Μανώλης Ρασούλης: Έφυγε Πλήρης Ιδεών

Μανώλης Ρασούλης: Έφυγε Πλήρης Ιδεώνlive-in | Η Έξυπνη, Αντικειμενική και Εναλλακτική Ενημέρωση!
Δημοσίευση: 16-04-2013 ώρα 15:38:09

Η σκιά μαρτυρά την ύπαρξη...ένα αχνό φως αρκεί για να την αναδείξει. Οι σκιές χάνονται στα πολλά τα φώτα...

 Τη ζωή μού θύμισες, και να΄ταν μόνο ετούτο

μ΄ έσυρες κι αρχίσαμε τους κύκλους του χορού

Και το βαλς σα βάλσαμο, το νιώθω μες στο αίμα

σαν κραυγή του θάνατου, σα γέλιο ενός μωρού

                                                                    ( Το βαλς )

Ο Μανώλης Ρασούλης έρχεται στον κόσμο στις 28 Σεπτέμβρη του 1945 στο Ηράκλειο. Από μικρός παρουσιάζει έφεση προς τη μουσική όντας ψάλτης στον πολιούχο Άγιο Μηνά. Από μικρός επίσης ακολουθεί στα χνάρια του πατέρα του, που ήταν φυλακισμένος στις ιταλικές φυλακές, συμμετέχοντας στη νεολαία της αριστεράς. Σημαιοφόρος στο σχολείο, άριστος στον αθλητισμό, με βραβεία στο τρέξιμο, ακόμη και στο μοντέρνο χορό, πολυσχιδής προσωπικότητα από κούνια.

Τελειώνει το γυμνάσιο και ανεβαίνει στην Αθήνα. Σπουδάζει σκηνοθεσία κινηματογράφου αλλά παράλληλα γράφει σενάρια, στίχους και βιβλία. Δεν αφήνει πορεία για πορεία που να μη συμμετάσχει. Κερδίζει τα προς το ζην τραγουδώντας σε μπουατ της Πλάκας και αρθρογραφεί στην εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή. Θα συλληφθεί και θα κρατηθεί για κάποιες ώρες από τη χούντα. Φεύγει στο Λονδίνο, όπου συνεχίζει την αριστερή του δράση αλλά και γράφει τα πρώτα του βιβλία και συνεκδίδει την εφημερίδα Σοσιαλιστική Αλλαγή που πουλάει στους δρόμους. Γίνεται μέλος του τροτσκιστικού κινήματος και σπουδάζει πολιτική οικονομία και φιλοσοφία. Διαμορφώνεται ιδεολογικά μέσα στα 6 χρόνια που περνά εκεί, ενώ τον Ιούνιο του 1973 γεννιέται η κόρη του που ονομάζει Ναταλία προς τιμή της συζύγου του Τρότσκι. Επιστρέφει στην Αθήνα το ΄74 και εργάζεται στα ναυπηγεία στο Πέραμα όπου και συμμετέχει στους απεργειακούς αγώνες.

Κάπου εκεί αρχίζει να πραγματοποιείται η ένταξή του στο ελληνικό τραγούδι. Αρχικά με συμμετοχή σε δίσκο του φίλου του, Μάνου Λοίζου, και έπειτα σε δίσκο του Μαμαγκάκη, ως ερμηνευτή και στις δυο περιπτώσεις. Το ΄77 θα συνεργαστεί με το Σαββόπουλο στους Αχαρνείς ενώ το ΄78 σε συνεργασία με Ξυδάκη, Παπάζογλου, θα κάνει θραύση με την Εκδίκηση της Γυφτιάς και Τα Δήθεν. Το ΄80 θα κάνει τα Τραγούδια της Χαρούλας με τη Χ. Αλεξίου. Αργότερα η μεγάλη κυρία του ελληνικού τραγουδιού θα σχολιάσει πως ο Ρασούλης ''τρέλανε τη γλώσσα των τραγουδιών''. Ακόμη, ο Ρασούλης θα συνεργαστεί με το Χ. Νικολόπουλο σε τρεις δίσκους (ΟΙ Κυβερνήσεις Πέφτουνε, Όλοι Δικοί μας Είμαστε, Παίξε Χρήστο Επειγόντως), με τον Αντρέα Μικρούτσικο, το Χάρη Παπαδόπουλο (Το Τρένο Φτάνει Τελικά στην Κατερίνη), τον Πέτρο Βαγιόπουλο ( Πότε Βούδας Πότε Κούδας, Βαλκανιζατέρ), τους αδελφούς Κατσιμίχα (Ζεστά Ποτά), τον Καζαντζή και τη Λ. Καλημέρη (Πνοή του Ανέμου), αλλά και πολλούς άλλους. Παράλληλα, θα συνεχίσει να συγγράφει βιβλία, διηγήματα και ποιήματα.

