Roy Tarpley: βίος και πολιτεία

Δημοσίευση: 06-12-2013 ώρα 16:33:13

Πριν 19 χρÏŒνια (σαν σήμερα) ο Roy Tarpley αποκλείστηκε δια βίου απÏŒ το ΝΒΑ και το ΝΒΑ Greece σκιαγραφεί το πορτρέτο του μυθικού Αμερικανού, μέσα απÏŒ την αφήγηση του πρÏŽην συμπαίκτη του ΠαναγιÏŽτη Φασούλα, που ξεκαθαρίσει ÏŒτι "αυτÏŒς ήταν ο καλύτερος ξένος που έπαιξε ποτέ στην ΕυρÏŽπη".

Για τον ΠαναγιÏŽτη Φασούλα δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για το ποιος είναι ο καλύτερος Αμερικανος που πάτησε ποτέ πÏŒδι στην ΕυρÏŽπη.

Ήταν άνοιξη του 1994, έξω απÏŒ το ΣΕΦ, μετά απÏŒ έναν ΕυρωπαÏŠκÏŒ αγÏŽνα του Ολυμπιακού. Ημουν ένας άβγαλτος 20άρης ρεπÏŒρτερ στο ΦΩΣ και περίμενα έξω απÏŒ το πούλμαν του Ολυμπιακού, τον Tarpley για να του κάνω συνέντευξη. O 30άρης τÏŒτε Roy, ήταν για εμάς τους… μανιακούς με το ΝΒΑ, μία μυθική φιγούρα, για τα ÏŒσα έκανε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, αρχικά με το κολλέγιο του Michigan και μετά με τους Dallas Mavericks.

Mου είχαν πει πως είχε ήδη βγει απÏŒ τ’ αποδυτήρια. Ηταν ÏŒμως άφαντος. Βέβαια δεν είναι εύκολο να χάσεις απÏŒ τα μάτια σου ένα θηρίο ύψους 2.11μ ντυμένο στα λαμέ. Ο Tarpley που λέτε, ήταν πίσω απÏŒ το πούλμαν, δίπλα στους θάμνους και κρατούσε τσίλιες επειδή ο ΠαναγιÏŽτης Φασούλας και ο Zarko Paspalj έκαναν απÏŒ ένα Marlboro κÏŒκκινο! Στο αριστερÏŒ του χέρι κρατούσε ένα κουτάκι μπύρα. Ξαφνιάστηκε ÏŒταν με είδα. Έβαλε το χέρι του πίσω στην μέση, για να μην δω την μπύρα και προσπάθησε να κρύψει με την κορμοστασιά του, τους συμπαίκτες του που κάπνιζαν.

Ο Φασούλας μου φωνάζει, “τι θέλεις νεαρέ;”. Κάνει ένα νÏŒημα στον Tarpley, σα να του λέει “αυτÏŒς είναι δικÏŒς μας” και ο Αμερικάνος, αλλάζει έκφραση και μου λέει: “Να κεράσω μπύρα;”. Μένω κÏŒκκαλο, δεν του στερÏŽ την μπύρα, αλλά του ζητάω αν έχει χρÏŒνο να μιλήσουμε.

Απαντά καταφατικά και πάει να κάτσει στο πεζούλι. Ο Φασούλας τον προειδοποιεί: “Θα λερÏŽσεις το παντελÏŒνι σου”. Ο Tarpley του απαντάει: “Μην ανησυχείς Πάνο, ÏŒταν ήμουν μικρÏŒς έπινα γάλα απÏŒ βρÏŽμικο ποτήρι”. Αυτή η ιστορία, αντί εισαγωγής, είναι για να δείξει το πÏŒσο ωραίος και απλÏŒς τύπος ήταν ο Tarpley, ÏŒταν δεν ένιωθε πως τον κυνηγούν δαίμονες.

"Ο καλύτερος ΑμερικανÏŒς που έπαιξε στην ΕυρÏŽπη"

Ο Φασούλας, στην θητεία του σε ΠΑΟΚ και ΟλυμπιακÏŒ, έπαιξε δίπλα σε Αμερικανους που άφησαν εποχή στο ΕλληνικÏŒ αλλά και στο ΕυρωπαÏŠκÏŒ μπάσκετ. ΑπÏŒ τους Ken Barlow και Mike Jones, μέχρι τους Walter Berry, Eddie Johnson και David Rivers. Ομως είναι ξεκάθαρος ÏŒταν η κουβέντα έρχεται στον Roy Tarpley και στον ΟλυμπιακÏŒ της σεζÏŒν 1993-94, που σημαδεύτηκε απÏŒ την ήττα απÏŒ την ΜπανταλÏŒνα στον τελικÏŒ του φάιναλ φορ του Τελ Αβίβ: “Δεν ήταν απλά ο καλύτερος Αμερικάνος που είχα ποτέ συμπαίκτη. Τον θεωρÏŽ ως τον καλύτερο Αμερικανο που έπαιξε ποτέ στην ΕυρÏŽπη.

