28η ΟκτωβÏίου 1940 - Ελληνοϊταλικός πόλεμος.
Ο ΕλληνοÏŠταλικÏŒς πÏŒλεμος του 1940-41 (στην Ελλάδα αναφÎρεται και ως ΠÏŒλεμος του 40 ή Έπος του 40) ήταν η πολεμική σÏγκρουση μεταξÏ Ελλάδας και συνασπισμοÏ Ιταλίας και Αλβανίας, η οποία διήρκεσε απÏŒ τις 28 Οκτωβρίου 1940 μÎχρι τις 31 ΜαÎου 1941, ÏŒταν και ολοκληρÏŽθηκε η κατάληψη της χÏŽρας. Επίσημη Îναρξη του ΠολÎμου θεωρείται η «επίδοση του τελεσιγράφου», ενÏŽ μετά τις 6 Απριλίου 1941, με την Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, ÏŒπου η Ελλάδα κλήθηκε να αντιμετωπίσει τÎσσερις εισβολείς, συνεχίστηκε ως Ελληνο-ÏŠταλο-γερμανικÏŒς πÏŒλεμος, ή ορθÏŒτερα επί της ουσίας Ελληνο-Ιταλο-αλβανο-γερμανο-βουλγαρικÏŒς πÏŒλεμος.
Ο πÏŒλεμος αυτÏŒς ήταν προÏŠÏŒν της επεκτατικής πολιτικής του φασιστικοÏ καθεστÏŽτος του Μπενίτο Μουσολίνι που είχε εγκαθιδρÏσει στην Ιταλία και που άρχισε να εκδηλÏŽνεται με την Îναρξη του Β' Π.Π. και ειδικÏŒτερα μετά τη συνομολÏŒγηση του ΧαλÏβδινου ΣυμφÏŽνου. Στα μÎσα του 1940, ο Μπενίτο Μουσολίνι, Îχοντας ως πρÏŒτυπο τις κατακτήσεις του ΑδÏŒλφου Χίτλερ, θÎλησε να αποδείξει στους ΓερμανοÏς συμμάχους του Άξονα ÏŒτι μπορεί και ο ίδιος να οδηγήσει την Ιταλία σε ανάλογες στρατιωτικÎς επιτυχίες. Η Ιταλία είχε ήδη κατακτήσει την Αλβανία απÏŒ την άνοιξη του 1939, καθÏŽς και πολλÎς βρετανικÎς βάσεις στην Αφρική, ÏŒπως τη Σομαλιλάνδη, το καλοκαίρι του 1940, αλλά αυτÎς δεν ήταν επιτυχίες ανάλογες αυτÏŽν της ναζιστικής Γερμανίας. ΤαυτÏŒχρονα ο Μουσολίνι επιθυμοÏσε να ισχυροποιήσει τα συμφÎροντα της Ιταλίας στα Βαλκάνια, που Îνοιωθε ÏŒτι απειλοÏνταν απÏŒ τη γερμανική πολιτική απÏŒ την στιγμή που η Ρουμανία είχε δεχθεί την γερμανική προστασία για τα πετρελαÏŠκά της κοιτάσματα.
Τις πρÏŽτες πρωινÎς ÏŽρες της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο ΙταλÏŒς ΠρÎσβης στην Αθήνα, ΕμανουÎλε Γκράτσι επÎδωσε ιδιÏŒχειρα στον Έλληνα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεÏτερου, στην Κηφισιά, τελεσίγραφο, με το οποίο απαιτοÏσε την ελεÏθερη διÎλευση του ΙταλικοÏ στρατοÏ απÏŒ την Ελληνοαλβανική μεθÏŒριο, προκειμÎνου στη συνÎχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του ΕλληνικοÏ Βασιλείου, (λιμÎνες, αεροδρÏŒμια κλπ.), για τις ανάγκες ανεφοδιασμοÏ και άλλων διευκολÏνσεÏŽν του για τη μετÎπειτα προÏŽθησή του στην Αφρική. Μετά την άρνηση του δικτάτορα (το γνωστÏŒ «ÏŒχι»), ιταλικÎς στρατιωτικÎς δυνάμεις άρχισαν τις στρατιωτικÎς επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα.
Ο ΕλληνικÏŒς ΣτρατÏŒς αντεπιτÎθηκε και ανάγκασε τον ιταλικÏŒ σε υποχÏŽρηση και μÎχρι τα μÎσα Δεκεμβρίου, σχεδÏŒν το Îνα τÎταρτο του εδάφους της Αλβανίας είχε καταληφθεί απÏŒ τους Έλληνες. Η αντεπίθεση των ΙταλÏŽν, το Μάρτιο του 1941, απÎτυχε, με κÎρδος μÏŒνο μικρÎς εδαφικÎς εκτάσεις στην περιοχή της Χειμάρρας[3]. Τις πρÏŽτες μÎρες του Απριλίου, με την Îναρξη της γερμανικής επίθεσης, οι Ιταλοί ξεκίνησαν και αυτοί νÎα αντεπίθεση. ΑπÏŒ τις 12 Απριλίου, ο ΕλληνικÏŒς ΣτρατÏŒς άρχισε να υποχωρεί απÏŒ την Αλβανία, για να μην περικυκλωθεί απÏŒ τους προελαÏνοντες ΓερμανοÏς. ΑκολοÏθησε η συνθηκολÏŒγηση με τους ΓερμανοÏς, στις 20 Απριλίου και με τους ΙταλοÏς, τρεις μÎρες αργÏŒτερα, οι οποίες περαίωσαν τυπικά τον ελληνοÏŠταλικÏŒγερμανικÏŒ πÏŒλεμο.
Η απÏŒκρουση της ιταλικής εισβολής αποτÎλεσε την πρÏŽτη νίκη των Συμμάχων κατά των δυνάμεων του Άξονα στη διάρκεια του ΔεÏτερου Παγκοσμίου ΠολÎμου και ανÏψωσε το ηθικÏŒ των λαÏŽν στη σκλαβωμÎνη ΕυρÏŽπη. Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ÏŒτι η νίκη των Ελλήνων επηρÎασε την Îκβαση ολÏŒκληρου του πολÎμου, καθÏŽς υποχρÎωσε τους ΓερμανοÏς να αναβάλουν την επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης, προκειμÎνου να βοηθήσουν τους συμμάχους τους ΙταλοÏς που Îχαναν τον πÏŒλεμο με την Ελλάδα. Η καθυστερημÎνη επίθεση τον ΙοÏνιο του 1941, ενÎπλεξε τις γερμανικÎς δυνάμεις στις σκληρÎς συνθήκες του ρωσικοÏ χειμÏŽνα, με αποτÎλεσμα την ήττα τους στη διάρκεια της Μάχης της ΜÏŒσχας.
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
