏŒ μερικά χρÏŒνια ψηφίστηκε το ασυμβίβαστο τον βουλευτÏŽν, που σήμαινε πως πλÎον ÏŒποιος θÎλει να είναι βουλευτής πρÎπει να παραιτείται απÏŒ οποιαδήποτε άλλη επαγγελματική δραστηριÏŒτητα και να τον ταÏŠζουμε αποκλειστικά εσÏ κι εγÏŽ!!!
Έτσι Îνα νÎο επάγγελμα γεννήθηκε στην μικρή Ελλάδα!!!
ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ!!!
Ένα απÏŒ τα κυριÏŒτερα ταλÎντα που πρÎπει να Îχει Îνας πολιτικÏŒς για να θεωρείται καλÏŒς, είναι η τÎχνη της παραπλάνησης!!!
Έτσι για παράδειγμα η μείωση του βασικοÏ μισθοÏ δεν ονομάζεται υποβάθμιση του βιοτικοÏ επιπÎδου του μÎσου Έλληνα, αλλά αÏξηση της ανταγωνιστικÏŒτητας!!!
Για να φτάσουμε ÏŒμως εκεί χρειάζεται πρÏŽτα να εκλεγεί ο πολιτικÏŒς!
Βάζει λοιπÏŒν ÏŒλη του την τÎχνη και ξεκινάει!
ΜÎχρι πριν απÏŒ μερικά χρÏŒνια είχαμε τις μεγάλες, ανοιχτÎς συγκεντρÏŽσεις, τις ομιλίες απÏŒ τα μπαλκÏŒνια ή της εξÎδρες και δÏŽσε γραφικÏŒτητα και λαÏŠκισμÏŒ!
ΥποσχÎσεις τÏπου ΜαυρογιαλοÏρου, «Θα σας εξαφανίσωμεν.... εξασφαλίσωμεν ήθελα να πω» κ.ο.κ.
Μετά ήρθαν δυσκολÏŒτερα χρÏŒνια!
ΟπÏŒτε άρχισε να διαφαίνεται η υπευθυνÏŒτητα!!!
« Αναλαμβάνω την ευθÏνη», «θα σηκÏŽσω ÏŒλο το πολιτικÏŒ κÏŒστος»
ΑκÏŒμη και τÏŒτε ÏŒμως λεφτά υπήρχαν!
ÎŒταν ήταν ήδη αργά ο λαÏŒς Îστειλε το μήνυμα του.... και μετά το πήρε πίσω!
Γιατί το πήρε πίσω;
Επειδή σε κάποιο σχολείο στο μÎλλον το παιδί ρωτοÏσε το δάσκαλο « Η Ελλάδα κÏριε γιατί δεν είναι στην ΕυρÏŽπη;».
Έτσι η επαναδιαπραγμάτευση Îγινε πιστή εφαρμογή ενÏŒς μνημονίου χειρÏŒτερου απÏŒ το προηγοÏμενο και η καταδίκη μιας αποτυχημÎνης πολιτικής μετατράπηκε σε πιστή αντιγραφή της.
Πως φτάσαμε ως εδÏŽ;
Είμαστε τÏŒσο μωροί, η τÏŒσο λαμÏŒγια που δεν βλÎπαμε ποιοι μας κυβερνοÏσαν!
Αλήθεια ποιοι μας κυβερνοÏσαν;
Η Πολιτική είχε βρει Îναν εÏσχημο τρÏŒπο να μας πείθει για τις αγνÎς προθÎσεις της αλλάζοντας τα πρÏŒσωπα που την εκπροσωποÏσαν.
Έτσι δίναμε ευκαιρίες στους καινοÏριους να μας αποδείξουν πως δεν είναι σαν τους παλιοÏς!
Φευ...
Νάμαστε σήμερα λοιπÏŒν εδÏŽ, εγÏŽ κι εσείς, εμείς!
ΕγκλωβισμÎνοι στην φυλακή που χτίσαμε εμείς!
Ή μήπως δεν την χτίσαμε εμείς!
Το κοτÏŒπουλο στο κοτÎτσι, είναι χαροÏμενο, καθÏŽς το ταίζουμε καθημερινά, ενίοτε του μιλάμε και ωραία, το κανακεÏουμε, μÎχρι την ημÎρα που θα είναι αρκετά μεγάλο για να το σφάξουμε!
Δεν θÎλει να σφαχτεί! Δεν το περιμÎνει!
Κι ÏŒμως...








