Γιατί η πίτσα είναι στÏογγυλή;
Ο πρÏŒγονος της πίτσας γεννήθηκε στην αρχαία Αίγυπτο, ÏŒπου ανακαλÏφθηκε το ζÏμωμα του ψωμιοÏ.
Ήταν Îνα είδος στρογγυλής πίτας που στο σχήμα και στο χρÏŽμα θÏμιζε τον ηλιακÏŒ δίσκο. ΨηνÏŒταν σε πυρωμÎνες πÎτρες κι αργÏŒτερα στο φοÏρνο.
Και οι Έλληνες Îτρωγαν Îνα είδος στρογγυλής πίτσας που αποκαλοÏσαν μάζα, ενÏŽ οι Ρωμαίοι μαγείρευαν πίτες ζυμαρικÏŽν που ονÏŒμαζαν πλακÎντα και ÏŒφα. Η τελευταία παρασκευαζÏŒταν απÏŒ κριθάρι και νερÏŒ. Στις θρησκευτικÎς τελετÎς των πρÏŽτων χριστιανικÏŽν χρÏŒνων χρησιμοποιοÏνταν άζυμα ψωμιά σε κυκλικÏŒ σχήμα.
ΓÏρω στο Îτος 1000 άρχισαν να μιλοÏν για picea (ψωμί λεπτÏŒ και στρογγυλÏŒ, αρτυσμÎνο με λάδι ή λαρδί και βÏŒτανα). Λίγο αργÏŒτερα η λÎξη picea Îγινε πίτσα, αλλά το σημερινÏŒ κλασικÏŒ σχήμα της το οφείλουμε στους φουρνάρηδες της Νάπολης του 18ου και 19ου αιÏŽνα καθÏŽς και στην εισαγωγή της ντομάτας απÏŒ την Αμερική.
Η στρογγυλή φÏŒρμα με τα χοντρά και ανασηκωμÎνα άκρα επÎτρεπε στην πίτσα να διπλÏŽνεται σε τρίγωνο για να συγκρατεί τη στρÏŽση της ντομάτας και να διατηρείται ζεστή, ÏŽστε να την τρÏŽει κάποιος στο δρÏŒμο.









