ΑÏγοπεθαίνει όποιος...
Αργοπεθαίνει ÏŒποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μÎρα τις ίδιες διαδρομÎς, ÏŒποιος δεν αλλάζει περπατησιά, ÏŒποιος δεν διακινδυνεÏει και δεν αλλάζει χρÏŽμα στα ροÏχα του, ÏŒποιος δεν μιλεί σε ÏŒποιον δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει ÏŒποιος αποφεÏγει Îνα πάθος, ÏŒποιος προτιμά το μαÏρο απÏŒ το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο ‘ι’ αντί ενÏŒς συνÏŒλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρÎπουν Îνα χασμουρητÏŒ σε Îνα χαμÏŒγελο, που κάνουν την καρδιά να χτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.
Αργοπεθαίνει ÏŒποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπÎζι, ÏŒποιος δεν είναι ευτυχισμÎνος στη δουλειά του, ÏŒποιος δεν διακινδυνεÏει τη βεβαιÏŒτητα για την αβεβαιÏŒτητα για να κυνηγήσει Îνα ÏŒνειρο, ÏŒποιος δεν επιτρÎπει στον εαυτÏŒ του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφÏγει τις εχÎφρονες συμβουλÎς.
Αργοπεθαίνει ÏŒποιος δεν ταξιδεÏει, ÏŒποιος δεν διαβάζει, ÏŒποιος δεν ακοÏει μουσική, ÏŒποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτÏŒ του.
Αργοπεθαίνει ÏŒποιος καταστρÎφει τον Îρωτά του, ÏŒποιος δεν επιτρÎπει να τον βοηθήσουν, ÏŒποιος περνάει τις μÎρες του παραπονοÏμενος για την τÏχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.
Αργοπεθαίνει ÏŒποιος εγκαταλείπει μια ιδÎα του πριν την αρχίσει, ÏŒποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. ΑποφεÏγουμε τον θάνατο σε μικρÎς δÏŒσεις, ÏŒταν θυμÏŒμαστε πάντοτε ÏŒτι για να είσαι ζωντανÏŒς χρειάζεται μια προσπάθεια πολÏ μεγαλÏτερη απÏŒ το απλÏŒ γεγονÏŒς της αναπνοής. ΜÏŒνο η Îνθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.
«Ωδή στη ζωή» του Pablo Neruda (1904-1973) ΧιλιανÏŒς ποιητής, συγγραφÎας, Νομπελίστας και απÏŒ τις σημαντικÏŒτερες μορφÎς της παγκÏŒσμιας λογοτεχνίας.
Μια αριστουργηματική δημιουργία του Πάμπλο ΝεροÏντα, ο οποίος με τους στίχους του καταγγÎλλει τον αργÏŒ καθημερινÏŒ θάνατο του ανθρÏŽπου. ΜÎσα απÏŒ το ποιητικÏŒ του Ïφος που ξεδιπλÏŽνει με απλά λÏŒγια, μας προκαλεί να παραμÎνουμε καθημερινά ζωντανοί προσπαθÏŽντας με φλογερή υπομονή να κατακτοÏμε την ευτυχία. Προσωπικά θεωρÏŽ ÏŒτι πρÏŒκειται για Îνα ποίημα επίκαιρο, Îνα επίπονο μάθημα ζωής ιδιαίτερα για εμάς τους ασυμβίβαστους της σημερινής εποχής. Εμάς που διαβάζοντάς το, προβληματιζÏŒμαστε γιατί κατανοοÏμε τις διαχρονικÎς του αλήθειες και αναλογιζÏŒμαστε για να βροÏμε τον καλÏτερο δικÏŒ μας τρÏŒπο προκειμÎνου σ’ αυτοÏς τους δÏσκολους καιροÏς να μείνουμε ζωντανοί (ÏŒχι μονάχα με τη διαδικασία της αναπνοής).
ΣκÎψου… πριν μιλήσεις!