Ιδιαίτερα ανήσυχο πνεύμα, θα περάσει πολλά χρόνια της ζωής του ταξιδεύοντας σε Παρίσι, Μόσχα, Βαρκελώνη, Αμερική, Αυστραλία. Βάσεις για τις εξορμήσεις του η Κρήτη, η Θεσσαλονίκη κι η Αθήνα. Ανέκαθεν λάτρης του ποδοσφαίρου ( και φίλος του ΟΦΗ) έλεγε στην κόρη του για το πόσο ζήλευε το Μέσι που θεωρούσε "βιρτουόζο της μπάλας'' και πόσο θα ήθελε ο ίδιος να ήταν ''ο Μέσι της παγκόσμιας διανόησης". Σε ένα ακόμη από τα διδάγματά του στη λατρεμένη του Ναταλία, υποστήριζε ότι  "δύο πράγματα σε ζορίζουν: ο έρωτας κι ο θάνατος'', παρακινώντας την να "παίξει και με τα δύο, ή θα κερδίσεις ή θα χάσεις", της έλεγε. Σε μια άλλη του εξομολόγηση φέρεται να της είπε πως ο ''μεγάλος του αδελφός'' , ο Μάνος (Λοίζος), " του άνοιγε τα διαφράγματα του πνευματισμού του''. Κόντρα στη φυσική γήρανση, συντηρούσε το πνεύμα του σε εγρήγορση, γράφοντας με αντίστροφη αναλογία προς το τέλος της ζωής του όπου έβρισκε. Σε φύλλα από εφημερίδες, σε τσιγαρόχαρτα, σε αποκόμματα βιβλίων. Η οικονομική και ηθική κρίση της εποχής μόνο εφαλτήριο έμπνευσης θα μπορούσε να αποτελέσει. Δεν έκρυβε, μάλιστα, τον εκνευρισμό του που μας αποκαλούσαν PIGS οι Ευρωπαίοι, ενώ προέτρεπε την κόρη του "να σώσει τον κόσμο ακόμη κι αν ήταν η τελευταία που είχε μείνει στη γη".

Βαθιά συγκρουσιακός, αντιφατικός και με υπόγεια αίσθηση του χιούμορ. Με αριστοφανική ειρωνεία και -συχνά- το σουρρεαλισμό του Νταλί να διέπουν αυτόν και τους στίχους του, δεν παρέλειπε τον σαρκασμό και τον αυτοσαρκασμό. Οι πνευματικές ανησυχίες του αλλά και η αέναη αναζήτηση του ανώτερου τον οδήγησαν στην αποδοχή του OSHO, ανατολικής φιλοσοφίας από την Ινδία, τον ηγέτη της οποίας φυγάδευσε, όταν χρειάστηκε, στην Κρήτη. Η στάση του απέναντι σε ό, τι κατεστημένο και η εν μέρει επιδίωξή του για συγκρούσεις τον έφερε ακόμη και ως φημολογούμενο ως υποκινητή της 17 Νοέμβρη, φήμες που αρνήθηκε δηλώνοντας ρητά κατά της βίας. Στο ίδια πλαίσια της αντίφασης και της φυσικής και πνευματικής του απομόνωσης θα βρεθεί νεκρός στο διαμέρισμά του στη Θεσσαλονίκη στις 13 Μαρτίου 2011, 8 μέρες μετά το θάνατό του. Εν ζωή ακόμη, είχε ζητήσει από την κόρη του στην ταφόπλακά του να γράφει "Έφυγε Πλήρης Ιδεών" ...αν μη τί άλλο ισχύει σίγουρα...

Μανώλης Ρασούλης: Έφυγε Πλήρης Ιδεών νέα, eidiseis, ειδήσεις, news

Νικόλας Αγροτικός

Σχόλια Αναγνωστών

Παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και να σέβεστε τους συνομιλητές σας. Αποφύγετε τις ύβρεις και τους χαρακτηρισμούς. Αν κρίνετε ότι το περιεχόμενο της ιστοσελίδας προσβάλει οποιοδήποτε δικαίωμα σας, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας. Θα απαντήσουμε στο αίτημα σας το συντομότερο δυνατόν.

Δείτε ακόμα ...

Φιλο-λογώντας Η ζωή της οθόνης

Ομάδα διαχείρισης LIVE-IN

Live In Magazine Live In Magazine Καλοκαίρι 2015

Ομάδα διαχείρισης LIVE-IN

Σκέψεις Σκέψου…. Θετικά!

Γιώτα Παπαδοπούλου

Καιρός