Ηταν σπουδαίος παίκτες ο Eddie (Johnson) ή ο Rivers. Ή ακÏŒμα και ο Dominique (Wilkins), που τον είχα αντίπαλο. Κανείς τους ÏŒμως δεν ήταν τοσο γεμάτος παίκτης, σαν τον Roy. Ο Tarpley μπορούσε να παίξει και στις πέντε θέσεις.

Ηταν 2.11 και δεν είχε κανένα απολύτως πρÏŒβλημα να είναι πλέι μέικερ, “δυάρι”, “τρία”, πάουερ φÏŒργουορντ ή σέντερ. Κανείς άλλος δεν είχε αυτÏŒ το χάρισμα. Και τα έκανε ÏŒλα αυτά έχοντας μία τρομερή αρχοντιά στο παιχνίδι του. Τον έβλεπες μπροστά σου σαν μια ζωγραφιά. Κι ÏŒλα αυτά, ενÏŽ πιστεύω πως έπαιζε στο 50% των δυνατοτήτων του.”.

"Ο LeBron James εκείνης της περιÏŒδου"

Τη σεζÏŒν 1993-94, ο Tarpley τελείωσε τη σεζÏŒν (κανονική περίοδος και playoffs) με 20.6 πÏŒντους, 12.8 ριμπάουντ, 1.8 ασίστ, 1.3 τάπες και 1.6 κλεψίματα, με ποσοστά 73% στις βολές, 55% στα δίποντα και 28% στα τρίποντα. Ηταν φυσικά MVP της Α1 και ο Φασούλας, υποστηρίζει πως ο Tarpley ήταν ένας LeBron James της δεκαετίας του ’90: “Ο Tarpley ήταν αν θέλεις, ο LeBron James εκείνης της περιÏŒδου. Με μία λεπτομέρεια: Ηταν αυτοκαταστροφικÏŒς. Γιατί κατά τα άλλα, μας έκανε ÏŒλους καλύτερους, ÏŒταν ήταν στο παρκέ. Ήξερε ποιες είναι οι αγαπημένες μας θέσεις στο γήπεδο και πάντοτε φρÏŒντιζε ν’ αναδεικνύει τα πλεονεκτήματα του παιχνιδιού μας.

Ήταν σα να διάβαζε το μυαλÏŒ μας. Δεν μου είχε ξανασυμβεί ποτέ και δεν μου ξανασυνέβη, μετά τον Tarpley, να νιÏŽθω πως ένας συμπαίκτης μου, διάβαζε τις σκέψεις μου στον αγÏŽνα. Εκανε ÏŒ,τι του ζητούσε η ομάδα, μέσα στο παιχνίδι, για να νικήσει. Αν θέλαμε 25-30 πÏŒντους, απÏŒ εκείνον για να νικήσουμε, θα τους έβαζε. Αν έπρεπε να κατεβάσει 15-20 ριμπάουντ, θα το έκανε. Αν έπρεπε να σκοράρει στη ρακέττα με αντίπαλο τον Sabonis, θα το έκανε. Αν χρειαζοταν να κατεβάσει την μπάλα, δεν είχε πρÏŒβλημα. Τα στατιστικά δεν τον ενδιέφεραν καθÏŒλου. ΜÏŒνο η ομάδα. Πραγματικά δεν υπήρχε κάτι που δεν μπορούσε να κάνει, ÏŒχι απλά καλά, αλλά πολύ καλά. Ηταν φαινÏŒμενο. Μας είχε ανεβάσει επίπεδο ως ομάδα τÏŒτε. Παίζαμε διαστημικÏŒ μπάσκετ και αυτÏŒ σε πολύ μεγάλο βαθμÏŒ το οφείλαμε στο ταλέντο του Tarpley”.

Κι εδÏŽ άρχεται το “αλλά”, που του στέρησε πιθανÏŒτατα, μία μυθική καριέρα στο ΝΒΑ. Ο ΠαναγιÏŽτης Φασούλας πιστεύει πως τα ÏŒσα συνέβαιναν σ’ εκείνον εκτÏŒς μπάσκετ, είναι υπεύθυνα για τον … κατήφορÏŒ του: “Κάποια στιγμή, τα ÏŒσα τον απασχολούσαν εκτÏŒς μπάσκετ, άρχισαν να τον πιέζουν. Δεν τον επηρέασαν ποτέ ÏŒταν ήταν μαζί μας στο γήπεδο. Τον επηρέαζαν ÏŒμως πολύ, ÏŒταν έπρεπε να είναι συνεχÏŽς σ’ ένα ξενοδοχείο, σχεδÏŒν έγκλειστος, πριν απÏŒ κάθε αγÏŽνα, ÏŒπως συνηθιζοταν τÏŒτε.

