ΔημήτÏιος Τόφαλος ... σαν σήμεÏα
ΘρυλικÏŒς αθλητής της άρσης βαρÏŽν. Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1882 και απÏŒ νεαρή ηλικία φάνηκαν οι φυσικÎς του δυνατÏŒτητες. ÎŒλη η πÏŒλη μιλοÏσε γι' αυτÏŒν και το πÏŽς ...
επÎζησε απÏŒ Îνα σοβαρÏŒ ατÏχημα. Το 1894 και σε ηλικία 12 ετÏŽν ο μικρÏŒς Δημήτρης Îπαιζε κοντά στις σιδηροδρομικÎς γραμμÎς, ÏŒταν Îνα βαγÏŒνι ήρθε κατά πάνω του και του συνÎτριψε το χÎρι. Στο νοσοκομείο οι γιατροί επÎμεναν να προχωρήσουν σε ακρωτηριασμÏŒ του χεριοÏ του. Ο πατÎρας του αρνήθηκε και στην πορεία του χρÏŒνου δικαιÏŽθηκε. Το χÎρι του γιου του σÏŽθηκε, αλλά παρÎμεινε μικρÏŒτερο απÏŒ το άλλο. Η μικρή αυτή αναπηρία δεν εμπÏŒδισε τον Δημήτρη ΤÏŒφαλο να γίνει Îνας σπουδαίος αθλητής.
Το 1899 γράφτηκε στη Γ.Ε. ΠατρÏŽν, μετÎπειτα ΠαναχαÏŠκή, και ασχολήθηκε με την άρση βαρÏŽν. Το 1904 ήταν πανÎτοιμος για τη μεγάλη διάκριση στους ΟλυμπιακοÏς ΑγÏŽνες του Αγίου Λουδοβίκου. ΑρρÏŽστησε κατά τη διάρκεια του ταξιδιοÏ και αναγκάστηκε να νοσηλευτεί σε νοσοκομείο στην ΑμβÎρσα. ΔÏο χρÏŒνια αργÏŒτερα στη Μεσολυμπιάδα της Αθήνας (9-19 Απριλίου 1906) κατÎκτησε το χρυσÏŒ μετάλλιο στο αγÏŽνισμα της Άρσης ΒαρÏŽν με τα δÏο χÎρια. Σήκωσε 142,5 κιλά, επικρατÏŽντας Îπειτα απÏŒ σκληρή διήμερη μάχη του αυστριακοÏ ΓιÏŒζεφ Στάινμπαχ. Η επίδοσή του αυτή ήταν πολÏ μεγάλη για την εποχή και παρÎμεινε ως παγκÏŒσμιο ρεκÏŒρ μÎχρι το 1914.
Κατά την επιστροφή του στην Πάτρα, 6.000 φίλαθλοι του επιφÏλαξαν αποθεωτική υποδοχή στο σιδηροδρομικÏŒ σταθμÏŒ της πÏŒλης, εκεί ÏŒπου πριν απÏŒ 12 χρÏŒνια είχε το ατÏχημα, που παρ' ολίγο να του κοστίσει τη ζωή. Ο ΤÏŒφαλος δεν μπÏŒρεσε να συμμετάσχει σε ΟλυμπιακοÏς ΑγÏŽνες, καθÏŽς το 1908 στο Λονδίνο η άρση βαρÏŽν δεν συμπεριλαμβανÏŒταν στο επίσημο πρÏŒγραμμα. Τον ίδιο χρÏŒνο εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ και για βιοποριστικοÏς λÏŒγους ασχολήθηκε με την ελευθÎρα πάλη (κατς). Έγινε γνωστÏŒς για το πείσμα του, παρά για τη δÏναμή του. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί ο αγÏŽνας του με τον παγκÏŒσμιο πρωταθλητή Φρανκ Γκοτζ. Ο αντίπαλÏŒς του με μια λαβή του Îσπασε το χÎρι και ο ΤÏŒφαλος, σφαδάζοντας απÏŒ τους πÏŒνους, αγωνίστηκε μÎχρι τÎλους, χωρίς να εγκαταλείψει τη μάχη. Η επιμονή του αυτή του στοίχισε τρεις μήνες νοσηλείας, αλλά τον Îκανε διάσημο.
Μετά την αποχÏŽρησή του απÏŒ τα ταπί Îγινε μάνατζερ του πασίγνωστου Îλληνα κατσÎρ Τζιμ ΛÏŒντου, τον οποίον συνÏŒδευσε στην Αθήνα το 1930 για τον αγÏŽνα του κατά του Ζιμπίνσκι στο ΠαναθηναÏŠκÏŒ Στάδιο. Ο ΤÏŒφαλος υπήρξε εκ των ιδρυτÏŽν του ελληνοαμερικανικοÏ αθλητικοÏ συλλÏŒγου της ΝÎας ΥÏŒρκης «Ερμής».
Το 1952 επανήλθε στην Ελλάδα και πÎθανε στην Πάτρα στις 15 Νοεμβρίου 1966. Στην καριÎρα του κατÎκτησε 140 Îπαθλα στην άρση βαρÏŽν και 251 στην ελευθÎρα πάλη (κάτς). Η γενÎτειρά του Πάτρα τον τίμησε, δίνοντας το ÏŒνομά του σε οδÏŒ και σε κλειστÏŒ γυμναστήριο.
Ο Δημήτριος ΤÏŒφαλος ήταν ιδιαίτερα εÏσωμος. Για τον λÏŒγο αυτÏŒ, το επÏŽνυμÏŒ του επικράτησε να χρησιμοποιείται ως χαρακτηριστικÏŒ των ανθρÏŽπων μεγάλου Ïψους και βάρους («είναι ΤÏŒφαλος»). Στις 15 Νοεμβρίου του 1966 πεθαίνει ο θρυλικÏŒς Îλληνας αρσιβαρίστας Δημήτριος ΤÏŒφαλος.
syllektiko-pazari.blogspot.gr
