Ποιες είναι οι εκφÏάσεις από τα ΑÏχαία Ελληνικά που χÏησιμοποιοÏμε σήμεÏα
Μπορεί η επαφή των νεοελλήνων με την αρχαιοελληνική παράδοση και γλÏŽσσα να είναι εξαιρετικά προβληματική, ωστÏŒσο υπάρχουν λÎξεις και εκφράσεις που πÎρασαν αυτοÏσιες στην καθημερινÏŒτητά μας και ευτυχÏŽς μας θυμίζουν το δοξασμÎνο παρελθÏŒν.
ΑιδÏŽς Αργείοι: ÏŒταν θÎλουμε να καταδείξουμε αισθήματα ντροπής αναφερÏŒμενοι σε κάποιον άλλο.
ΕιπÏŽθηκε απÏŒ τον ΣτÎντορα (σε Îντονο Ïφος) προς τους Αργείους κατά τη διάρκεια του ΤρωικοÏ πολÎμου, με σκοπÏŒ να τους ανυψÏŽσει το ηθικÏŒ ÏŒταν ο ΑχιλλÎας αποχÏŽρησε απÏŒ τη μάχη. (Ομήρου Ιλιάδα – Ε 787)
Αντίπαλον δÎος: ÏŒταν αναφερÏŒμαστε σε ισχυρÏŒ αντίπαλο. (Θουκυδίδης – Γ 11)
ΑπÏŒ μηχανής θεÏŒς: μη αναμενÏŒμενη βοήθεια – λÏση – συνδρομή σε κάποιο πρÏŒβλημα ή δÏσκολη κατάσταση. ΠροÎρχεται απÏŒ θεατρικÏŒ τÎχνασμα στην αρχαία Ελλάδα που χρησιμοποιοÏσαν οι τραγικοί ποιητÎς ÏŒταν ήθελαν να δÏŽσουν διÎξοδο στη πλοκή του Îργου και στο οποίο κατά τη διάρκεια της παράστασης εμφανιζÏŒταν Îνας ΘεÏŒς επάνω σε εναÎρια κατασκευή (γερανÏŒς).
Αρχή άνδρα δείκνυσι: ÏŒταν οι πράξεις – Îργα χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο στον οποίο αναφερÏŒμαστε. (Βίας ο ΠριηνεÏς – Σοφοκλής.... ΑντιγÏŒνη 62)
ΑσκÏŒς του ΑιÏŒλου: σε περιπτÏŽσεις επικείμενων δεινÏŽν – καταστροφÏŽν. Ο Αίολος Îδωσε Îναν ασκÏŒ στον ΟδυσσÎα ο οποίος περιείχε ανÎμους. ÎŒταν λοιπÏŒν οι σÏντροφοι του ΟδυσσÎα άνοιξαν τον ασκÏŒ, απελευθερÏŽθηκαν οι άνεμοι και παρÎσυραν το πλοίο στο νησί των ΛαιστρυγÏŒνων. (Ομήρου ΟδÏσσεια Κ 1-56)
Αχίλλειος πτÎρνα: αδÏνατο σημείο. Η φράση προÎρχεται απÏŒ το μÏθο του ΑχιλλÎα, σÏμφωνα με τον οποίο, ÏŒταν τον βÏθιζε στο αθάνατο νερÏŒ η μητÎρα του, επειδή τον κρατοÏσε απÏŒ τη φτÎρνα, στο συγκεκριμÎνο σημείο του σÏŽματÏŒς του παρÎμεινε θνητÏŒς.
Βίος αβίωτος : ζωή ανυπÏŒφορη. (Χίλων Ο ΛακεδαιμÏŒνιος)
Γαία πυρί μειχθήτω: σε περιπτÏŽσεις καταστροφής, ÏŒταν θÎλουμε να δÏŽσουμε Îμφαση.
