Το Μυστικό της Ευτυχίας - Αλχημιστής
Κάποιος Îμπορος Îστειλε το γιο του να μάθει το μυστικÏŒ της ευτυχίας απÏŒ το σοφÏŒτερο των ανθρÏŽπων. Το αγÏŒρι βάδιζε σαράντα μÎρες στην Îρημο, ÏŽσπου τελικά Îφτασε σ’ Îνα ωραίο κάστρο, στην κορυφή ενÏŒς βουνοÏ. Εκεί κατοικοÏσε ο σοφÏŒς που το αγÏŒρι αναζητοÏσε. Αντί ÏŒμως να συναντήσει Îναν άγιο άνθρωπο, ο ήρωάς μας μπήκε σε μια αίθουσα γεμάτη κίνηση: Îμποροι μπαινÏŒβγαιναν, άνθρωποι συζητοÏσαν στις γωνίες, μια μικρή ορχήστρα Îπαιζε απαλÎς μελωδίες και υπήρχε Îνα πλοÏσιο τραπÎζι στρωμÎνο με τα πιο νÏŒστιμα φαγητά εκείνης της περιοχής του κÏŒσμου. Ο σοφÏŒς συζητοÏσε με ÏŒλους και το αγÏŒρι Îπρεπε να περιμÎνει δυο ÏŽρες ÏŽσπου να φτάσει η σειρά του να το δεχτεί. Ο σοφÏŒς άκουσε προσεκτικά το λÏŒγο της επίσκεψης του αγοριοÏ, του απάντησε ÏŒμως ÏŒτι εκείνη τη στιγμή δεν είχε καιρÏŒ να του εξηγήσει το μυστικÏŒ της ευτυχίας. ΠρÏŒτεινε στο αγÏŒρι να κάνει μια βÏŒλτα μÎσα στο παλάτι του και να ξαναγυρίσει σε δυο ÏŽρες. «Στο μεταξÏ, θÎλω να σου ζητήσω μια χάρη», είπε ο σοφÏŒς τελειÏŽνοντας κι Îδωσε στο αγÏŒρι Îνα μικρÏŒ κουτάλι στο οποίο Îριξε δυο σταγÏŒνες λάδι. «ΚαθÏŽς περπατάς, κράτα αυτÏŒ το κουτάλι, προσÎχοντας να μη χυθεί το λάδι». Το αγÏŒρι άρχισε ν’ ανεβαίνει και να καταβαίνει τις σκάλες του παλατιοÏ, μην αφήνοντας το κουτάλι απ’ τα μάτια του. Δυο ÏŽρες αργÏŒτερα, παρουσιάστηκε στο σοφÏŒ. «ΛοιπÏŒν», ρÏŽτησε ο σοφÏŒς, «κοίταξες καθÏŒλου τα περσικά χαλιά που Îχω στην τραπεζαρία μου; Είδες τον κήπο που ο αρχικηπουρÏŒς Îκανε δÎκα ολÏŒκληρα χρÏŒνια να το φτιάξει; ΠρÏŒσεξες τις θαυμάσιες περγαμηνÎς της βιβλιοθήκης μου;» Το αγÏŒρι ντράπηκε και παραδÎχτηκε ÏŒτι δεν είχε δει τίποτε απ’ ÏŒλα αυτά. Η μÏŒνη φροντίδα ήταν να μη χυθοÏν οι σταγÏŒνες του λαδιοÏ που ο σοφÏŒς του είχε εμπιστευτεί. «Πήγαινε πίσω, λοιπÏŒν, για να γνωρίσεις τα θαÏματα του κÏŒσμου», είπε ο σοφÏŒς. «Δεν μπορείς να εμπιστεÏεσαι Îναν άνθρωπο αν δεν γνωρίζεις το σπίτι του». Το αγÏŒρι, πιο ήρεμο τÏŽρα πια, Îπιασε το κουτάλι και ξεκίνησε πάλι για το γÏρο του παλατιοÏ, προσÎχοντας αυτή τη φορά ÏŒλα τα Îργα τÎχνης που κρÎμονταν απ’ το ταβάνι και τους τοίχους. ΘαÏμασε τους κήπους, τα τριγÏρω βουνά, τα ευαίσθητα λουλοÏδια, πρÏŒσεξε με τι γοÏστο κάθε Îργο τÎχνης ήταν τοποθετημÎνο στη σωστή θÎση. Γυρίζοντας στον σοφÏŒ του διηγήθηκε λεπτομερειακά ÏŒσα είχε δει. «ΠοÏ είναι οι σταγÏŒνες λαδιοÏ που σου είχα εμπιστευτεί;», ρÏŽτησε ο σοφÏŒς. Κοιτάζοντας το κουτάλι, το αγÏŒρι κατάλαβε ÏŒτι είχαν χυθεί. «Να, λοιπÏŒν, η συμβουλή που Îχω να σου δÏŽσω», είπε ο σοφÏŒτερος των σοφÏŽν. «Το μυστικÏŒ της ευτυχίας βρίσκεται στο να κοιτάζεις τα θαÏματα του κÏŒσμου, χωρίς να ξεχάσεις ποτÎ τις δÏο σταγÏŒνες λαδιοÏ στο κουτάλι».