Εκεί ένιωθε πίεση και συνήθως … έσκαγε. Με αποκορύφωμα το Τελ Αβίβ, ÏŒπου η πολυήμερη παραμονή μας εκεί και το αυστηρÏŒ πρÏŒγραμμα, τον έβγαλαν εκτÏŒς εαυτού. Οταν ένιωθε πως τον καταδιÏŽκουν ή πως υπάρχουν θεωρίες συνομωσίες εις βάρος του, κλεινÏŒταν στον εαυτÏŒ του. Ο Roy δεν ήταν κακÏŒ παιδί. Ηταν ιδιαίτερο παιδί”.

Η επιστροφή...

Ο γεννημένος στη Νέα ΥÏŒρκη, Tarpley, μετά το τέλος της σεζÏŒν με τον ΟλυμπιακÏŒ, έκανε αίτηση για να τον δεχθεί πίσω το ΝΒΑ, που τον είχε αποκλείσει στις 17 Οκτωβρίου του 1991, λÏŒγω χρήσης ναρκωτικÏŽν, με δικαίωμα έφεσης μετά το 1993. Υστερα απÏŒ δύο σεζÏŒν στην ΕυρÏŽπη με Αρη και ΟλυμπιακÏŒ, το ΝΒΑ, άνοιξε και πάλι την αγκαλιά του. Το ίδιο και οι Mavericks, που του προσέφεραν εξαετές συμβÏŒλαιο με συνολικές αποδοχές κοντά στα 20.000.000 δολάρια. Στη διάρκεια της σεζÏŒν είχε μ.ο 12.6 πÏŒντους και 8.2 ριμπάουντ αν κι έπαιζε μÏŒλις 25’ ανά αγÏŽνα.

Οι σχέσεις του με τον τÏŒτε προπονητή των Mavs, Dick Motta, ήταν χείριστες. Τον Δεκέμβριο του 1994, πιάστηκαν στα χέρια. Ενα χρÏŒνο αργÏŒτερα, το 1995, σαν σήμερα κι αφού προηγουμένως δεν πέρασε τα προγραμματισμένα αλκοτέστ του ΝΒΑ, αποκλείστηκε διά βίου απÏŒ την λίγκα. Ξαναβρήκε καταφύγιο στην αγαπημένη του Ελλάδα και στον Ηρακλή, το 1996. Ηταν σκιά του εαυτού του. Πήγε στον ΑπÏŒλλωνα Λεμεσσού, μετά στην Κίνα, πριν καταλήξει και πάλι στην Ελλάδα. Δοκιμάστηκε στη Δάφνη κι έπαιξε δύο ματς στον Εσπερο τη σεζÏŒν 1999-00. Επέστρεψε πάλι στην Αμερική, ÏŒπου δοκίμασε την τύχη του στο CBA και το USBL.

Το 2003, στα 39 του, θέλησε να ξαναπαίξει στο ΝΒΑ. Κατέθεσε έφεση κατά της απÏŒφασης του ισÏŒβιου αποκλεισμού. Το ΝΒΑ του ζήτησε να περνά κάθε εβδομάδα απÏŒ ντραγκ τεστ και αλκοτέστ, για έναν ολÏŒκληρο χρÏŒνο. Ο Tarpley το έπραξε, αλλά το ΝΒΑ απέρριψε την αίτηση για την επανένταξή του στην λίγκα. Το κεφάλαιο ΝΒΑ, έκλεισε ουσιαστικά για τον Tarpley το 1995. Τυπικά ÏŒμως ολοκληρÏŽθηκε το 2009, ÏŒταν έκλεισε η δικαστική διαμάχη του με τους Mavericks, που άνοιξε το 2007, με οικονομικÏŒ συμβιβασμÏŒ.

Ο Roy Tarpley έμεινε στην ιστορία ως ένα απÏŒ τα μεγαλύτερα χαμένα ταλέντα στην ιστορία του ΝΒΑ. Ο Î¯διος υπήρξε ευλογία και μαζί κατάρα για τις ομάδες που αγωνίστηκε.

Ο ΠαναγιÏŽτης Φασούλας, προτιμά να θυμάται τις…. ευλογημένες στιγμές με τον Roy και ÏŒχι τις καταραμένες: “Με τον Roy δεν έπληττες ποτέ. Εβρισκε πάντοτε να κάνει κάτι που θα σε άφηνε με ανοιχτÏŒ το στÏŒμα. Είτε με τις κινήσεις του, είτε με τα ρούχα του ή ακÏŒμα και με τη συμπεριφορά του. Εύχομαι να είναι καλά ÏŒπου κι αν είναι”.

Νίκος ΠαπαÏŠωάννου για το sport24.gr

Roy Tarpley: βίος και πολιτεία νέα, eidiseis, ειδήσεις, news