Γη και Ïδωρ: υποδηλÏŽνει περιπτÏŽσεις υποταγής , πλήρους υποχÏŽρησης, παράδοσης άνευ ÏŒρων. Η φράση προÎρχεται απÏŒ τον ΗρÏŒδοτο, σÏμφωνα με τον οποίο οι ΠÎρσες απεσταλμÎνοι ζήτησαν απÏŒ τους Σπαρτιάτες γη και Ïδωρ σε Îνδειξη υποταγής. (ΗροδÏŒτου Ιστορία V 17-18)
ΓÏŒρδιος δεσμÏŒς: αναφÎρεται σε περιπτÏŽσεις δÏσκολων προβλημάτων (άλυτων). Η φράση λÎγεται σε περιπτÏŽσεις δÏσκολων καταστάσεων, ÏŒπως αυτή που αντιμετÏŽπισε ο ΜÎγας ΑλÎξανδρος, ÏŒταν προσπάθησε να λÏσει Îνα πολÏπλοκο κÏŒμπο, το «γÏŒρδιο δεσμÏŒ» τον οποίον σÏμφωνα με τον χρησμÏŒ ÏŒποιος τον Îλυνε θα γινÏŒταν κυρίαρχος της Ασίας. (ΑρριαννοÏ 11 3)
ΔαμÏŒκλειος σπάθη: απειλητικÎς καταστάσεις Η φράση προÎρχεται απÏŒ επεισÏŒδιο που συνÎβη μεταξÏ του τυράννου των ΣυρακουσÏŽν Διονυσίου και του Δαμοκλή, ενÏŒς αυλικοÏ κÏŒλακα , ÏŒταν ο πρÏŽτος θÎλοντας να δείξει στο Δαμοκλή πÏŒσο επικίνδυνο ήταν το αξίωμα του τυράννου τον Îβαλε να καθίσει στο θρÏŒνο, ενÏŽ απÏŒ πάνω του κρεμÏŒταν ξίφος σε μια τρίχα αλÏŒγου.
ΔιÎβην τον Ρουβίκωνα : σε περιπτÏŽσεις που λαμβάνεται μία παράτολμη απÏŒφαση. Η φράση αποδίδεται στον ΙοÏλιο Καίσαρα ο οποίος ÏŒταν το 49 π.Χ. αποφάσισε να κηρÏξει εμφÏλιο πÏŒλεμο στην Ιταλία, πÎρασε με το στρατÏŒ του τον ποταμÏŒ Ρουβίκωνα κατευθυνÏŒμενος προς την ΡÏŽμη.
ΔοÏρειος Ίππος: αναφÎρεται σε περιπτÏŽσεις δολιÏŒτητας, ή δÏŽρων τα οποία υποκρÏπτουν δÏŒλο. Η φράση προÎρχεται απÏŒ τον ÎŒμηρο και αναφÎρεται κατά την περίοδο των ΤρωικÏŽν πολÎμων τÏŒτε που οι Έλληνες ενÏŽ χάρισαν στους ΤρÏŽες ξÏλινο άλογο μεγάλων διαστάσεων ως αφιÎρωμα στους ΘεοÏς, στο εσωτερικÏŒ του ήταν κρυμμÎνοι ο ΟδυσσÎας με τους συντρÏŒφους του, οι οποίοι άνοιξαν τις πÏλες της Τροίας στους υπÏŒλοιπους Έλληνες (Ομήρου ΟδÏσσεια λ 529)
ΔρακÏŒντεια μÎτρα: αναφÎρεται σε περιπτÏŽσεις λήψης αυστηρÏŽν – σκληρÏŽν μÎτρων Η φράση προÎρχεται απÏŒ τον Δράκοντα (7ος αιÏŽνας π.Χ) αρχαίο νομοθÎτη των ΑθηνÏŽν, ο οποίος ήταν γνωστÏŒς για τους αυστηροÏς και σκληροÏς νÏŒμους που επÎβαλε.
Eξ απαλÏŽν ονÏχων: αναφÎρεται στην νηπιακή ηλικία κυριολεκτικά, ή σε παλαιÏŒτερη χρονική περίοδο μεταφορικά. Η φράση χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει τη νηπιακή ηλικία κατά την οποία ο άνθρωπος Îχει μαλακά νÏχια.
