Άτομα με ειδικÎÏ‚ ανάγκες που διÎÏ€Ïεψαν. ΜÎÏος 1ο
AπÏŒ τον ΜπετÏŒβεν στον ΧÏŒκινγκ, οι προσωπικÏŒτητες που ξεπÎρασαν την αναπηρία τους και Îφτασαν στην κορυφή.
ΣοÏντχα Τσαντράν
Το ταξίδι στο Τσενάι της Ινδίας είχε γίνει ψÏχωση για την ΣοÏντχα Τσαντράν. Η πολÏμηνη απουσία της απÏŒ την πατρογονική στÎγη την είχε κάνει να επιθυμήσει την οικογÎνεια της. Έχοντας ολοκληρÏŽσει το μεταπτυχιακÏŒ της στο πανεπιστήμιο της Βομβάης η Σουντχά πραγματοποίησε το ταξίδι της επιστροφής που Îμελλε να αλλάξει τη ζωή της. Ένα αυτοκινητιστικÏŒ ατÏχημα οδήγησε στον ακρωτηριασμÏŒ του δεξιοÏ της ποδιοÏ.
Παρά τα γυρίσματα της μοίρας της η Τσαντράν δεν το Îβαλε κάτω. Με τεχνητÏŒ πÏŒδι κατÏŒρθωσε να εξελιχθεί σε μια απÏŒ τις σημαντικÏŒτερες χορεÏτριες στην Ινδία. Σήμερα λαμβάνει προσκλήσεις για να χορÎψει σε ÏŒλο τον κÏŒσμο ενÏŽ Îχει τιμηθεί με μια πληθÏŽρα βραβείων.
Μάρλα Ράνιαν
Διακρίνει μÏŒνο σκιÎς. Στον κÏŒσμο της τα πάντα είναι θολά και ÏŒμως η κοπÎλα απÏŒ το Γιουτζίν του ÎŒρεγκον Îγινε η πρÏŽτη αθλήτρια με ειδικÎς ικανÏŒτητες που κατÏŒρθωσε να προκριθεί στους ΟλυμπιακοÏς ΑγÏŽνες του ΣίδνεÏŠ το 2000. Η Μάρλα Ράιαν αναδείχθηκε τρεις φορÎς πρωταθλήτρια Αμερικής στα 5000 μÎτρα, κατÎκτησε 4 μετάλλια στους ΠαραολυμπιακοÏς ΑγÏŽνες της ΒαρκελÏŽνης το 1992 και το 1996 προσπάθησε να προκριθεί μÎσω του επτάθλου στους ΟλυμπιακοÏς της Ατλάντας, χωρίς ÏŒμως δεν τα καταφÎρει. Το 2001 εξÎδωσε την αυτοβιογραφία της: «Καμιά τελική γραμμή. Η ζωή μου ÏŒπως την βλÎπω». Η Μάρλα Ράνιαν μÎχρι σήμερα είναι συνεπής σε Îνα στÏŒχο. Να ξεπερνά τον εαυτÏŒ της…
Βίνσεντ Βαν Γκογκ
Ένα σπίθισμα τρÏŒμου εμφανίστηκε στα μάτια της πÏŒρνης ÏŒταν Îπαιρνε στα χÎρια Îνα κομμάτι απÏŒ το αυτί του Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Στο μυαλÏŒ του ιδιοφυοÏς και απÏŒλυτα συντελεστικοÏ στην τÎχνη της ζωγραφικής Βαν Γκογκ είχε βρει κατάλυμα η παράνοια, η οποία κατευναζÏŒταν μονάχα ÏŒταν ζωγράφιζε.
Στην δεκαετή του καριÎρα φιλοτÎχνησε περισσÏŒτερους απÏŒ 900 πίνακες, οι οποίοι σήμερα κοστίζουν εκατομμÏρια δολάρια. Οι «ÎŠριδες» στοίχισαν 53,2 εκατομμÏρια δολάρια και «Το πορτρÎτο του γιατροÏ Γκασλ 82,5. ΠρωτÏŒτοκος γιος πάστορα, ο Βαν Γκογκ ζωγράφιζε για να εξισορροπήσει μÎσα του Îναν κÏŒσμο που Îμοιαζε ξÎνος στα μάτια του. ΒαθÏτατα καταθλιπτικÏŒς επιχείρησε να βάλει τÎλος στην ζωή του μετά απÏŒ ανευÏŒδωτο Îρωτα. Με την τÎχνη του κατάφερε να υπομείνει και να κάνει δικÏŒ του τον τÏŒσο ξÎνο κÏŒσμο που κινείτο. Η πολυÏŽδυνη πορεία ζωής του σφραγίστηκε στις 29 Ιουλίου του 1890 με μερικÎς λÎξεις. «Η λÏπη θα κρατήσει για πάντα»!»
