ΕξÎγεÏση του Πολυτεχνείου 17 ÎοÎμβÏη 1973.
Η εξÎγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ήταν μια μαζική διαδήλωση λαÏŠκής αντίθεσης στο καθεστÏŽς της ΧοÏντας των ΣυνταγματαρχÏŽν. Η εξÎγερση ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου 1973, με κατάληψη του ΜετσÏŒβιου Πολυτεχνείου ΑθηνÏŽν απÏŒ φοιτητÎς και σπουδαστÎς που κλιμακÏŽθηκε σχεδÏŒν σε αντιχουντική επανάσταση και Îληξε με αιματοχυσία το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, μετά απÏŒ μια σειρά γεγονÏŒτων που ξεκίνησαν με την είσοδο άρματος μάχης στον χÏŽρο του Πολυτεχνείου και την επαναφορά σε ισχÏ του σχετικοÏ στρατιωτικοÏ νÏŒμου που απαγÏŒρευε συγκεντρÏŽσεις και την κυκλοφορία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Οι αιτίες
Η Ελλάδα βρισκÏŒταν απÏŒ τις 21 Απριλίου 1967 υπÏŒ τη δικτατορική διακυβÎρνηση του στρατοÏ, ενÏŒς καθεστÏŽτος που είχε καταργήσει τις ατομικÎς ελευθερίες, είχε διαλÏσει τα πολιτικά κÏŒμματα και είχε εξορίσει, φυλακίσει και βασανίσει πολιτικοÏς και πολίτες με κριτήριο τις πολιτικÎς τους πεποιθήσεις.
Το 1973 βρίσκει τον ηγÎτη της δικτατορίας, ΓεÏŽργιο ΠαπαδÏŒπουλο να Îχει ξεκινήσει μια διαδικασία φιλελευθεροποίησης του καθεστÏŽτος, η οποία συμπεριλάμβανε την αποφυλάκιση των πολιτικÏŽν κρατουμÎνων και την μερική άρση της λογοκρισίας, καθÏŽς και υποσχÎσεις για νÎο σÏνταγμα και εκλογÎς στις 10 Φεβρουαρίου 1974 για επιστροφή σε πολιτική διακυβÎρνηση. ΣτελÎχη της αντιπολίτευσης, μπÏŒρεσαν Îτσι να ξεκινήσουν πολιτική δράση ενάντια της χοÏντας.
Η χοÏντα, στην προσπάθειά της να ελÎγξει κάθε πλευρά της πολιτικής, είχε αναμιχθεί στον φοιτητικÏŒ συνδικαλισμÏŒ απÏŒ το 1967, απαγορεÏοντας τις φοιτητικÎς εκλογÎς στα πανεπιστήμια, στρατολογÏŽντας υποχρεωτικά τους φοιτητÎς και επιβάλλοντας μη εκλεγμÎνους ηγÎτες των φοιτητικÏŽν συλλÏŒγων στην Eθνική Φοιτητική Ένωση Eλλάδας (ΕΦΕΕ).[2] ΑυτÎς οι ενÎργειες ÏŒπως είναι φυσικÏŒ δημιοÏργησαν Îντονα αντιδικτατορικά αισθήματα στους φοιτητÎς, ÏŒπως τον φοιτητή Γεωλογίας ΚÏŽστα Γεωργάκη, ο οποίος αυτοπυρπολήθηκε δημÏŒσια το 1970 στην ΓÎνοβα της Ιταλίας σε Îνδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στη χοÏντα.[3] Με αυτή την εξαίρεση, η πρÏŽτη μαζική δημÏŒσια εκδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στη χοÏντα ήρθε απÏŒ τους φοιτητÎς στις 21 Φεβρουαρίου 1973.
Οι αναταραχÎς ξεκίνησαν λίγο νωρίτερα, στις 5 Φεβρουαρίου, ÏŒταν οι φοιτητÎς του Πολυτεχνείου αποφάσισαν αποχή απÏŒ τα μαθήματά τους. Στις 13 Φεβρουαρίου γίνεται διαδήλωση μÎσα στο Πολυτεχνείο και η χοÏντα παραβιάζει το πανεπιστημιακÏŒ άσυλο, δίνοντας εντολή στην αστυνομία να επÎμβει. 11 φοιτητÎς συλλαμβάνονται και παραπÎμπονται σε δίκη. Με αφορμή αυτά τα γεγονÏŒτα, στις 21 Φεβρουαρίου, περίπου τρεις με τÎσσερις χιλιάδες φοιτητÎς της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου ΑθηνÏŽν κατÎλαβαν το κτίριο της σχολής στο κÎντρο της Αθήνας επί της οδοÏ ΣÏŒλωνος, ζητÏŽντας ανάκληση του νÏŒμου 1347 που επÎβαλε την στράτευση «αντιδραστικÏŽν νÎων», καθÏŽς 88 συμφοιτητÎς τους είχαν ήδη στρατολογηθεί με τη βία. ΑπÏŒ την ταράτσα του κτιρίου απαγγÎλλουν τον ακÏŒλουθο ÏŒρκο: «Εμείς οι φοιτηταί των Ανωτάτων ΕκπαιδευτικÏŽν Ιδρυμάτων ορκιζÏŒμαστε στo ÏŒνομα της ελευθερίας να αγωνισθοÏμε μÎχρι τÎλους για την κατοχÏρωση: α) των ακαδημαÏŠκÏŽν ελευθεριÏŽν, β)του πανεπιστημιακοÏ ασÏλου, γ) της ανακλήσεως ÏŒλων των καταπιεστικÏŽν νÏŒμων και διαταγμάτων.» Η αστυνομία Îλαβε εντολή να επÎμβει και πολλοί φοιτητÎς σε γÏρω δρÏŒμους υπÎστησαν αστυνομική βία, χωρίς ÏŒμως τελικά να παραβιαστεί το πανεπιστημιακÏŒ άσυλο. Τα γεγονÏŒτα στη Νομική αναφÎρονται συχνά ως προάγγελος της εξÎγερσης του Πολυτεχνείου.
Η εξÎγερση των φοιτητÏŽν επηρεάστηκε επίσης σημαντικά και απÏŒ τα νεανικά κινήματα της δεκαετίας του '60, και ειδικά απÏŒ τα γεγονÏŒτα του Μάη του '68.
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
