Οι 8 λάθος λειτουÏγίες του εγκεφάλου
Η γνωστή Îκφραση «Îνα μυαλÏŒ χειμÏŽνα καλοκαίρι» βρίσκει εφαρμογή στις πληροφορίες που ακολουθοÏν και αποδεικνÏουν ÏŒτι ακÏŒμα και ο ανθρÏŽπινος εγκÎφαλος κάνει τα λάθη του...
Θα Îχετε πιάσει τον εαυτÏŒ σας να εστιάζει στα αρνητικά στοιχεία περισσÏŒτερο. Ε, λοιπÏŒν αυτÏŒ δεν είναι δικÏŒ σας φταίξιμο, οÏτε είστε πεσιμιστÎς, απλά ÏŒπως λÎει και η Îρευνα του καθηγητή ψυχολογίας Rick Hanson, «οι εγκÎφαλοί μας είναι προγραμματισμÎνοι να ανιχνεÏουν το κακÏŒ, την απειλή».
Η αναγνÏŽριση αυτή της απειλής δημιουργεί «αρνητικÎς προκαταλήψεις» που κάνουν τον εγκÎφαλο να αντιδρά Îντονα στα άσχημα νÎα, σε σχÎση με την αντίδρασή του στα καλά νÎα.
Και ο λÏŒγος είναι ÏŒτι οι αρνητικÎς εμπειρίες επηρεάζουν πιο πολÏ απÏŒ ÏŒτι οι θετικÎς. Το γνωστÏŒ δηλαδή «αν δεν πάθεις, δε μαθαίνεις».
Μία άλλη …εσφαλμÎνη λειτουργία του εγκεφάλου είναι ÏŒτι βλÎπει πατÎντες και «συνομωσίες» εκεί που δεν υπάρχουν. Κάπως Îτσι εξηγείται και το φαινÏŒμενο ÏŒτι πιστεÏουμε στις συμπτÏŽσεις.
Αν και αυτÏŒ οδηγεί σε λάθος σκÎψεις, το να σκεφτÏŒμαστε Îτσι ενδεχομÎνως να Îχει δÏŽσει στον άνθρωπο Îνα προνÏŒμιο εξÎλιξης. Και για να ποÏμε τα πράγματα με το ÏŒνομά τους, η τάση αυτή λÎγεται αποφÎνια και αφορά στην ικανÏŒτητα του ανθρÏŽπου να συνδÎει φαινομενικά ασÏνδετες πληροφορίες συντάσσοντας Îνα Îλλογο μωσαÏŠκÏŒ νοήματος.
Και αν και στην αποφÎνια κατÎχουμε master, αδυνατοÏμε να δοÏμε το σωστÏŒ που βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας. ΕρευνητÎς απÏŒ τα Πανεπιστήμια του Χάρβαρντ και του Κεντ απÎδειξαν το φαινÏŒμενο της «τÏφλωσης». ΠρÏŒκειται για μία συνθήκη ÏŒπου δείχνει πÏŒσο επιλεκτικÏŒς είναι ο ανθρÏŽπινος εγκÎφαλος στο να βλÎπει πράγματα που βρίσκονται ακριβÏŽς μπροστά του.
ΑποτÎλεσμα αυτοÏ είναι ÏŒτι βασιζÏŒμαστε περισσÏŒτερο στη μνήμη και την αναγνÏŽριση προτÏπων και μάλλον η οπτική μας αντίληψη δεν είναι και το μεγαλÏτερο ατοÏ μας.
Ένα ακÏŒμη απÏŒ τα μυστήρια λάθη του εγκεφάλου είναι ÏŒτι Îχει μία καλή «προκατάληψη» με ÏŒσους συμφωνοÏν μαζί του. Δηλαδή, συμφωνÏŽ ÏŒτι διαφωνοÏμε. Οι εγκÎφαλοί μας Îχουν αρκετή αποστροφή για τις συγκροÏσεις και τις διαφωνίες και γι’ αυτÏŒ προτιμοÏν να κλίνουν προς εκείνες τις συνθήκες που συμφωνοÏν, αποφεÏγοντας οτιδήποτε ή οποιονδήποτε αντιδρά στις πεποιθήσεις μας.
ΑυτÏŒ Îχει Îνα και μÏŒνο αποτÎλεσμα: να γινÏŒμαστε… αγÏριστα κεφάλια. Και ÏŒλως παραδÏŒξως το internet ενισχÏει την άποψη αυτή καθÏŽς εÏκολα εντοπίζουμε πληροφορίες που μας κάνουν να αισθανÏŒμαστε ολÏŒσωστοι, ÏŒσο λάθος και αν τελικά κάνουμε.
