Το καταλληλότεÏο , το σπουδαιότεÏο και το σημαντικότεÏο στη ζωή μας!
Δεν είμαι καμιά '‘video-artist’', προσπάθησα μÎσω του movie-maker να οπτικοποιήσω, στο παραπάνω βίντεÏŒ μου, μια ιστορία που γράφτηκε για παιδιά, μα είναι τÏŒσο φιλοσοφημÎνη που απευθÏνεται κυρίως στον κÏŒσμο των μεγάλων. Σε ÏŒλους εμάς τους ενήλικες, που Îχουμε τις ίδιες αναζητήσεις, που συνταξιδεÏουμε στο ίδιο μονοπάτι της γνÏŽσης. ΜÎσα απÏŒ αυτή τη διδακτική ιστορία, ο ΛÎοντας ΤολστÏŒι, δημιοÏργησε τρεις ερωτήσεις, γεμάτες βαθειά νοήματα απÏŒ τα οποία απορρÎουν απλÎς αλήθειες, για το πÏŒσο σημαντικÏŒ είναι να ζοÏμε το παρÏŒν και να κατανοήσουμε τη δÏναμη του ΤÏŽρα!
1.ΠÏŒτε είναι η κατάλληλη στιγμή για να κάνεις κάτι!
2.ΠοιÏŒ είναι το ποιο σπουδαίο πρÏŒσωπο!
3.Ποιά είναι η πιο σημαντική πράξη!
Η πρÏŽτη ερÏŽτηση αναφÎρεται στο χρÏŒνο, ο οποίος Îγκειται στο παρελθÏŒν, το παρÏŒν και το μÎλλον. Υπάρχει μÏŒνο μια στιγμή, η καταλληλÏŒτερη της ζωής μας, η μοναδική πάνω στην οποίαν Îχουμε εξουσία και μποροÏμε να δράσουμε. '‘Το ΠαρÏŒν’'. ΕδÏŽ αξίζει να σημειωθεί, πως πολλοί άνθρωποι εγκλωβίζουν τη μισή ζωή τους, αναπολÏŽντας το παρελθÏŒν και την άλλη μισή κάνοντας ÏŒνειρα για το μÎλλον, με αποτÎλεσμα να χάνουν το παρÏŒν.
Η δεÏτερη ερÏŽτηση αναφÎρεται σε πρÏŒσωπο. ΕδÏŽ θα δοθοÏν πολλÎς απαντήσεις και διαφορετικÎς μεταξÏ τους, ÏŒσο η διαφορετικÏŒτητα των ανθρÏŽπων. ΚαθÎνας απÏŒ μας, Îχει τους οικείους, τους φίλους ακÏŒμη και τους εχθροÏς του. Σε ποιÏŒν θα απευθυνθεί, ποιο θα θεωρήσει σπουδαίο άτομο εκείνη την κατάλληλη στιγμή! ΣÏμφωνα με το στοχασμÏŒ του ΤολστÏŒι, το άτομο με το οποίο θα συζητήσουμε είναι αυτÏŒ που θα βρίσκεται μαζί μας. Γιατί κανÎνας μας δε γνωρίζει, αν θα υπάρξει άλλη στιγμή, ÏŒπου θα Îχουμε την ευκαιρία να βρεθοÏμε με κάποιον άλλον, που επιθυμοÏμε και αγαπάμε. Ίσως εδÏŽ ο συγγραφÎας θÎλει να μας δείξει την αναγκαιÏŒτητα. Άρα το ποιο σπουδαίο[αναγκαίο] πρÏŒσωπο είναι αυτÏŒ μαζί με το οποίο βρισκÏŒμαστε.
Η τρίτη ερÏŽτηση αναφÎρεται στην πράξη. ΕπιλÎγεις ανάμεσα στην καλή και την κακή πράξη , αν θÎλεις να προσφÎρεις βοήθεια ή ÏŒχι. ΕδÏŽ απευθÏνεται στον εσωτερικÏŒ άνθρωπο που πιστεÏει ÏŒτι ο σκοπÏŒς του στη ζωή είναι προσφορά καλοσÏνης.
Κλείνοντας, θα γράψω δυο λÏŒγια γι’ αυτÏŒν τον μεγάλο συγγραφÎα. Γκουγκλάροντας, πολÏ εÏκολα βρίσκουμε τη βιογραφία και βιβλιογραφία του. ΕγÏŽ θα ήθελα να πάμε τη σκÎψη μας, Îνα βήμα πιο πÎρα για να γνωρίσουμε τον άνθρωπο ΤολστÏŒι. Έζησε ÏŒλη του τη ζωή με το φÏŒβο του θανάτου, εξ’ αιτίας των πολλÏŽν τραυματικÏŽν βιωμάτων του. ΜικρÏŒς αντίκρυσε τη μητÎρα του στο φÎρετρο, στη συνÎχεια τον πατÎρα του αλλά και πολλÏŽν αγαπημÎνων προσÏŽπων του ακÏŒμη και των παιδιÏŽν του. Με λίγα λÏŒγια Îζησε τη φρίκη! Δε μπÏŒρεσε ποτÎ να χαρεί,να γνωρίσει την πραγματική ευτυχία γιατί στο νου του ήτανε διαρκÏŽς η ιδÎα του θανάτου. Έψαχνε να βρει τη λÏτρωση στην πίστη, μα, κι αυτήν δε μπÏŒρεσε να τη βρει. Χαρακτηρίστηκε ως ΧριστιανÏŒς ΑναρχικÏŒς. Ήρθε σε αντιδικία με την εκκλησία η οποία και τον απÎβαλε. Δεν ήταν ÏŒμως άθεος! Κάτι μου θυμίζει απÏŒ τον δικÏŒ μας Καζαντζάκη. Δε μποροÏμε να καταλάβουμε αυτά τα τεράστια πνεÏματα…. Μια ζωή αγÏŽνα με την Ïπαρξή τους, τα πάθη τους, το ΘεÏŒ τους…. μια ζωή αναζήτησης ενÏŒς δίκαιου κÏŒσμου!
ΣκÎψου… πριν μιλήσεις!










