<< Τα greeklish δεν είναι γλώσσα>>
Η γραφή των ελληνικÏŽν με λατινικοÏς χαρακτήρες, το επονομαζÏŒμενο ‘’greeklish’’, αποτελεί σοβαρÏŒ πρÏŒβλημα για την ελληνική γλÏŽσσα, διÏŒτι τείνει να αλλοιÏŽσει σε σημαντικÏŒ βαθμÏŒ τον τρÏŒπο επικοινωνίας στο γραπτÏŒ λÏŒγο. Θα μποροÏσαμε να την χαρακτηρίσουμε ως μια ‘’υβριδική’’ γλÏŽσσα που Îχει εισβάλει απειλητικά στην καθημερινÏŒτητα μας.
Παρατηρείται κυρίως σε εφήβους, οι οποίοι ανταλλάσσουν μηνÏματα με ευχÎρεια και σε ταχÏτατο χρÏŒνο. Κινητά και Διαδίκτυο δεν αποτελοÏν απλÏŽς προÎκταση του χεριοÏ τους αλλά τρÏŒπο ζωής και συνήθεια με δική τους γλÏŽσσα επικοινωνίας.
ΕιδικÏŒτερα, τα χαρακτηριστικά του ιδιÏŒμορφου αυτοÏ, γραπτοÏ κυρίως, λÏŒγου, είναι η σÏντμηση των λÎξεων (tespa αντί τÎλος πάντων, tpt αντί για τίποτα, dld αντί για δηλαδή, mnm αντί για μήνυμα.. ), ο συνδυασμÏŒς ελληνικÏŽν και λατινικÏŽν γραμμάτων σε μια λÎξη, η χρήση λατινικÏŽν χαρακτήρων (giati, pame), η κατάργηση της ορθογραφίας, η παράλειψη τονισμοÏ Î® σημείων στίξης, η χρήση αγγλικÏŽν σημείων στίξης, με αποτÎλεσμα την αÏξηση ορθογραφικÏŽν λαθÏŽν στο σχολείο ακÏŒμη και σε μαθητÎς που παλαιÏŒτερα παρουσίαζαν καλÏτερες επιδÏŒσεις στον γραπτÏŒ λÏŒγο.Τα ‘’greeklish’’ λοιπÏŒν τείνουν να καθιερωθοÏν ως η επίσημη γλÏŽσσα των Ελλήνων χρηστÏŽν στην ηλεκτρονική επικοινωνία. Τη χρησιμοποιεί Îνα μεγάλο και διαρκÏŽς αυξανÏŒμενο ποσοστÏŒ των μαθητÏŽν γυμνασίου και λυκείου(77,4%).
Οι λÏŒγοι της χρήσης ποικίλουν, οι κυριÏŒτεροι είναι η εξοικονÏŒμηση χρÏŒνου και η μÏŒδα. Είναι επίσης η τάση προς την ευκολία και την απαιδευσία, είναι ο καθρÎπτης της λογικής του νεοÎλληνα που πολλÎς φορÎς υπερηφανεÏεται για την ιστορία, τον πολιτισμÏŒ και την γλÏŽσσα του αλλά οι γνÏŽσεις του είναι ελάχιστες.
ΕπιπροσθÎτως πολλοί προσπαθοÏν να κρÏψουν την ανορθογραφία τους, οχυρωμÎνοι πίσω απ’ αυτÏŒν τον τÏπο γραφής. Δεν αντιλαμβάνονται ÏŒμως ÏŒτι το ζήτημα δεν Îγκειται στην απÏŒκρυψη της αδυναμίας ,αλλά στη σωστή χρήση της ελληνικής γλÏŽσσας. Ο <<στρουθοκαμηλισμÏŒς>> πÏŒτε δεν απÎφερε θετικÎς επιπτÏŽσεις.
Ένας ακÏŒμα λÏŒγος είναι <<η συνήθεια>>, μÏŒνο που μια κατάσταση γίνεται συνήθεια , ÏŒταν εμείς οι ίδιοι το επιτρÎψουμε.
Εξάλλου το φαινÏŒμενο των <
ΔυστυχÏŽς πολλά παιδιά δεν μποροÏν να κατανοήσουν πως αυτÏŒ το πρÏŒβλημα μπορεί να φαίνεται ασήμαντο αυτή τη στιγμή, αλλά ίσως σε μερικά χρÏŒνια εξελιχθεί σε <<γÏŒρδιο δεσμÏŒ>> για την κοινωνία μας. Η ευθÏνη βαραίνει κυρίως τους γονείς και τους παιδαγωγοÏς , που είτε δεν διαισθάνονται τον κίνδυνο, είτε εθελοτυφλοÏν.
Αν ανατρÎξουμε στην ιστορία της Ελλάδας, είναι εÏκολο να αντιληφθοÏμε ÏŒτι το Îθνος των Ελλήνων συνÎχισε να υπάρχει, εξαιτίας της γλÏŽσσας και του πολιτισμοÏ της. Αν χαθοÏν αυτά, τÏŒτε η απÏŽλεια της εθνικής μας ταυτÏŒτητας είναι αναπÏŒφευκτη.
Επιλογικά, μποροÏμε να τονίσουμε ÏŒτι τα <
του ΔιονÏση Κοσκινά!
ΑπÏŒ live In Magazine ΤεÏχος Άνοιξη 2014








