Σαν σήμεÏα «Îφυγε» ο καλός μας άνθÏωπος Θανάσης Î’Îγγος!
Δυο χρÏŒνια συμπληρÏŽθηκαν απÏŒ το θάνατο του Θανάση ΒÎγγου, του ηθοποιοÏ που άφησε ανεξίτηλο το σημάδι του στην ιστορία του ελληνικοÏ κινηματογράφου.
«ΔουλεÏω με το Îνστικτο, δεν Îχω κανÎνα ταλÎντο, μÏŒνο αυτή τη φάτσα», Îλεγε ο ίδιος. «ΕδÏŽ είναι αποτυπωμÎνη ÏŒλη η μιζÎρια, ÏŒλη η δυστυχία, ÏŒλος ο πÏŒνος του ασήμαντου Έλληνα».
ΓεννημÎνος το Μάιο του 1927 στον Πειραιά, απÏŒ φτωχή οικογÎνεια, ο Θανάσης ΒÎγγος Îκανε πολλÎς δουλειÎς για να τα βγάλει πÎρα, ενÏŽ παράλληλα Îβγαινε για διάφορα μικροθελήματα στη γειτονιά. Ο πατÎρας του ήταν δημÏŒσιος υπάλληλος, ο οποίος Îχασε τη θÎση του εξαιτίας των αριστερÏŽν του φρονημάτων. Οι ιδÎες του πατÎρα του εξÏŒρισαν και τον Θανάση. ΑπÏŒ το 1948 Îως το 1950 βρÎθηκε στη ΜακρÏŒνησο, ÏŒπου γνÏŽρισε τον σκηνοθÎτη που Îμελλε να είναι το «κλειδί» που θα του άνοιγε τις πÏŒρτες του κινηματογράφου, τον Νίκο ΚοÏνδουρο.
Ο σκηνοθÎτης, μιλÏŽντας στο tvxs, περιγράφει τον ΒÎγγο ως Îναν άνθρωπο που ακολουθοÏσε την δική του προσωπική γραμμή, χωρίς να καταφεÏγει σε πολιτικÎς ταμπÎλες. «Ο ΒÎγγος την αντίστασή του την Îκανε παίζοντας, την Îκανε με τον τρÏŒπο που εκφραζÏŒταν. Μία στάση ζωής απÏŒλυτα συνυφασμÎνη με τον ΡωμιÏŒ τον κυνηγημÎνο, τον φουκαρά, τον κουρασμÎνο. Ήταν απολιτικÏŒς τελείως. Την πολιτική του την ασκοÏσε μÎσα απÏŒ τους ρÏŒλους του», εξηγεί.
Ο ΚοÏνδουρος, ÏŒταν Îφυγαν απÏŒ την ΜακρÏŒνησο, υποσχÎθηκε στον ΒÎγγο να του δÏŽσει δουλειά. Κάπως Îτσι, εκείνος βρÎθηκε στα γυρίσματα της «Μαγικής ΠÏŒλης» το 1954 . Για τα επÏŒμενα πÎντε χρÏŒνια Îπαιξε μικροÏς ρÏŒλους σε πολλÎς ιστορικÎς ταινίες του ελληνικοÏ κινηματογράφου, ÏŒπως στον «Δράκο», τον «Ηλία του 16ου» και το «ΠοτÎ την Κυριακή», ενÏŽ ταυτÏŒχρονα εργαζÏŒταν ως φροντιστής. Ο πρÏŽτος του μεγάλος ρÏŒλος ήρθε το 1960 με την ταινÎ¯α «Οι δοσατζήδες».
