Τί κεÏδίζεις ακολουθώντας Îναν δÏόμο που δεν ξÎÏεις που θα σε βγάλει;
Κάποτε, είπε ο μαθητής στον δάσκαλÏŒ του:
- ΑυτÏŒ που επιθυμÏŽ είναι να Îχω μια ήρεμη ζωή, χωρίς απρÏŒοπτα που μπορεί στο διάβα της να την ταράξουν.
Ο δάσκαλος άφησε να περάσουν λίγα λεπτά πριν μιλήσει:
- Υπάρχουν κάποια γεγονÏŒτα στη ζωή του ανθρÏŽπου που Îρχονται εντελÏŽς ξαφνικά και είναι απÏŒλυτα λογικÏŒ να τον ταράζουν, δημιουργÏŽντας φÏŒβο και ανασφάλεια. Και καθÏŽς προχωράς τη ζωή σου βάση του περίφημου σχεδίου σου, ξαφνικά μια και μÏŒνο εικÏŒνα αρκεί για να σου την αλλάξει, περνÏŽντας τελικά σε άλλη κατεÏθυνση. ÎŒλα ÏŒσα είχες στο μυαλÏŒ σου τα βλÎπεις ν’ ανατρÎπονται. Αρχίζεις να διασχίζεις αυτÏŒ το νÎο δρÏŒμο νομίζοντας πως τελικά αυτÏŒν ήθελες στη ζωή σου. Δεν λειτουργείς πια με την λογική, αλλά με την καρδιά. Κι απολαμβάνεις κάθε μικρÏŒ ή μεγάλο βήμα που κάνεις. Μπορεί, κοιτÏŽντας μπροστά να μη φαίνεται ÏŒλος ο δρÏŒμος, μπορεί να συναντάς μεγάλες πÎτρες και αγκάθια, ÏŒμως συνεχίζεις με ακλÏŒνητη... αποφασιστικÏŒτητα ελπίζοντας πως στο τÎλος του δρÏŒμου υπάρχει η εκπλήρωση του ονείρου.
- Κι αν δεν το βρεις αυτÏŒ το ÏŒνειρο;
- ΤÏŒτε, πηγαίνεις σε μια γωνιά γλÏφοντας τις πληγÎς σου.
- Και τί κερδίζεις ακολουθÏŽντας Îναν τÎτοιο δρÏŒμο που δεν ξÎρεις που θα σε βγάλει;
- Το θάρρος ÏŒτι τον διÎσχισες, ÏŽστε μÎσα σου να μην υπάρχει καμία αμφιβολία.
kokoria.gr