Θυμάστε την τελευταία φορά που γίνατε ρεζίλι; Ή καλÏτερα που κάνατε κάτι ηθελημÎνα ή άθελά σας και νομίζετε ακÏŒμη και σήμερα, ÏŒσος καιρÏŒς και αν Îχει περάσει ÏŒτι ήταν ÏŒ,τι πιο τραγικÏŒ Îχει ζήσει τοÏτος εδÏŽ ο πλανήτης; Ε, λοιπÏŒν η υπερβολή αυτή δεν ισχÏει. Απλά ο εγκÎφαλÏŒς μας Îχει την τάση να υπερμεγενθÏνει καταστάσεις που μας βάζουν στο επίκεντρο.
Το γνωστÏŒ «spotlight effect» είναι η τάση που Îχουμε να θεωροÏμε ÏŒτι ÏŒλα κινοÏνται γÏρω απÏŒ μας. Το γεγονÏŒς ÏŒτι είμαστε το επίκεντρο του δικοÏ μας κÏŒσμου, δε μας κάνει εγωκεντρικοÏς (πάντα) απλά είναι φÏσει αδÏνατο να μη δοÏμε τα πράγματα απÏŒ τη δική μας σκοπιά.
ΒρισκÏŒμαστε στο σοÏπερ μάρκετ και Îχουμε να διαλÎξουμε μεταξÏ 30 διαφορετικÏŽν ειδÏŽν σαμπουάν. Στο τÎλος θα καταλήξουμε να πάρουμε κάποιο, το οποίο μετά θα μετανιÏŽσουμε και αυτÏŒ είναι ίδιον της λανθασμÎνης κρίσης του εγκεφάλου μας.
Τα πράγματα είναι απλά. Οι υπερβολικÎς επιλογÎς δεν σημαίνουν αυτÏŒματα ελευθερία αποφάσεων καθÏŽς Îχουμε την τάση να συγκρίνουμε τα προÏŠÏŒντα (σαμπουάν στην προκειμÎνη περίπτωση) το Îνα με το άλλο.
Άρα, οÏτως ή αλλιÏŽς το πεδίο είναι περιορισμÎνο. Και επομÎνως ο τρÏŒπος που αντιλαμβάνεται ο εγκÎφαλος το «καλÏτερο» είναι αυτÏŒ που του φαίνεται πιο ελκυστικÏŒ, απαξιÏŽνοντας εν τÎλει την πραγματική του αξία. Με απλά λÏŒγια, ο ανθρÏŽπινος εγκÎφαλος μάλλον είναι οπαδÏŒς του «φαίνεσθαι» παρά του «είναι».
Και αν νομίζετε ÏŒτι εδÏŽ τελειÏŽνουν τα λάθη του εγκεφάλου κάνετε… λάθος. Υπάρχει και συνÎχεια καθÏŽς το ανθρÏŽπινο μυαλÏŒ δεν εμπιστεÏεται οÏτε τις ίδιες του τις μνήμες. ΧαρακτηριστικÏŒ παράδειγμα οι υποθÎσεις αυτοπτÏŽν μαρτÏρων. Οι μνήμες μπλÎκονται με τα συναισθήματα και κάπως Îτσι αλλάζει ο τρÏŒπος που σκεφτÏŒμαστε για το παρελθÏŒν.
Και κλείνοντας, ήρθε η ÏŽρα να θριαμβεÏσει η ανθρÏŽπινη συνήθεια που θÎλει τον κάθε Îναν μας να υποστηρίζει το «δικÏŒ» του είδος. Είτε αυτÏŒ σημαίνει κοινή εμφάνιση, είτε κοινÎς πεποιθήσεις, ο ανθρÏŽπινος εγκÎφαλος Îχει την τάση της λεγÏŒμενης «ευνοιοκρατίας», ÏŒταν δηλαδή θεωροÏμε τους ομοίους μας πιο σωστοÏς, πιο καλοÏς, «πιο» σε ÏŒλα.
Ίσως μÎσα σε αυτÏŒ το πλαίσιο τελικά να επεξηγοÏνται και οι εκφάνσεις του ρατσισμοÏ, της κρίσης, της εχθρÏŒτητας αλλά και των στερεοτÏπων.








