Η στωικότητα των Εβραίων στη ναζιστική Γερμανία και η στάση των Ελλήνων όσον αφορά την οικονομική κρίση.

Η στωικότητα των Εβραίων στη ναζιστική Γερμανία και η στάση των Ελλήνων όσον αφορά την οικονομική κρίση.live-in | Η Έξυπνη, Αντικειμενική και Εναλλακτική Ενημέρωση!
Δημοσίευση: 14-10-2013 ώρα 23:46:32

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες απ τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως των ναζί, οι Εβραίοι ως επι το πλείστον δέχονταν με υποτακτική στωικότητα το θάνατό τους. Έφταναν πάντα στην ώρα τους στα σημεία απο τα οποία θα τους μετέφεραν, βάδιζαν ως τους τόπους εκτέλεσης, έσκαβαν με τα χέρια τους τον τάφο τους, έβγαζαν τα ρούχα τους και τα στοίβαζαν επιμελώς, και μετά ξάπλωναν ο ένας πλάι στον άλλον περιμένοντας να τουφεκιστούν. Ελάχιστοι διαμαρτυρήθηκαν, ελάχιστοι αρνήθηκαν να ανεβούν στα τρένα αν κ υπερτερούσαν κατα πολύ αριθμητικά των στρατιωτών που τους επέβλεπαν, ελάχιστοι επαναστάτησαν. Μόνοι κάποιοι λίγοι στο γκέτο της Βαρσοβίας και μερικοί ακόμα ηρωικοί αρνήθηκαν τον σχετικά ανώδυνο θάνατο που τους έδιναν οι ναζί στο εκτελεστικό απόσπασμα ή στο θάλαμο αερίων.

Το 1967 ο Αμερικανός ψυχολόγος Martin Seligman μελετώντας την κατάθλιψη διατύπωσε μια θεωρία την οποία ονόμασε Learned Helplessness (επίκτητη απελπιστικότητα/ανημποριά). Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή το συναίσθημα απελπισίας και αδυναμίας αντιμετώπισης μιας κατάστασης (έστω κι αν υπάρχει διέξοδος) και η παραίτηση που παρατηρείται, είναι αποτέλεσμα μια διαδικασίας εκμάθησης και προσαρμογής στη συγκεκριμένη κατάσταση.

Ο Seligman χρησιμοποίησε σκύλους για να φτάσει σ’αυτό το συμπέρασμα- τους οποίους χώρισε σε τρία γκρουπ. Στο πρώτο γκρουπ οι σκύλοι παρέμεναν δεμένοι για κάποιο χρονικό διάστημα και μετά αφήνονταν ελεύθεροι. Στο δεύτερο γκρουπ οι σκύλοι ήταν επίσης δεμένοι αλλά δέχονταν ηλεκτροσόκ τα οποία μπορούσαν να σταματήσουν πιέζοντας με τη μύτη τους ένα διακόπτη. Στο τρίτο γκρουπ ίσχυε ακριβώς το ίδιο με τη διαφορά οτι ο διακόπτης δεν σταματούσε τα ηλεκτροσόκ. Ακολούθησε μια δεύτερη φάση του πειράματος στην οποία οι σκύλοι τοποθετήθηκαν σε ένα δωματιάκι με δύο τμήματα. Το ένα διέθετε ηλεκτροφόρο πάτωμα και το άλλο όχι. Οι σκύλοι μπορούσαν πηδώντας ενα μικρό εμπόδιο στη μέση να μετακινηθούν απ τη μια μεριά του χωρου στην άλλη, αποφεύγοντας το ηλεκτροσόκ. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι σκύλοι του τρίτου γκρουπ δεν έκαναν καμία προσπάθεια να διαφύγουν.

Ακολούθησαν κάποιες παραλλαγές του πειράματος αυτού και σε ανθρώπους (χωρίς ηλεκτροσόκ φυσικά)  με παρόμοια αποτελέσματα.

Η θεωρία του Seligman εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τη στωικότητα των Εβραίων κρατουμένων στη ναζιστική Γερμανία και ενδεχομένως να εξηγεί σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό τη στάση των Ελλήνων όσον αφορά την οικονομική κρίση. Ποιός αρνείται πως οι Έλληνες αυτή τη στιγμή είναι ένας λαός σχεδον καταθλιπτικός που μέσα απ τον καθημερινό βομβαρδισμό που δέχεται απο τα ΜΜΕ έχει αποδεχθεί την ανημποριά του και οδεύει στωικά προς έναν αργό οικονομικό θάνατο?

