Τι μποÏεί να σημαίνει ο βήχας!
Η εποχή του βήχα συνεχίζεται αμείωτα καθÏŽς οι κακÎς καιρικÎς συνθήκες και οι ιÏŽσεις τον ευνοοÏν. Και ο βήχας άλλωστε – ÏŒπως και ο Îρωτας και το χρήμα – δεν κρÏβεται!
Ο καθηγητής Ωτορινολαρυγγολογίας του Πανεπιστημίου ΑθηνÏŽν Δημήτριος ΚανδηλÏŽρος, ο επίκουρος καθηγητής Παθολογίας του Πανεπιστημίου ΑθηνÏŽν ΝικÏŒλαος ΤοÏντας και ο ωτορινολαρυγγολÏŒγος του ΑττικοÏ Νοσοκομείου ΠαναγιÏŽτης ΚουσοÏλης εξηγοÏν τον μηχανισμÏŒ του βήχα, τα είδη του και τι σημαίνει καθÎνα απÏŒ αυτά.
«Τα υγιή άτομα σπανίως βήχουν. Ο βήχας είναι Îνα πολÏ συχνÏŒ πρÏŽιμο σÏμπτωμα πολλÏŽν νοσημάτων του αναπνευστικοÏ συστήματος ή μπορεί να αποτελεί εκδήλωση παθήσεων άλλων οργάνων», λÎνε. «Οταν ÏŒμως ο βήχας συνοδεÏεται απÏŒ απÏŒχρεμψη (φλÎγματα), τÏŒτε οι παθήσεις που τον προκαλοÏν περιορίζονται στην αεροφÏŒρο οδÏŒ και τους πνεÏμονες».
Ο βήχας των παιδιÏŽν
Το 90% τουλάχιστον των παιδιÏŽν με βήχα Îχει κάποια λοίμωξη της αναπνευστικής οδοÏ, ÏŒπως κοινÏŒ κρυολÏŒγημα, λαρυγγίτιδα, βρογχίτιδα, βρογχιολίτιδα, κοκίτη ή πνευμονία.
Σε παιδιά προσχολικής ηλικίας μπορεί να εμφανισθεί λαρυγγίτιδα που χαρακτηρίζεται απÏŒ υλακÏŽδη βήχα (σαν να γαβγίζει σκÏλος), βραχνάδα στη φωνή και συριγμÏŒ στην αναπνοή. Αν συμβεί αυτÏŒ, χρειάζεται η μεταφορά του παιδιοÏ στο νοσοκομείο.
Σε περιπτÏŽσεις χρÏŒνιου βήχα στα παιδιά, πρÎπει να αποκλεισθεί και το ενδεχÏŒμενο ξÎνου σÏŽματος στο αναπνευστικÏŒ δÎνδρο. Αυτά τα σÏŽματα συχνά διαφεÏγουν απÏŒ τις εξετάσεις, ακÏŒμα και τις ακτινογραφίες, λÏŒγω της σÏστασής τους (αν είναι πλαστικά, σπÏŒροι, σπÏŒγγος κ.ά.).
Στα νεογνά, ο βήχας μπορεί να οφείλεται σε γαστροοισοφαγική παλινδρÏŒμηση, κυστική ίνωση, φλεγμονÎς της μÏτης και των παραρρινίων, πνευμονία ή ανωμαλίες της ανÏŽτερης αναπνευστικής και πεπτικής οδοÏ.
Η αντιμετÏŽπιση
Η αντιμετÏŽπιση του βήχα εξαρτάται απÏŒ την ανεÏρεση της αιτίας.
Ο παραγωγικÏŒς βήχας δεν πρÎπει να καταστÎλλεται Îως ÏŒτου βρεθεί η αιτία του, εκτÏŒς εάν εξαντλεί τον ασθενή και τον εμποδίζει να κοιμηθεί. Αν καταστείλουμε αυτÏŒν τον βήχα, εμποδίζουμε την απαλλαγή του τραχειοβρογχικοÏ δÎνδρου απÏŒ τις εκκρίσεις.
Για την αντιμετÏŽπιση του βήχα χορηγοÏμε αντιβηχικά και αποχρεμπτικά φάρμακα.
Τα αντιβηχικά (με κορτιζÏŒνη - κωδεÎνη) δρουν κεντρικά (καταστÎλλουν το αντανακλαστικÏŒ του βήχα επιδρÏŽντας στο κÎντρο του βήχα στον προμήκη του εγκεφάλου ή σε άλλα υψηλÏŒτερα κÎντρα) και περιφερικά (επιδροÏν είτε στην προσαγωγÏŒ οδÏŒ του βήχα, προκαλÏŽντας λ.χ. αναισθησία των αναπνευστικÏŽν βλεννογÏŒνων ή χαλάρωση των μυÏŠκÏŽν ινÏŽν, είτε στην απαγωγÏŒ οδÏŒ).
Τα αποχρεμπτικά φάρμακα Îχουν σκοπÏŒ να αυξήσουν τη ρευστÏŒτητα των πτυÎλων και να επιτρÎψουν στο κροσσωτÏŒ επιθήλιο να λειτουργήσει, ÏŽστε ο βήχας να γίνει πιο αποτελεσματικÏŒς και σπανιÏŒτερος.
Η λήψη περισσÏŒτερων υγρÏŽν, η εισπνοή υδρατμÏŽν και ο περιορισμÏŒς της λήψης διουρητικÏŽν και διεγερτικÏŽν ποτÏŽν (ÏŒπως ο καφÎς) φÎρνουν το ίδιο αποτÎλεσμα. Έτσι βοηθοÏν και διάφορα πρακτικά μÎσα, ÏŒπως το μÎλι.
Τα υγρά πρÎπει να τα καταναλÏŽνουμε σε θερμοκρασία δωματίου, να μην είναι δηλαδή οÏτε πολÏ ζεστά οÏτε πολÏ κρÏα.
ΠÏŒτε χρειάζονται αντιβιοτικά
Η σωστή ερÏŽτηση είναι «πρÎπει η αρρÏŽστια που προκάλεσε τον βήχα να αντιμετωπισθεί με αντιβιοτικά ή ÏŒχι;». ΑρμÏŒδιος να απαντήσει είναι μÏŒνο ο θεράπων γιατρÏŒς αφοÏ εξετάσει τον ασθενή.
