Οι ΜοÏσες του ΟλÏμπου
ΕννÎα νÏχτες πλάγιασε ο πατÎρας των ΘεÏŽν και των ανθρÏŽπων, ο Δίας, μακριά απÏŒ τους άλλους θεοÏς, με τη ΜνημοσÏνη, την κÏŒρη του ΟυρανοÏ και της Γης. ÎŒταν Îφτασε ο καιρÏŒς της η ΜνημοσÏνη γÎννησε εννιάδυμα, τις εννÎα ΜοÏσες, στην Πιερία, βορειανατολικά και ÏŒχι πολÏ μακριά απÏŒ την κορυφή του ΟλÏμπου. Οι ΜοÏσες συμφωνοÏσαν σε ÏŒλα, ζοÏσαν μια χαροÏμενη ζωή εκεί στον ÎŒλυμπο, τραγουδÏŽντας με γλυκιά φωνή θείες μελωδίες, Ïμνους και χορεÏοντας κοντά στον πατÎρα τους τον Δία, που χαιρÏŒταν να τις ακοÏει. Η αφοσίωση των ΜουσÏŽν στον πατÎρα τους καθρεφτίζεται στα τραγοÏδια τους, που Îχουν πάντα για θÎμα το μεγαλείο του Δία. Το πÏŒσο στενά είναι μαζί του δεμÎνες φαίνεται και απÏŒ το γεγονÏŒς ÏŒτι στην πρÏŽιμη ποίηση είναι οι μÏŒνες θεÏŒτητες που Îχουν το επίθετο «Ολυμπιάδες».
Οι εννÎα ΜοÏσες του ΟλÏμπου εκπροσωποÏσαν τις τÎχνες, την καλλιτεχνική δημιουργία και τα πνευματικά Îργα. Δίκαια συμβÏŒλιζαν την ομορφιά της τÎχνης. Είχαν φωτεινÎς μορφÎς που μÎχρι και σήμερα θυμίζουν την ωραιÏŒτητα που φÎρνει η ΤÎχνη στη ζωή μας. Ο δάσκαλÏŒς του ήταν ο ΑπÏŒλλωνας που τις Îμαθε να συνθÎτουν Ïμνους και να ψάλλουν μελωδίες που μάγευαν και γαλήνευαν τους ΟλÏμπιους ΘεοÏς αλλά και τους απλοÏς ανθρÏŽπους.
Καθεμία τους προστάτευε απÏŒ μια ΤÎχνη, συγκεκριμÎνα
ΚλειÏŽ. Ήταν η μοÏσα της Ιστορίας. Το ÏŒνομά της προÎρχεται απÏŒ το ρήμα «κλÎω» που σημαίνει αφηγοÏμαι. Στο κεφάλι της φοράει Îνα δάφνινο στεφάνι. Στις αναπαραστάσεις απεικονίζεται με περγαμηνÎς στις οποίες Îγραφε τις ιστορίες των ανθρÏŽπων και τα βάσανά τους.
ΚαλλιÏŒπη. Ήταν η κÏŒρη της επικής ποίησης. Συνήθως απεικονίζεται με χρυσÏŒ στεφάνι στο κεφάλι κρατÏŽντας Îνα πινάκιο και μια γραφίδα.
ΠολÏμνια. Ήταν η μοÏσα της υποκριτικής και των ÎŽμνων προς τους θεοÏς γιατί της άρεσε να ψÎλνει πολλοÏς Ïμνους για τους θεοÏς. Στις παραστάσεις απεικονίζεται με μακρÏ μανδÏα και πÎπλο.
ΤερψιχÏŒρη. Ήταν η μοÏσα του χοροÏ. Το ÏŒνομά της σημαίνει ευχαρίστηση, «τÎρψη». Στις αναπαραστάσεις τη βλÎπουμε να κρατάει μια λÏρα.
ΕυτÎρπη. Ήταν η μοÏσα της μουσικής και της λυρικής ποίησης. ΠροσφÎρει ευχαρίστηση με τον βαθÏ και αÎρινο ήχο του αυλοÏ που πάντα κρατάει στο χÎρι της.
ΕρατÏŽ. Ήταν η προστάτιδα του γάμου και της ερωτικής ποίησης. Ο πιο μελωδικÏŒς ήχος ήταν αυτÏŒς της λÏρας που κρατοÏσε πάντα στα χÎρια της.
Θάλεια. Ήταν η προστάτιδα της κωμωδίας. Απεικονίζεται κρατÏŽντας στο δεξί της χÎρι μια μάσκα θεάτρου και στο αριστερÏŒ της μια ράβδο.
ΜελπομÎνη. Ήταν η μοÏσα της τραγωδίας. Τη βλÎπουμε άλλες φορÎς να φοράει μια μάσκα σαν αυτÎς που φοροÏσαν οι ηθοποιοί ÏŒταν Îπαιζαν στο θÎατρο τις τραγωδίες και άλλες φορÎς να κρατάει την τραγική μάσκα στο Îνα χÎρι και Îνα μαχαίρι στο άλλο.
Ουρανία. Θεωρείται η προστάτιδα της αστρονομίας και των ουράνιων σωμάτων. Συνήθως στις παραστάσεις τη συναντάμε να κρατάει στο δεξί χÎρι Îνα διαβήτη και στο αριστερÏŒ μια υδρÏŒγειο σφαίρα.
ΑυτÎς υπήρξαν οι εννÎα μοÏσες της αρχαιÏŒτητας, κÏŒρες του Δία και σÏμβολα της τÎχνης. Δίδαξαν στους ανθρÏŽπους την αξία της ηθικής, της εσωτερικής αρμονίας, της Îμπνευσης και ÏŒλα ÏŒσα ήταν απαραίτητα για να αναπτυχθοÏν σαν προσωπικÏŒτητες, εκπροσωπÏŽντας μιαν ομορφιά η οποία δεν είναι μÏŒνο αισθητική αλλά και ομορφιά περιεχομÎνου.
ΣκÎψου… πριν μιλήσεις!