Έπεα πτερÏŒεντα: αερολογίες, αβάσιμα επιχειρήματα. Ομηρική Îκφραση βασισμÎνη στην αντίληψη ÏŒτι τα λÏŒγια ÏŒταν εκστομίζονται τα παίρνει ο αÎρας. (Ομήρου Ιλιάδα Α 201)
Επί ξυροÏ ακμής : στην κÏŒψη του ξυραφιοÏ, σε πολÏ κρίσιμη κατάσταση, σε κρίσιμο σημείο. Ομηρική φράση η οποία ειπÏŽθηκε απÏŒ το ΝÎστορα στο Διομήδη στην προσπάθειά του να τον παροτρÏνει για συμμετοχή στον πÏŒλεμο εναντίον των ΤρÏŽων. (Ομήρου Ιλιάδα Κ 173)
ΕκατÏŒμβη: Θυσία με πολλά θÏματα, μεγάλη απÏŽλεια. ΕκατÏŒμβη στην αρχαία Ελλάδα ονÏŒμαζαν την θυσία κατά την οποία γινÏŒταν προσφορά απÏŒ εκατÏŒ βÏŒδια στους θεοÏς. (Ομήρου Ιλιάδα Α 65)
Ες αÏριον τα σπουδαία: ΑργÏŒτερα θα ασχοληθοÏμε με τα σοβαρά ζητήματα – θÎματα, αναβολή. Τη φράση είπε ο Θηβαίος Αρχίας, ÏŒταν Îλαβε το γράμμα που τον προειδοποιοÏσε ÏŒτι κινδυνεÏει απÏŒ τον Πελοπίδα. (Πλουτάρχου Πελοπ. 10)
Ή ταν ή επί τας : Ή θα την φÎρεις νικητής (ασπίδα) ή θα σε φÎρουν επάνω της νεκρÏŒ.................ή θα επιτÏχουμε, ή θα αποτÏχουμε. Τη φράση Îλεγαν οι Σπαρτιάτισσες μητÎρες στα παιδιά τους, ÏŒταν τους Îδιναν την ασπίδα για τον πÏŒλεμο. (Πλουτάρχου Λακεδαιμ. Αποφθ.16)
Ήξεις αφήξεις: ΛÎγεται ÏŒταν κάποιος αλλάζει συνεχÏŽς γνÏŽμη. Η φράση προÎρχεται απÏŒ το χρησμÏŒ του μαντείου των ΔελφÏŽν « ήξεις αφήξεις ου θνήξεις εν πολÎμω». Η θÎση του κÏŒμματος πριν ή μετά το αρνητικÏŒ μÏŒριο ου, καθορίζει και τη σημασία του χρησμοÏ.
ΚÎρβερος: ΣκληρÏŒς, ανυποχÏŽρητος. ΠροÎρχεται απÏŒ το ομÏŽνυμο τÎρας που φÏλαγε τον Άδη και δεν επÎτρεπε την είσοδο.
ΚÎρας Αμαλθείας: ΠαραπÎμπει σε πλοÏτο – αφθονία υλικÏŽν αγαθÏŽν. Η φράση προÎρχεται απÏŒ περιστατικÏŒ ÏŒπου η Αμάλθεια Îτρεφε το μικρÏŒ Δία με κÎρατο κατσίκας γεμάτο γάλα και μÎλι.
Και συ τÎκνον ΒροÏτε: Φράση που απευθÏνεται σε πρÏŒσωπα που προδίδουν την εμπιστοσÏνη μας.Την είπε ο Καίσαρας, ÏŒταν αναγνÏŽρισε τον ΒροÏτο ανάμεσα στους δολοφÏŒνους του.
ΚÏŒπρος του Αυγείου: ΣυγκεντρωμÎνες ατασθαλίες – καταστάσεις οι οποίες δÏσκολα διορθÏŽνονται. Η φράση προÎρχεται απÏŒ άθλο του Ηρακλή, κατά τον οποίο καθάρισε την κοπριά απÏŒ τους στάβλους του Αυγείου.
