Πολεμική κατά του Î¸Î±Î»Î±ÏƒÏƒÎ¹Î½Î¿Ï Î¼Ï€Î¬Î½Î¹Î¿Ï…!
ΜερικÎς ημÎρες μας χωρίζουν απÏŒ την επίσημη Îναρξη του καλοκαιριοÏ και τρÎμω στην ιδÎα των εικÏŒνων που για τρεις ή και παραπάνω μήνες θα κυριαρχήσουν στην ατÎλειωτη ακτογραμμή της χÏŽρας. Κλαρινογαμπροί με κοιλιακοÏς που χτίζανε ÏŒλον τον χειμÏŽνα, ημικοκÏŒτες, ημιβίζιτες με λευκÎς καπελίνες και ταλαίπωρα σκυλάκια, ρακετίστες εχθροί της ραστÏŽνης και της ησυχίας πασαλειμμÎνοι με τÏŒνους λαδιοÏ, αρτισÏστατοι πλοÏσιοι ή αρτισÏστατοι φτωχοί που ÏŒμως δεν παραιτοÏνται απÏŒ τα παλιά ήθη της αλήστου ευμαροÏς εποχής και επανακινοÏν σκάφη, jet ski και φουσκωτά ως άλλοι κάπτεν ΝÎμο, ναυαγοσÏŽστες – οÏτε καν με την αθωÏŒτητα του Νίκου ΧÏτα στον αντίστοιχο ρÏŒλο του θρυλικοÏ σήριαλ «Στο Κάμπινγκ», της ΕΡΤ– μπάρμαν παράνομων beach bars που καταπακτοÏν αιγιαλοÏς, χοντρά μωρά που θα βρÎξουν την εφημερίδα μου ή θα μου πετάξουν άμμο στα μοÏτρα και θα χασκογελάσουν, αθληταράδες που θα κάνουν απλωτÎς κατά μήκος της παραλίας και θα σφίγγονται μÏŒλις βγουν απÏŒ το νερÏŒ. ÎŒλες οι φυλÎς του Ισραήλ.
ÎŒχι δεν μιλÏŽ για τον απλÏŒ κÏŒσμο που θα κάνει τα μπανάκια του αθÏŒρυβα, προσπαθÏŽντας να Îχει μερικÎς ιαματικÎς στιγμÎς σε μια απÏŒ τις χιλιάδες παραλίες του ελλαδικοÏ χÏŽρου. Εξάλλου κάθε τι λαÏŠκÏŒ και ανθρÏŽπινο μου είναι οικείο. Και δεν μιλÏŽ – προς ΘεοÏ – για τις λαÏŠκÎς απλÎς οικογÎνειες που θα φορτÏŽσουν Îνα αυτοκίνητο με τα συμπαρομαρτοÏντα και θα εξορμήσουν στις θερινÎς εξοχÎς: μÎρος του αθάνατου ελληνικοÏ καλοκαιριοÏ που περιÎγραψε κάποτε Îξοχα ο Ζακ ΛακαριÎρ.
ΜιλÏŽ, και το επαναλαμβάνω, για τις φυλÎς του νεοÎλληνα που βλÎπουν ως πεδίο εκτÏŒνωσης, ναρκισσισμοÏ, φιλαρÎσκειας την κάθε παραλία.
ΜιλÏŽ ÏŒμως και για την ακατανÏŒητη υστερία ορισμÎνων να κάνουν μια βουτιά, να κάτσουν με τις ÏŽρες στον ήλιο και να πιουν φρÎντο σε θορυβÏŽδη beach bars. Και το λÎω αυτÏŒ αφοÏ παρά την νησιÏŽτικη καταγωγή μου – και πιστÎψτε με, μÏŒνο απÏŒ θάλασσα δεν Îχω στερηθεί – διατηρÏŽ με τα χρÏŒνια τις επιφυλάξεις μου για την ιεροτελεστία του θαλασσινοÏ μπάνιου που Îτσι κι αλλιÏŽς αποτελεί μια σχετική πρÏŒσφατη μαζική συνήθεια που διαχÏθηκε και στις πιο λαÏŠκÎς τάξεις στην χÏŽρα μας μετά το 1910 και τα λεγÏŒμενα μπεν μιξ στο Φάληρο.
Για την ακρίβεια, δεν ανοίγω μια πολεμική στο θαλασσινÏŒ μπάνιο ως μια απλή λαÏŠκή συνήθεια, αλλά ως Îνα δομικÏŒ στοιχείο μιας περιÏŒδου ακινησίας, απραγίας που λÎγεται «καλοκαιρινÎς διακοπÎς» και βÎβαια δεν ταυτίζεται με το συναρπαστικÏŒ καλοκαίρι του ταξιδιÏŽτη, του αληθινοÏ μποÎμ, του περιηγητή. Εξάλλου άλλο φρÎντο, άλλο χάρτης.
Ή μπορεί πάλι απλÏŽς να γκρινιάζω επειδή μου είναι καρφωμÎνη πάντα μια φράση απÏŒ τους «ΠτυχιοÏχους» του αξÎχαστου Χρήστου ΒακαλÏŒπουλου. «Ο άνθρωπος Îκανε προσπάθειες εκατομμυρίων χρÏŒνων για να σταθεί αξιοπρεπÏŽς πάνω στη θάλασσα, και τÏŽρα Îρχεστε εσείς μ’ Îνα απλÏŒ μπλουμ να τα διαλÏσετε ÏŒλα»….
του Δημήτρη Μανιάτη
tanea.gr








