Σαν σήμεÏα 13 ΜαÎου γεννήθηκε ο ΓεώÏγιος Παπανικολάου.
Γεννήθηκε στην ΚÏμη της ΕÏβοιας, σποÏδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο ΑθηνÏŽν και το 1907 μετÎβη στη Γερμανία ÏŒπου παρακολοÏθησε μαθήματα βιολογίας υπÏŒ τους καθηγητÎς Χαίκελ και Βάισμαν. Στη συνÎχεια γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου ÏŒπου και άρχισε τις βιολογικÎς Îρευνες επί του «καθορισμοÏ του φÏλου» στα οστρακÏŒδερμα υπÏŒ τον καθηγητή Ρίχαρντ Έρτβιχ. Μετά την ανακήρυξή του σε διδάκτορα του Πανεπιστημίου επÎστρεψε στην Αθήνα το 1910 ÏŒπου και νυμφεÏθηκε την Ανδρομάχη ΜαυρογÎνη και στη συνÎχεια μετÎβη στο ΜονακÏŒ ÏŒπου και εργάσθηκε στο ωκεανογραφικÏŒ ινστιτοÏτο του Πριγκιπάτου συμμετÎχοντας στην ομάδα ωκεανογραφικής εξερεÏνησης του Πρίγκιπα του ΜονακÏŒ (1911).
ΕπανερχÏŒμενος στην Ελλάδα συμμετείχε των ΒαλκανικÏŽν πολÎμων και το 1913 αναχÏŽρησε για τις ΗΠΑ ÏŒπου και εργάσθηκε ως βοηθÏŒς στο κλάδο της ανατομίας στο Πανεπιστήμιο ΚορνÎλ. ΑκολοÏθως εκλÎχθηκε υφηγητής, Îκτακτος καθηγητής και τÎλος τακτικÏŒς καθηγητής της ανατομίας και ιστολογίας της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου αυτοÏ.
Μετά απÏŒ μακρÎς Îρευνες επί της εκφυλιστικής κληρονομικής επίδρασης του οινοπνεÏματος σε ινδικά χοιρίδια ο Παπανικολάου στράφηκε σε προβλήματα αναπαραγωγής σχετιζÏŒμενα με τη λειτουργία των γεννητικÏŽν οργάνων, τον καθορισμÏŒ του φÏλου, τη λειτουργία των ενδοκρινÏŽν αδÎνων, καθÏŽς και των φυλετικÏŽν ορμονÏŽν.
Το 1923 εφάρμοσε τη μÎθοδÏŒ του σε γυναίκες προς μελÎτη των φυσιολογικÏŽν γεννητικÏŽν λειτουργιÏŽν και στη συνÎχεια για τη διάγνωση του καρκίνου της μήτρας. Η πρÏŽτη του ανακοίνωση επί της χρησιμοποίησης της κυτταρολογικής μεθÏŒδου προς διάγνωση του καρκίνου της μήτρας το 1928 Îγινε δεκτή με πολÏ σκεπτικισμÏŒ καθÏŒσον η κρατοÏσα τÏŒτε γνÏŽμη για τÎτοιου είδους Îρευνα και εφαρμογή επί αποφολιδουμÎνων κυττάρων ήταν πρακτικά αδÏνατη. ΤÎτοια διάγνωση θεωροÏνταν δυνατή, μÎχρι την εποχή εκείνη, μÏŒνο με την τομή του πάσχοντος οργάνου.
Οι Îρευνες του Παπανικολάου επεκτάθηκαν στη συνÎχεια στις κυτταρολογικÎς αλλοιÏŽσεις στο καρκίνο του αυχÎνα της μήτρας και του ενδομητρίου, των οποίων τα πορίσματα δημοσίευσε το 1943 απÏŒ κοινοÏ μετά του καθηγητή γυναικολογίας Έρμπερτ Τράουστ σε ειδική μονογραφία υπÏŒ τον τίτλο «Διάγνωσις του καρκίνου της μήτρας μÎσω των κολπικÏŽν επιχρισμάτων» (Diagnosis of Uterine Cancer by the Vaginal Smear). Η δημοσίευση της εργασίας αυτής ήταν επÏŒμενο να κεντρίσει το παγκÏŒσμιο ιατρικÏŒ ενδιαφÎρον και να προκαλÎσει την άμεση δοκιμαστική χρησιμοποίηση της μεθÏŒδου σε διάφορα νοσοκομεία. Το 1944 Îγινε η πρÏŽτη εφαρμογή επί του ουροποιητικοÏ συστήματος και στη συνÎχεια επί του πεπτικοÏ και άλλων συστημάτων του οργανισμοÏ.
Ο Παπανικολάου με τις εργασίες του αυτÎς Îγινε ο θεμελιωτής νÎου επιστημονικοÏ κλάδου της «αποφολιδωτικής κυτταρολογίας» βασιζÏŒμενη ακριβÏŽς στη μελÎτη των αποφιλιδουμÎνων κυττάρων του οργανισμοÏ στις διάφορες κοιλÏŒτητες αυτοÏ. Η μÎθοδος αυτή που Îλαβε προς τιμή του την ονομασÎ¯α «ΜÎθοδος Παπανικολάου» ή «Τεστ Παπανικολάου» και κατά συγκοπή «Τεστ Παπ» άνοιξε ευρείς νÎους ορίζοντες στην ιατρική Îρευνα στη γενετήσια φυσιολογία και ενδοκρινολογία ειδικÏŒτερα για τον καρκίνο. Οι δημοσιευμÎνες εργασίες του Παπανικολάου υπερβαίνουν τις εκατÏŒ ενÏŽ τρεις αποτελοÏν ειδικÎς μονογραφίες.
Το 1954, ο Παπανικολάου δημοσίευσε το μνημειÏŽδες Îργο «Î†τλαντας της Αποφολιδωτικής Κυτταρολογίας» (Atlas of Exfoliative Cytology), εδραιÏŽνοντας και επίσημα πλÎον τη νÎα ιατρική πρακτική και ειδικÏŒτητα που ουσιαστικά ανÎπτυξε απÏŒ το μηδÎν.
Ο Παπανικολάου τιμήθηκε με πλείστες διακρίσεις μεταξÏ των οποίων είναι το μετάλλιο Τιμής της Αμερικανικής Εταιρίας Καρκινολογίας το 1952.
Σήμερα το τεστ Παπανικολάου (τεστ-παπ) χρησιμοποιείται παγκοσμίως για την διάγνωση του καρκίνου της μήτρας, επί της προκαρκινικής δυσπλασίας και άλλων κυτταρολογικÏŽν ασθενειÏŽν του γυναικείου αναπαραγωγικοÏ συστήματος.
Το 1995 τυπÏŽθηκε απÏŒ την Τράπεζα της Ελλάδος χαρτονÏŒμισμα αξίας 10.000 δραχμÏŽν, στο οποίο απεικονίζεται ο ΓεÏŽργιος Παπανικολάου.
Βικιπαίδεια