ΑπÏŒσπασμα απÏŒ τον “Αλχημιστή” του P. Coelho
Η Î¬ποψη του συγγραφÎα για το μυστικÏŒ της ευτυχίας, σαφÎστατα υποκειμενική, είναι να χαιρÏŒμαστε τη ζωή εκτιμÏŽντας τα θαÏματα που συμβαίνουν γÏρω μας αλλά παράλληλα να μην υποτιμάμε και ÏŒσα κρατάμε στα χÎρια μας, δηλαδή ÏŒσα θεωροÏμε δικά μας δεδομÎνα που πηγάζουν απÏŒ τον εσÏŽτερο εαυτÏŒ μας. Η ευτυχία βρίσκεται παντοÏ αρκεί ο καθÎνας να την αναζητήσει και να είναι Îτοιμος να τη δεχθεί. ΠοιÏŒν δρÏŒμο θα διαλÎξει για την αναζήτησή της εξαρτάται απÏŒ τον ίδιο και απÏŒ τον πλοÏτο που κρÏβει μÎσα του, φτάνει να θÎλει να γίνει ευτυχισμÎνος. Άλλωστε υπάρχει! Κατά καιροÏς μεταβάλλεται, αυξομειÏŽνεται ÏŒμως δεν είναι άπιαστη. ÎŒλοι μποροÏμε να αναπνεÏσουμε το οξυγÏŒνο της, να μυρίσουμε το άρωμά της, να δοÏμε το φως της.. Είναι τÏŒσο απλή, ÏŒσο απλά είναι τα πιο σπουδαία πράγματα της ζωής. Μάλιστα πολλÎς φορÎς την ψάχνουμε ÏŒταν αυτή βρίσκεται δίπλα μας ή μÎσα μας μα εθελοτυφλοÏμε, αδυνατοÏμε να την αναγνωρίσουμε ή την προσπερνάμε και την απορρίπτουμε γιατί δε θελήσαμε να την καταλάβουμε.
ÎŒλοι οι άνθρωποι Îχουν τη δυνατÏŒτητα να γαληνÎψουν την ψυχή τους γεμίζοντάς την με ευτυχία! Ίσως σε κάποιους απαιτείται μεγαλÏτερος αγÏŽνας για να την κερδίσουν και περισσÏŒτερο χρÏŒνο απÏŒ άλλους για να καταφÎρουν να αποκτήσουν την εσωτερική τους ισορροπία. Προσωπικά πιστεÏω ÏŒτι η γνÏŽση προσφÎρει εσωτερική γαλήνη και ηρεμία. ΜÎσω της γνÏŽσης ο άνθρωπος αντιμετωπίζει τα θετικά και τα αρνητικά συναισθήματα με την ίδια σÏνεση που σημαίνει ÏŒτι κατανÏŒησε το βαθÏτερο νÏŒημα της ζωής άρα και της απÏŒλυτης διαρκοÏς ευτυχίας.
ΣκÎψου… πριν μιλήσεις!