Το καλοκαίρι που μας πέρασε γίναμε όλοι μάρτυρες των γνωστών ειρωνικών νεοφιλελεύθερων κακεντρεχειών για τα “μπάνια του λαού” και την Επανάσταση που θα “έρθει μετά το Σεπτέμβρη”. Με χυδαίο τρόπο όλοι αυτοί, όχι απλά έδειχναν την πλήρη απάθειά τους για τους δοκιμαζόμενους συνανθρώπους τους, αλλά τους απαξίωναν κιόλας χαρακτηρίζοντάς τους είτε ψεύτες (κάνετε μπάνια άρα δεν υπάρχει κρίση), είτε δειλούς (αφού υπάρχει κρίση γιατί δεν κάνετε τίποτα?). Φαντάζομαι με την ίδια ευκολία θα έλεγαν τα ίδια και για τους Εβραίους που ξάπλωναν στις σεζ λονγκ έξω απ τους θαλάμους αερίων στο Άουσβιτς. Μπορεί να τους έλεγαν οτι δεν υπάρχουν θάλαμοι αερίων και μας κοροϊδεύουν (αυτό το λένε οι χρυσαυγίτες ούτως ή άλλως) ή οτι είναι άχρηστοι και τους αξίζει να πεθάνουν. Ευτυχώς, κατα την ανάσχεση της ναζιστικής Γερμανίας δεν υπήρχε ακόμα ο made-in-greece νεολίμπεραλ αστός γιατί ενδεχομένως να τ’ακούγαμε κι αυτά.

Παρεμπιπτόντως, ο Seligman δέχθηκε σκληρή κριτική για την κακοποίηση ζώων στη μελέτη του. Η απάντησή του ήταν πως έκανε ένα μικρό κακό προς όφελος των πολλών. Η δικαιολογία αυτή θυμίζει λίγο το παράδειγμα του Βernard Williams στην “κριτική του ωφελιμισμού” όπου κάποιος απειλεί οτι θα θανατώσει μια ομάδα Ινδιάνων εκτός κι αν ένας εξ αυτών αρπάξει ένα όπλο και σκοτώσει κάποιον άλλον.

Κι εδώ ορθώνεται το εξής ερώτημα: Aν το πείραμα του Seligman ήταν μία φορά ανήθικο, πόσο πολλαπλάσια ανήθικο είναι το (ασύδοτο) νεοφιλελεύθερο μοντέλο που οδηγεί στην εξαθλίωση λαούς προς όφελος ενός ελάχιστου ποσοστού του πληθυσμού που κατέχει τον πλούτο και την εξουσία?

Στη χώρα μας δε, μετά την εξάρθρωση της εγκληματικής ομάδας της Χρυσής Αυγής, το ίδιο πολιτικό σύστημα που έδεσε τον Έλληνα στο δωματιάκι με το ηλεκτροφόρο πάτωμα, ταυτίζει τον (δήθεν) αντιμνημονιακό χαρακτήρα της οργάνωσης με όλες τις αρνητικές της ιδιότητες, θέλοντας να μας πείσει πως το απέναντι άκρο (η φιλομνημονιακή νεοφιλελεύθερη θεώρηση δηλαδή) είναι το σοβαρό και το υπεύθυνο. Πρόκειται για στάση ακόμα πιο αποτρόπαιη κι ακόμα πιο χυδαία απο εκείνη των ναζί: Δε θέλουν απλά να δεχθούμε αδιαμαρτύρητα την εξόντωσή μας, θέλουν και να μας αρέσει.

Ας μην τους κάνουμε τη χάρη.

chaospawn.wordpress.com

Η στωικότητα των Εβραίων στη ναζιστική Γερμανία και η στάση των Ελλήνων όσον αφορά την οικονομική κρίση. οικονομική , κρίση

Griniaris

Σχόλια Αναγνωστών

Παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και να σέβεστε τους συνομιλητές σας. Αποφύγετε τις ύβρεις και τους χαρακτηρισμούς. Αν κρίνετε ότι το περιεχόμενο της ιστοσελίδας προσβάλει οποιοδήποτε δικαίωμα σας, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας. Θα απαντήσουμε στο αίτημα σας το συντομότερο δυνατόν.

Δείτε ακόμα ...

Φιλο-λογώντας Η ζωή της οθόνης

Ομάδα διαχείρισης LIVE-IN

Live In Magazine Live In Magazine Καλοκαίρι 2015

Ομάδα διαχείρισης LIVE-IN

Σκέψεις Σκέψου…. Θετικά!

Γιώτα Παπαδοπούλου

Καιρός