Όσο ΜποÏείς!
ΓραμμÎνο το 1913 ο Καβάφης προασπίζει την προσωπική ελευθερία και την αξιοπρÎπεια του ανθρÏŽπου.
Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου ÏŒπως την θÎλεις,
ΤοÏτο προσπάθησε τουλάχιστον
ÎŒσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
Μες στην πολλή συνάφεια του κÏŒσμου,
Μες στες πολλÎς κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
Γυρίζοντας συχνά κ’ εκθÎτοντάς την
Στων σχÎσεων και των συναναστροφÏŽν
Την καθημερινή ανοησία,
ÏŽς που να γίνει σα μια ξÎνη φορτική.
Κ. Π. Καβάφης
Σ’ αυτοÏς τους πολÏ σÏντομους και συμπυκνωμÎνους στίχους, ο ποιητής εκφράζει τον τρÏŒπο που θα πρÎπει ν’ αντιμετωπίζουμε την καθημερινÏŒτητά μας προκειμÎνου να διαφυλάξουμε τον αυτοσεβασμÏŒ μας. Βεβαίως είναι σημαντικÏŒ να αξιολογήσουμε τη χρονική περίοδο που γράφτηκε το ποίημα και την προσωπική διαδρομή του Καβάφη, ο οποίος υπήρξε πάντοτε μετρημÎνος στις κοινωνικÎς του συναναστροφÎς, επιλÎγοντας τους ανθρÏŽπους γÏρω του και αποφεÏγοντας προσεκτικά περιττÎς εκδηλÏŽσεις.
ΑναφÎρει ÏŒτι παρά τις συνεχÏŒμενες προσπάθειÎς μας, μπορεί να μην πετυχαίνουμε πάντα το στÏŒχο μας λÏŒγω συνθηκÏŽν και αντιξοοτήτων που παρουσιάζονται και τελικά να μην κατορθÏŽνουμε να κάνουμε τη ζωή μας ÏŒπως ακριβÏŽς θα τη θÎλαμε. Αναγνωρίζει, δηλαδή, ÏŒτι μπορεί να οδηγηθοÏμε σε μια ζωή που δεν επιθυμοÏμε, μποροÏμε ÏŒμως να ελÎγχουμε την προσωπική μας ζωή. Ο Î¯διος πιστεÏει ÏŒτι η συναναστροφή με τον ÏŒχλο Îχει αρνητικά αποτελÎσματα γιατί μπορεί να μας οδηγήσει στην απÏŽλεια της προσωπικής μας ταυτÏŒτητας, της μοναδικÏŒτητας και κατά συνÎπεια της ελευθερίας μας. Αν αφιερÏŽνουμε το χρÏŒνο μας σε εκδηλÏŽσεις, παρατάξεις ÏŒπου οι άνθρωποι λειτουργοÏν ως μάζα, υπάρχει κίνδυνος να γίνουμε Îνα με αυτήν τη μάζα χάνοντας ουσιαστικά τον εαυτÏŒ μας και την ατομικÏŒτητά μας.
ΣυμβουλεÏει τον αναγνÏŽστη να αποφεÏγει «ÏŒσο μπορεί» τις περιττÎς συναναστροφÎς, να μην εκθÎτει τον εαυτÏŒ του σε ανοÏσια πράγματα αλλά να φροντίζει για την καλλιÎργεια της πνευματικÏŒτητάς του, διαχειριζÏŒμενος σωστά τον προσωπικÏŒ του χρÏŒνο. Δεν μποροÏμε απÏŒλυτα να διαφυλάξουμε τον εαυτÏŒ μας απÏŒ τις κακÎς επιρροÎς ή απÏŒλυτα να αποφÏγουμε ανθρÏŽπους και καταστάσεις που δεν Îχουν κάτι το ουσιÏŽδες να μας προσφÎρουν, μποροÏμε ÏŒμως ως Îνα βαθμÏŒ να προσπαθήσουμε να διαφυλάξουμε την ατομικÏŒτητά μας, να μην περνάμε ανÏŒητα το χρÏŒνο μας και να φροντίζουμε για την αυτοβελτίωσή μας επιλÎγοντας τους σωστοÏς για εμάς ανθρÏŽπους δίπλα μας.
ΣκÎψου… πριν μιλήσεις!












