ÎÎα μÎθοδος κατά της σκλήÏυνσης κατά πλάκας!
Αμερικανοί επιστήμονες ανÎπτυξαν μια νÎα νανοτεχνολογική μÎθοδο αντιμετÏŽπισης σοβαρÏŽν αυτοάνοσων ασθενειÏŽν, ÏŒπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, που βασίζεται στην τροποποίηση ενÏŒς μικροσκοπικοÏ σωματιδίου, το οποίο, ÏŒταν εισάγεται στον οργανισμÏŒ, απενεργοποιεί το ανοσοποιητικÏŒ σÏστημα, Îτσι ÏŽστε να μην επιτίθεται πια στον ασθενή.
Η πρωτοποριακή τεχνική, που αρχικά δοκιμάστηκε με επιτυχία σε πειραματÏŒζωα, θα μποροÏσε μελλοντικά να αξιοποιηθεί σε διάφορες αυτοάνοσες ανθρÏŽπινες παθήσεις, τον διαβήτη τÏπου 1, το άσθμα, τις τροφικÎς αλλεργίες κ.α.
Οι ερευνητÎς της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Northwestern, με επικεφαλής τον καθηγητή μικροβιολογίας – ανοσολογίας ΣτÎφεν Μίλερ, που Îκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικÏŒ βιοτεχνολογίας “Nature Biotechnology“, σÏμφωνα με τη βρετανική «ΙντιπÎντεντ», κατάφεραν να σταματήσουν την επιδείνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας σε ποντίκια.
Στη συγκεκριμÎνη νευρολογική νÏŒσο, το ίδιο το ανοσοποιητικÏŒ σÏστημα επιτίθεται στην προστατευτική μεμβράνη της μυελίνης, η οποία περιβάλλει και μονÏŽνει τα νεÏρα του εγκεφάλου, του νωτιαίου μυελοÏ και των ματιÏŽν. ÎŒταν η μυελίνη καταστρÎφεται, τα ηλεκτρικά σήματα δεν είναι δυνατÏŒ να μεταδοθοÏν σωστά μÎσων των νεÏρων, με μια πληθÏŽρα συνεπειÏŽν (μοÏδιασμα, παράλυση, τÏφλωση κ.α.).
Οι ερευνητÎς εισήγαγαν με ενδοφλÎβια Îνεση στο σÏŽμα των πειραματÏŒζωων νανοσωματίδια στα οποία είχαν προσαρτήσει ειδικά αντιγÏŒνα μυελίνης, δηλαδή πρωτεÏŠνες που σταματοÏν το ανοσοποιητικÏŒ σÏστημα να αναγνωρίζει την μυελίνη ως ξÎνο εισβολÎα. Με αυτÏŒν τον τρÏŒπο, το ανοσοποιητικÏŒ σÏστημα αποκατÎστησε τις φυσιολογικÎς αντιδράσεις του και Îπαψε να καταστρÎφει μÏŒνο του τα νεÏρα των ζÏŽων.
Οι αμερικανοί ερευνητÎς, αφοÏ σταμάτησαν την εξÎλιξη της σκλήρυνσης κατά πλάκας χάρη στη νÎα τεχνική, εμπÏŒδισαν την επανεμφάνισή της στα πειραματÏŒζωα για διάστημα Îως 100 ημερÏŽν, κάτι που ισοδυναμεί με αρκετά χρÏŒνια απÏŒ τη ζωή ενÏŒς ανθρÏŽπου ασθενοÏς.
Έτσι, στο μÎλλον, αντί να παίρνουν κάποιο ανοσοκατασταλτικÏŒ φάρμακο, που θα καταστÎλλει ÏŒλο το ανοσοποιητικÏŒ σÏστημα (πράγμα που Îχει γενικÏŒτερες παρενÎργειες, ÏŒπως μεγαλÏτερη πιθανÏŒτητα για λοιμÏŽξεις και καρκίνο), οι ασθενείς θα μποροÏν να κάνουν τη θεραπεία με νανοσωματίδια, τα οποία επιλεκτικά θα «φρενάρουν» εκείνο το τμήμα του ανοσοποιητικοÏ συστήματος που ευθÏνεται για την πρÏŒκληση της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Για «σημαντικÏŒ επίτευγμα» Îκανε λÏŒγο ο Μίλερ και επεσήμανε ÏŒτι «η ομορφιά της νÎας τεχνικής είναι ÏŒτι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολλÎς αυτοάνοσες παθήσεις. ΑπλÏŽς αρκεί να αλλάξουμε το αντιγÏŒνο που συνδÎεται με τα νανοσωματίδια».
Τα εν λÏŒγω νανοσωματίδια, που Îχουν διάμετρο 500 νανομÎτρων (δισεκατομμυριοστÏŽν του μÎτρου) και παράγονται απÏŒ Îνα βιοδιασπÏŽμενο πολυμερÎς (PLG), Îχουν ήδη εγκριθεί απÏŒ την αρμÏŒδια ρυθμιστική Αρχή των ΗΠΑ Food and Drug Administration (FDA), για διαφορετική ÏŒμως χρήση. ΣÏμφωνα με τους ερευνητÎς, θα μποροÏσαν να παραχθοÏν εÏκολα σε μεγάλους αριθμοÏς, γεγονÏŒς που θα καταστήσει φθηνÏŒτερη μια μελλοντική νανοτεχνολογική θεραπεία σε σχÎση με άλλες εναλλακτικÎς λÏσεις.
Ήδη η τεχνική δοκιμάζεται σε άλλες παθήσεις ÏŒπως ο διαβήτης τÏπου 1 και το άσθμα. ΑκÏŒμα, η νÎα μÎθοδος θα μποροÏσε μελλοντικά να χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς που Îχουν κάνει μεταμÏŒσχευση, ÏŽστε να «εκπαιδευθεί» κατάλληλα το ανοσοποιητικÏŒ σÏστημά τους και να μην απορρίπτει το μÏŒσχευμα, θεωρÏŽντας το ξÎνο σÏŽμα.
