Από Ï€Î¿Ï Ï€ÏοÎÏχεται το γλυκό νεÏÏŒ;
Το γλυκÏŒ νερÏŒ δημιουργείται ÏŒταν εξατμίζεται το θαλασσινÏŒ νερÏŒ και στη συνÎχεια υγροποιείται και πάλι υπÏŒ μορφή σταγονιδίων. ÎŒταν εξατμίζεται, το νερÏŒ μεταπηδά απÏŒ την υγρή του μορφή στην αÎρια (υδρατμοί). Κατά τη διαδικασία αυτή, ÏŒμως, το αλάτι δεν περνά σε αÎρια μορφή.
Ψηλά στην ατμÏŒσφαιρα, οι υδρατμοί, λÏŒγω των ανοδικÏŽν ψυχρÏŽν αÎριων ρευμάτων, συμπυκνÏŽνονται σε μικρά σταγονίδια γλυκοÏ νεροÏ και γίνονται σÏννεφα. Τα σÏννεφα, στη συνÎχεια, απελευθερÏŽνουν αυτά τα σταγονίδια με τον υετÏŒ – βροχή, χαλάζι ή χιÏŒνι. Το μεγαλÏτερο ποσοστÏŒ του υετοÏ πÎφτει στη θάλασσα, αλλά Îνα μÎρος του πÎφτει στην ξηρά. ΑυτÏŒ το τελευταίο μπορεί είτε να εξατμιστεί και πάλι στην ατμÏŒσφαιρα είτε να φτάσει στο υπÎδαφος, δημιουργÏŽντας υπÏŒγεια Ïδατα, λίμνες και ποτάμια, απ’ ÏŒπου και ρÎει ξανά προς τη θάλασσα.
ÎŒλος αυτÏŒς ο κÏκλος εξάτμισης, υγροποίησης, υετοÏ, υπογειοποίησης και επιστροφής στη θάλασσα αποκαλείται κÏκλος του νεροÏ.
Το γλυκÏŒ νερÏŒ αποτελεί το 2,7% περίπου του συνολικοÏ νεροÏ του πλανήτη. Το μεγαλÏτερο μÎρος του, το 2%, είναι πάγος και παγετÏŽνες. Οι λίμνες αντιστοιχοÏν μÏŒλις σε 0,009%, τα ποτάμια σε 0,00001%, ενÏŽ Îνα 0,7% περίπου είναι τα υπÏŒγεια Ïδατα, οι υδρατμοί της ατμÏŒσφαιρας και η υγρασία του εδάφους.
