Ο Παγκόσμιος θÏÏλος του ΟλÏμπου
Ψηλά, πάνω στις βουνοκορφÎς του φωτÏŒλουστου ΟλÏμπου, βασιλεÏει ο Δίας περιτριγυρισμÎνος απÏŒ πλήθος θεÏŽν. Εκεί ζει με τη γυναίκα του Ήρα, τον ΑπÏŒλλωνα, την αδελφή του Άρτεμη, την πανÎμορφη Αφροδίτη, την προικισμÎνη κÏŒρη του Αθηνά και άλλους πολλοÏς θεοÏς. Οι Îρες, τρεις πανÎμορφες θεÎς κάθονται φρουροί στην είσοδο του πανÏψηλου ΟλÏμπου και χρησιμοποιοÏν πυκνÏŒ σÏννεφο για να ανοίγουν ή να κλείνουν την πÏŒρτα κάθε φορά που οι θεοί ανεβαίνουν ή κατεβαίνουν στη γη. Πάνω απÏŒ τον ÎŒλυμπο απλÏŽνεται ο γαλανÏŒς και απÎραντος ουρανÏŒς για να σκορπάει παντοÏ το χρυσαφÎνιο του φως. Στο βασίλειο του Δία δεν φυσάει ο άνεμος οÏτε βρÎχει μα είναι πάντα φωτεινÏŒ. Πιο χαμηλά βρίσκονται τα σÏννεφα που σκεπάζουν τη γη με τις τÎσσερις εποχÎς της αλλά και την ευτυχία, τη χαρά, τη δυστυχία και τη λÏπη των ανθρÏŽπων. Στον ÎŒλυμπο βασιλεÏει μÏŒνο η ευτυχία. Οι θεοί τρÏŽνε και πίνουν στα παλάτια τους τα οποία Îχτισε ο Ήφαιστος, γιος του Δία. Ο Δίας κάθεται πάνω σε χρυσαφÎνιο ψηλÏŒ θρÏŒνο. Το πρÏŒσωπÏŒ του Îχει θεÏŠκή ομορφιά και εκφράζει αξιοπρÎπεια, ανδρεία και δÏναμη. Δίπλα του κάθονται η Ειρήνη, θεά της ειρήνης και η Νίκη, φτερωμÎνη θεά της νίκης που πάντα συνοδεÏει το Δία. Επίσης δίπλα του στÎκεται και η Ήρα η μεγαλÏŒπρεπη θεά του γάμου. Πλάι στο θρÏŒνο της Ήρας στÎκεται η Ίριδα, η μαντατοφÏŒρος, Îτοιμη κάθε στιγμή να πετάξει για να μεταφÎρει σ’ ÏŒλες τις άκρες της γης τις προσταγÎς της κυράς της.
ΑπÏŒ τον ÎŒλυμπο ο Δίας μοιράζει δÏŽρα στους ανθρÏŽπους και θεμελιÏŽνει την τάξη και τους νÏŒμους πάνω σ’ ÏŒλη τη γη. Γιατί στα χÎρια του κρÎμεται η τÏχη ÏŒλων, η ευτυχία και η δυστυχία, το καλÏŒ και το κακÏŒ, η ζωή και ο θάνατος. Στις πÏŒρτες του παλατιοÏ του βρίσκονται δÏο μεγάλα βαρÎλια. Στο Îνα τα δÏŽρα του καλοÏ και στο άλλο τα δÏŽρα του κακοÏ. ΑπÏŒ αυτά ο Δίας βγάζει και στÎλνει στους ανθρÏŽπους. Αλλοίμονο στο θνητÏŒ που δε θα σεβαστεί τους νÏŒμους που επÎβαλε ο Δίας. Αν τÏχει και θυμÏŽσει τραντάζεται συθÎμελα ο ψηλÏŒς ÎŒλυμπος. Για να εφαρμÏŒζονται οι νÏŒμοι φροντίζει η ΘÎμιδα, η θεά της ευνομίας. Στο ΙερÏŒ ΒουνÏŒ επίσης κατοικεί και η θεά Δίκη η οποία πάντα υπερασπίζεται το δίκαιο και τιμωρεί το ψÎμα. ΕκτÏŒς απÏŒ τον Δία υπάρχουν και οι ανελÎητες θεÎς της μοίρας, οι Μοίρες που και αυτÎς κατοικοÏν στον λαμπερÏŒ ÎŒλυμπο και είναι εκείνες που αποφασίζουν οριστικά για τις τÏχες των ανθρÏŽπων, ακÏŒμη και την ίδια την τÏχη του Δία κρατάνε στα χÎρια τους. Δεν υπάρχει δÏναμη στον κÏŒσμο που να μπορεί να αλλάξει τίποτα απÏŒ αυτά που Îχει η Μοίρα γραμμÎνα στους θεοÏς και στους θνητοÏς. Η Μοίρα ΚλωθÏŽ γνÎθει το νήμα της ζωής του κάθε ανθρÏŽπου και του καθορίζει πÏŒσο θα ζήσει. Η Μοίρα Λάθεση τραβάει με κλειστά μάτια τον κλήρο για τον κάθε άνθρωπο και η Τρίτη Μοίρα η Άτροπος καταγράφει πάνω σ’ Îναν μακρÏ κÏλινδρο αυτά που αποφάσισαν για τον καθÎνα και βεβαίως ÏŒτι γράφτηκε δεν μπορεί να ξεγραφτεί. ΑυτÎς οι τρείς αδελφÎς Μοίρες θεωροÏνται άσπλαχνες και αυστηρÎς. Στον ÎŒλυμπο επίσης κατοικεί άλλη μία θεά της μοίρας, η ΤÏχη, η θεά της τÏχης και της αφθονίας η οποία μοιράζει δÏŽρα στους ανθρÏŽπους.
Μ’ αυτÏŒν τον τρÏŒπο κυβερνάει στον ÎŒλυμπο ο Δίας, ο μÎγας βασιλιάς θεÏŽν και θνητÏŽν περιτριγυρισμÎνος απÏŒ ολÏŒφωτους θεοÏς και φρουρÏŽντας την τάξη και το δίκαιο σε ÏŒλον τον κÏŒσμο.
ΣκÎψου… πριν μιλήσεις!
