Îίκος Γκάτσος: ΣυντÏοφιά μας οι στίχοι του
Στις 12 ΜαÎου του 1992 Îφυγε απÏŒ τη ζωή ο σπουδαίος Έλληνας ποιητής και στιχουργÏŒς Νίκος Γκάτσος, σε ηλικία 81 ετÏŽν. «Îˆγραψε μοναδικά τραγοÏδια. ÎŒλα τα ακριβά στοιχεία της...
ποίησής του τα ’κανε στίχους που κινητοποίησαν τη ναρκοθετημÎνη νεοελληνική ευαισθησία, “Îτσι καθÏŽς κοιμÏŒταν αναίσθητη” μες στην απÎραντη αισθηματολογία των στιχουργÏŽν και των επιθεωρησιογράφων» είχε πει για τον ποιητή της "ΑμοργοÏ" ο Μάνος Χατζιδάκις.
Ποιητής, στιχουργÏŒς, αρθρογράφος, μεταφραστής και ραδιοσκηνοθÎτης, ο Νίκος Γκάτσος γεννήθηκε στις 30 Απριλίου του 1911 στα Χάνια ΦραγκÏŒβρυσης (κάτω ΑσÎα) της Αρκαδίας, ÏŒπου και τελείωσε το ΔημοτικÏŒ Σχολείο.
ΑφοÏ τελείωσε το Γυμνάσιο στην Τρίπολη βρÎθηκε στην Αθήνα ÏŒπου φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου ΑθηνÏŽν. Είχε ήδη μελετήσει Παλαμά, ΣολωμÏŒ, δημοτικÏŒ τραγοÏδι αλλά και τις νεωτεριστικÎς τάσεις στην ευρωπαÏŠκή ποίηση. Στην Αθήνα ήρθε σε επαφή με τους λογοτεχνικοÏς κÏκλους της εποχÎς και δημοσίευσε τα πρÏŽτα του ποιήματα. Το 1943 κυκλοφÏŒρησε την ποιητική του σÏνθεση «ΑμοργÏŒς», Îνα υπερρεαλιστικÏŒ κομψοτÎχνημα που αν και κατακρεουργήθηκε στα 1943 υμνήθηκε λίγα χρÏŒνια αργÏŒτερα και εκδÏŒθηκε σε 308 αντίτυπα απÏŒ τις ΕκδÏŒσεις ΑετÏŒς, για να επανεκδοθεί απÏŒ τα 1963 και Ïστερα απÏŒ τις ΕκδÏŒσεις Πατάκης.
ΛÎγεται ÏŒτι το μεγάλης Îκτασης ποίημα γράφτηκε σε μία μÏŒλις νÏχτα με το σÏστημα της «αυτÏŒματης γραφής», που χρησιμοποιοÏν οι σουρεαλιστÎς δημιουργοί. Δια στÏŒματος του Μάνου Χατζιδάκι η ΑμοργÏŒς αποτελεί «μνημειÏŽδες Îργο του νεοελληνικοÏ ποιητικοÏ λÏŒγου επειδή περιÎχει βαθÏτατα την ελληνική παράδοση, δεν την εκμεταλλεÏεται, ενÏŽ συγχρÏŒνως περιÎχει ÏŒλη την ευρωπαÏŠκή θητεία του ΜεσοπολÎμου».
ΑπÏŒ τÏŒτε Îως τον θάνατÏŒ του, ο Γκάτσος δημοσίευσε μÏŒνο τρία ποιήματα: «ΕλεγεÎ¯ο» (1946), «Ο ΙππÏŒτης και ο θάνατος» (1947) και το «ΤραγοÏδι του παλιοÏ καιροÏ» (1963). Ασχολήθηκε κυρίως με μεταφράσεις αλλά και με τη συγγραφή στίχων μÎσω των οποίων χάρισε στην ελληνική μουσική αξÎχαστα τραγοÏδια, ÏŒπως το «Χάρτινο το Φεγγαράκι» και το «Πάει ο καιρÏŒς»… …«Πάει ο καιρÏŒς πάει ο καιρÏŒς που ήταν ο κÏŒσμος δροσερÏŒς και καθ' αυγή ξεκινοÏσε μια πληγή για να ποτίσει ÏŒλη τη γη...»
Το τραγοÏδι, απαγορεÏτηκε απÏŒ τη δικτατορία. Μετά την πτÏŽση της, το 1974, ο ποιητής ÏŒμως θα απαντήσει: «Î‰ρθε ο καιρÏŒς, ήρθε ο καιρÏŒς πάνου στου κÏŒσμου την πληγή ήρθε ο καιρÏŒς, ήρθε ο καιρÏŒς να ξαναχτίσετε τη γη...» Ο Ν. Γκάτσος πÎθανε στις 12 ΜαÏŠου 1992 και τάφηκε στην ΑσÎα. Θα μείνει για πάντα σαν ο κατ' εξοχήν εκφραστής του ελληνικοÏ ποιητικοÏ υπερρεαλισμοÏ και μια εξÎχουσα μορφή του ελληνικοÏ ποιοτικοÏ τραγουδιοÏ...
ΠÏŒσο πολÏ σε αγάπησα εγÏŽ μονάχα το ξÎρω ΕγÏŽ που κάποτε σ' άγγιξα με τα μάτια της ποÏλιας Και με τη χαίτη του φεγγαριοÏ σ' αγκάλιασα και χορÎψαμε μες στους καλοκαιριάτικους κάμπους Πάνω στη θερισμÎνη καλαμιά και φάγαμε μαζί το κομμÎνο τριφÏλλι ΜαÏρη μεγάλη θάλασσα με τÏŒσα βÏŒτσαλα τριγÏρω στο λαιμÏŒ τÏŒσα χρωματιστά πετράδια στα μαλλιά σου… (ΑπÏŒ την «ΑμοργÏŒ» του Νίκου Γκάτσου… Το μοναδικÏŒ ποιητικÏŒ Îργο του σπουδαίου καλλιτÎχνη και Îνα απÏŒ τα κορυφαία της ελληνικής ποίησης)
tvxs.gr
