Κώστας ΚαÏάλης: Ο ΤÏαγουδιστής των Ποιητών
Η σκιά μαρτυρά την Ïπαρξη...Îνα αχνÏŒ φως αρκεί για να την αναδείξει. Οι σκιÎς χάνονται στα πολλά τα φÏŽτα...
Κι εγÏŽ που τÏŒσο επÏŒθησα μια μÎρα να ταφÏŽ
Σε κάποια θάλασσα βαθειά στις μακρινÎς Ινδίες
Θα΄χω Îνα θάνατο κοινÏŒ και θλιβερÏŒ πολÏ
Και μια κηδεία σαν των πολλÏŽν ανθρÏŽπων τις κηδείες
(ΙδανικÏŒς κι Ανάξιος Εραστής)
Ο κατά κÏŒσμο ΚÏŽστας ΚαραγιαννÏŒπουλος, γνωστÏŒς ως ΚÏŽστας Καράλης, γεννιÎται στις 4-2-1947 στην Αθήνα απÏŒ ρουμελιÏŽτικη οικογÎνεια με καταγωγή τη Σπερχειάδα, τÏŒπο στον οποίο χρωστά πολλά ÏŒπως ο ίδιος ομολογεί, τουλάχιστον ÏŒσον αφορά τα παραδοσιακά του ακοÏσματα. Αδελφή του η τραγουδίστρια Ελπίδα, απÏŒ την οποία θα χαράξει εκ διαμÎτρου αντίθετο καλλιτεχνικÏŒ βίο. ΑπÏŒ πολÏ μικρÏŒς παίζει φυσαρμÏŒνικα αλλά και οποιοδήποτε ÏŒργανο πÎσει στα χÎρια του ενÏŽ μετά κÏŒπων και βασάνων πείθει τον πατÎρα του να του αγοράσει ακορντεÏŒν στην ηλικία των 5! ΑργÏŒτερα, στα 14, θα κατασκευάσει μÏŒνος του την πρÏŽτη του κιθάρα για να παίζει σε φίλους και γνωστοÏς.
Η Î¯δια κιθάρα θα αποτελÎσει τον καλÏτερÏŒ του φίλο στα φοιτητικά του χρÏŒνια. Ως φοιτητής και απροσδÏŒκητα τελείως, θα γίνει μÎλος της τζαζ μπάντας του Τάκη Χαρίτου και λίγο μετά η αυτÏŒκτητη μουσική του παιδεία θα κάνει την ορχήστρα του Λαβράνου να τον προσεγγίσει. Μάλιστα, με το χρÏŒνο θα εκτελÎσει και καθήκοντα καλλιτεχνικοÏ διευθυντή στο γνωστÏŒτερο χÏŽρο διασκÎδασης της εποχής ÏŒπου θα συνεργαστεί με ονÏŒματα, ÏŒπως ο Νταλάρας, η Αλεξίου, ο ΜπιθικÏŽτσης.
Για, ÏŒχι πολÏ καιρÏŒ, παίζει κιθάρα σε ηχογραφήσεις των διασημÏŒτερων τραγουδιστÏŽν. ΣÏντομα, ÏŒμως, θα κυκλοφορήσει η ''Τρίτη Ανθολογία'' του Γιάννη ΣπανοÏ (δίσκος-σταθμÏŒς) στην οποία εκτÏŒς απÏŒ κιθάρα, θα τραγουδήσει. Δε χρειάζονται συστάσεις τα διαμάντια που ερμήνευσε. ΓνωστÏŒτερα μεταξÏ τους, το ''ΣπασμÎνο Καράβι'', ''ΙδανικÏŒς κι Ανάξιος Εραστής'', ''Αν Είσαι'', ''Είναι Ν΄απορείς'' σε ποίηση των Σκαρίμπα, Καββαδία, ΚαρÏδη και Μαρίνας Λαμπράκη αντίστοιχα. Θα ακολουθήσει κι άλλος δίσκος με το ΣπανÏŒ και στίχους του ΛευτÎρη ΠαπαδÏŒπουλου και του Μάνου Ελευθερίου (ΤραγοÏδια και Μπαλάντες). Το ΄81 θα ερμηνεÏσει τα τραγοÏδια στο δίσκο του Γ. Στεφανάκη ''Έλα να ΣταθοÏμε Αντίκρυ'' σε ποίηση του ΙνδοÏ νομπελίστα Ραμπιτρανάθ ΤαγκÏŒρ και την επÏŒμενη χρονιά θα συμμετάσχει στο ''Εμπάργκο'' του Θάνου ΜικροÏτσικου. Το ΄92 και πάλι πάνω σε ποιητικÏŒ στίχο, του ΔιονÏση Καρατζά, θα δημιουργήσουν με τον Ηλία ΑνδριÏŒπουλο το ''ΜουσικÏŒ Τοπίο''.
ΠÎρα απÏŒ τη δισκογραφία, άξιες μνείας είναι τÏŒσο η συμμετοχή του στη Λυρική Σκηνή (στο Άξιον Εστί του Θεοδωράκη προς τιμή του ΟδυσσÎα ΕλÏτη), ÏŒσο και η παρουσία του στο Madison Square Garden αλλά και η συνεργασία του με τη Συμφωνική των Βαλκανίων και πάλι στο Άξιον Εστί στο Αρχαίο ΘÎατρο των ΔελφÏŽν και στο Sava Center του Βελιγραδίου. ΑκÏŒμη, θα συνεργαστεί είτε ως τραγουδιστής είτε ως μουσικÏŒς με τους μεγαλÏτερους. Χατζιδάκις, ΜοÏτσης, Λεοντής, Ξαρχάκος, Λο΄ί΄ζος, Γαλάνη, Κουγιουμτζής, Χατζηνάσιος, Διονυσίου, Άκης Πάνου, ΞυλοÏρης, Γκυκερία, Βιτάλη, Ζορμπαλά είναι μÏŒνο μερικοί απÏŒ αυτοÏς.
Πολυσχιδής και ανήσυχος απÏŒ τη φÏση του, άλλωστε μισοÏσε τον Ïπνο απÏŒ παιδί, δε σταμάτησε ποτÎ να γράφει και να συνθÎτει παρÏŒλο που για αρκετά χρÏŒνια Îμεινε μακριά απÏŒ την επικαιρÏŒτητα. Η τελευταία αποστασιοποίησή του ήταν συνειδητή καθÏŽς η καταναλωτική και υπÎρ το δÎον ταχεία μουσική βιομηχανία των τελευταίων ετÏŽν τον Îβρισκε ασÏμφωνο. Ανήκοντας σε μια ομάδα καλλιτεχνÏŽν ανάμεσα στους οποίους και ο Νίκος Δημητράτος, Ο Γιάννης ΚοÏτρας, ο Γιάννης ΜηλιÏŽκας και άλλοι, χείμαζε περιμÎνοντας να ξαναωριμάσει η κοινωνία και να είναι Îτοιμη να καλωσορίσει και πάλι το καλÏŒ, ποιοτικÏŒ τραγοÏδι. Έδωσε και δίνει πνοή σε πληθÏŽρα ποιημάτων, και ÏŒχι μÏŒνο, συνοδεÏοντάς τα με την προÎκταση του εαυτοÏ του, την κιθάρα και το μελωδικÏŒ κελάηδημα της φυσαρμÏŒνικας. ÎŒσοι δεν τον Îχετε ακοÏσει, ορίστε...