ΛοÏντβιχ Βαν ΜπετÏŒβεν
«Δεν είναι απίθανο ή θεία πρÏŒνοια να αποσκοποÏσε με το χτÏπημα αυτÏŒ να συγκεντρÏŽσει ÏŒλες τις δυνάμεις του στη δημιουργÎ¯α» Îλεγε ο βιογράφος του ΛοÏντβιχ Βαν ΜπετÏŒβεν, Τάγιερ αναφερÏŒμενος στην κÏŽφωση του αξεπÎραστου συνθÎτη. ΜεγαλωμÎνος σε Îνα αφÏŒρητο περιβάλλον, ÏŒπου ο αλκοολικÏŒς πατÎρας με απαρασάλευτη επιμονή τον διÎταζε να μελετά απÏŒ τα 4 του, ο ΛοÏντβιχ Βαν ΜπετÏŒβεν αναγνωρίστηκε ως άφταστος δεξιοτÎχνης απÏŒ τα μικράτα του. ΜελÎτησε στο πλάι του ΜÏŒτσαρτ και δημιοÏργησε συνθÎσεις που αντηχοÏν στην αιωνιÏŒτητα παρÏŒτι στα 28 Îχασε την ακοή του. Με «ÏŒχημα» τον ατσαλÎνιο χαρακτήρα του φιλοσÏŒφησε την αρμονία των ήχων και παρά τα οξÏτατα προσωπικά του προβλήματα δημιοÏργησε την 9η Συμφωνία.
ΑκÏŒμη και ÏŒταν Îχασε ολÏŒτελα την ακοή του δεν Îπαψε να δημιουργεί, μÎχρι και τις τελευταίες στιγμÎς του θανάτου του, πλουτίζοντας το μουσικÏŒ θησαυροφυλάκιο της ανθρωπÏŒτητας με πάνω απÏŒ 200 ανεκτίμητα αριστουργήματα. Στην διάρκεια της ζωής του βασανιζÏŒταν απÏŒ παράξενα οράματα και ÏŒνειρα, ÏŒμως ÏŒπως λÎει ο ΡομÎν Ρολάν στο Îργο «Γκαίτε – ΜπετÏŒβεν» : «Δεν είναι πολλοί, οÏτε ανάμεσα στις μεγαλοφυÎες, εκείνοι που διαρκÏŽς κοινωνοÏν με το πνεÏμα της Γης. Με την περιπαθή καρδιά του, που Îπαλλε κάθε στιγμή της ζωής του, με τον Îντονο εγωισμÏŒ που του επÎτρεπε να υπερπηδάει τα χειρÏŒτερα εμπÏŒδια μÎχρι να φτάσει στη νίκη, κατÏŒρθωσε να φτάσει τελικά μÎσα απÏŒ την τÎχνη στην απολÏτρωση».
Φρίντα Κάλο
Γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1907 και πÎθανε στις 13 Ιουλίου 1954. Η ζωή της Φρίντα Κάλο ήταν μια περιπÎτεια δίχως διαλείμματα. Ανήσυχη και πολÏπλευρη προσωπικÏŒτητα η Μεξικάνα Îκανε τÎχνη το μαρτÏριο της. ΤαλαιπωρημÎνη απÏŒ παιδί απÏŒ πολιομυελίτιδα είδε την μοίρα να της φÎρεται με άσχημο τρÏŒπο το 1925. Ένα μοιραίο τροχαίο ατÏχημα σήμανε αναπηρία εφ' ÏŒρου ζωής και ως τη χρονιά του σχετικά πρÏŒωρου θανάτου της, το σÏŽμα της Κάλο δεν Îπαψε να ταλαιπωρείται απÏŒ δυσβάσταχτους σωματικοÏς πÏŒνους. Η Κάλο απÏŒ κάποια στιγμή και μετά ήταν καθηλωμÎνη σε στενÏŒ κορσÎ ασφυκτιÏŽντας απÏŒ τη μονιμÏŒτητα του άγχους της. Το ελεÏθερο πνεÏμα της ÏŒμως δεν κλονίστηκε ποτÎ.
ΑθÏŒρυβα αλλά ουσιαστικά μετÎφερε στον καμβά τον σπαραγμÏŒ και τη μÏŒνιμη μελαγχολία της ζωγραφίζοντας «απÏŒ την καρδιά και ÏŒχι μÏŒνον απÏŒ αυτά που βλÎπεις» ÏŒπως επεσήμανε ο μÎντορας της, ΝτιÎγκο ΡιβÎρα. Ο πίνακας «Self Portrait - The Frame» αγοράστηκε απÏŒ το ΛοÏβρο και ήταν ο πρÏŽτος λατινοαμερικανοÏ ζωγράφου που τοποθετήθηκε στους τοίχους του μουσείου. Η Κάλο συνήθιζε να λÎει: «Τι χρειάζομαι τα πÏŒδια εφÏŒσον Îχω φτερά για να πετάξω;»
history-pages.blogspot.gr