ΙδοÏ η ΡÏŒδος ιδοÏ και το πήδημα: ΛÎγεται για ÏŒσους υπερηφανεÏονται και καυχÏŽνται για ανεπιβεβαίωτα κατορθÏŽματα και καλοÏνται να αποδείξουν ÏŒτι λÎνε την αλήθεια. Η φράση προÎρχεται απÏŒ ΑισÏŽπειο μÏθο σÏμφωνα με τον οποίο κάποιος ισχυριζÏŒταν ÏŒτι κάποτε στη ΡÏŒδο Îκανε Îνα πολÏ μεγάλο άλμα και του ζήτησαν να το επαναλάβει λÎγοντάς του την παραπάνω φράση. (ΑισÏŽπου ΜÏθοι «Ανήρ Κομπαστής»)
MηδÎνα προ του τÎλους μακάριζε : Μην βιάζεσαι να μακαρίσεις κάποιον πριν το τÎλος. Με αυτή τη φράση σχολίασε ο ΣÏŒλωνας τους θησαυροÏς του Κροίσου, ÏŒταν ο τελευταίος τους Îδειξε με υπερηφάνεια. (ΗροδÏŒτου Ι 32 7)
ΚÏκνειο άσμα: Η τελευταία ενÎργεια – πράξη – Îργο κάποιου. ΠροÎρχεται απÏŒ το τελευταίο τραγοÏδι του κÏκνου πριν το θάνατÏŒ του. (Πλάτωνος Φαίδων 84 Ε)
ΙστÏŒς της ΠηνελÏŒπης : ΛÎγεται για Îργο που δεν τελειÏŽνει. Η φράση είναι απÏŒ τον ÎŒμηρο ÏŒπου στην ΟδÏσσεια αναφÎρεται στην ΠηνελÏŒπη η οποία Ïφαινε Îνα Ïφασμα την ημÎρα και το ξήλωνε τη νÏχτα, θÎλοντας να ξεγελάσει τους μνηστήρες μÎχρι να γυρίσει ο ΟδυσσÎας απÏŒ την Τροία. (Ομήρου ΟδÏσσεια τ 149)
Κουτί της ΠανδÏŽρας : Εμφάνιση πολλÏŽν δεινÏŽν ταυτÏŒχρονα. Η φράση προÎρχεται απÏŒ τη μυθολογία, σÏμφωνα με την οποία ο Δίας για να τιμωρήσει τους ανθρÏŽπους Îδωσε στην ΠανδÏŽρα ως δÏŽρο Îνα κιβÏŽτιο γεμάτο με ÏŒλες τις συμφορÎς, με αποτÎλεσμα μÏŒλις το άνοιξε να βγουν ÏŒλα τα δεινά, εκτÏŒς απÏŒ την ελπίδα.
Ο κÏβος ερρίφθη: Η απÏŒφαση Îχει ληφθεί. Τη φάση είπε ο Καίσαρας ÏŒταν αποφάσισε να κηρÏξει εμφÏλιο πÏŒλεμο. Οι λατινομαθείς ευρωπαίοι το λÎνε στα λατινικά alea jacta est.
ΠροκροÏστειος Κλίνη: Προσαρμογή κάποιας κατάστασης βάσει συμφÎροντος. ΠροÎρχεται απÏŒ τον μυθικÏŒ κακοÏργο ΠροκροÏστη ο οποίος Îδενε τα θÏματά του σε κρεβάτι κι Îπειτα τους Îκοβε ή εξάρθρωνε τα πÏŒδια, προκειμÎνου να τους φÎρει σε ίσο μήκος με το κρεβάτι.
ΜÎμνησο των Αθηναίων : Μην ξεχνάς αυτÏŒν που πρÏŒκειται να εκδικηθείς.Τη φράση Îλεγε καθημερινά Îνας υπηρÎτης στο Δαρείο (κατÏŒπιν εντολής του) υπενθυμίζοντας ÏŒτι Îπρεπε να τιμωρήσει τους Αθηναίους, διÏŒτι συμμετείχαν στην πυρπÏŒληση των Σάρδεων. (ΗροδÏŒτου V 105)
Μερίς του λÎοντος : Το μεγαλÏτερο μερίδιο. (ΑισÏŽπου μÏθοι «ΛÎων και αλÏŽπηξ»)
Κομίζω γλαÏκα εις Αθήνας : ÎŒταν λÎγονται ήδη γνωστά πράγματα. Η φράση λÎγεται διÏŒτι στην Αθήνα η γλαÏκα, η κουκουβάγια, ήταν γνωστή, σαν σÏμβολο της Αθήνας και εικονιζÏŒταν παντοÏ, ÏŒπως στις στροφÎς των σπιτιÏŽν, στα νομίσματα κ.λ.π. (Αριστοφάνη, ÎŒρνιθες, 301)
iefimerida.gr