ΠαρÏŒλο που ο ΒÎγγος στάθηκε τυχερÏŒς στο κινηματογραφικÏŒ του ξεκίνημα, δεν συνÎβη το ίδιο με το θεατρικÏŒ, υποστηρίζει ο ΚÏŽστας ΓεωργουσÏŒπουλος. «Îˆζησα θυμάμαι Îνα προσωπικÏŒ δράμα του ΒÎγγου που αφοροÏσε το θεατρικÏŒ του ξεκίνημα. Για να παίξεις τÏŒτε στο θÎατρο Îπρεπε να Îχεις άδεια ασκήσεως επαγγÎλματος. Για να μποροÏσες να αποκτήσεις την άδεια Îπρεπε να Îχεις περάσει απÏŒ μία δραματική σχολή. ΑκολοÏθως, για να πας σε μία σχολή απαραίτητη προÏ‹πÏŒθεση ήταν να Îχεις απολυτήριο γυμνασίου. Ο ΒÎγγος δεν είχε τελειÏŽσει το σχολείο. Έτσι Îδινε συνÎχεια εξετάσεις σε μία ειδική επιτροπή που λεγÏŒταν «εκτάκτων ταλÎντων».
Έδωσε 4 φορÎς, απÏŒ το '54 Îως το '61 και η επιτροπή με φανερή αμηχανία δεν του Îδινε την άδεια παρÏŒλο που με μερικά απÏŒ τα μÎλη της ο ΒÎγγος είχε συνεργαστεί στο παρελθÏŒν στον κινηματογράφο. Έκανε δικά του πράγματα. ÎŒταν τελείωνε του Îλεγαν τα μÎλη της επιτροπής ÏŒπως ο Παπαμιχαήλ ή η ΧατζηαργÏρη να Îρθει ξανά και την επÏŒμενη φορά να Îχει μάθει Îνα συγκεκριμÎνο ρÏŒλο, Îνα κείμενο. Εκείνος ÏŒμως συνÎχιζε με το ίδιο δικÏŒ του ρεπερτÏŒριο ÏŽσπου την τελευταία φορά υποπτεÏομαι ÏŒτι τον σεβάστηκαν και του την Îδωσαν», διηγείται.
Επαγγελματίας ηθοποιÏŒς πλÎον, μποροÏσε να παίζει και στο θÎατρο, ÏŒπου ωστÏŒσο περιορίστηκε σε επιθεωρήσεις. ΑργÏŒτερα, εμφανίστηκε τρεις φορÎς στην Επίδαυρο, σε Îργα του Αριστοφάνη. Στον κινηματογράφο ÏŒμως συνεχίζει να ανθίζει. Σε συνεργασία με τον σκηνοθÎτη Πάνο ΓλυκοφρÏδη τελειοποιεί την περσÏŒνα του νευρικοÏ Îˆλληνα, που δεν σταματά ποτÎ να τρÎχει. ΤÏŒτε ζει τις πρÏŽτες του μεγάλες επιτυχίες, με ταινίες ÏŒπως το «Ψηλά τα χÎρια, Χίτλερ» και το «Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης», οι οποίες αναγνωρίζονται και ως κοινωνιολογικά ντοκουμÎντα.
Το 1964 ιδρÏει την δική του εταιρεία παραγωγής, με την επωνυμÎ¯α «ΘΒ-Ταινίες ΓÎλιου». ΠολλÎς φορÎς πÎρασε σε ρÏŒλο σκηνοθÎτη και απÏŒ το 1965 Îως το 1967 δημιοÏργησε πολλÎς κλασικÎς κωμωδίες. Με την ταινÎ¯α «Τι Îκανες στον πÏŒλεμο, Θανάση;», σε σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη, κερδίζει το 1971 στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τα βραβεία κριτικÏŽν και κοινοÏ.
Δεν σταμάτησε ποτÎ να παίζει στο σινεμά. Την δεκαετία του '90 Îπαιξε σε σημαντικÎς ταινίες του νÎου ελληνικοÏ κινηματογράφου, ÏŒπως στο «ΒλÎμμα του ΟδυσσÎα» του ΘÏŒδωρου ΑγγελÏŒπουλου, αλλά και το «ÎŒλα είναι δρÏŒμος» του Παντελή ΒοÏλγαρη. Η τελευταία του εμφάνιση ήταν στην ταινία του Νίκου Τζίμα, «Το πÎταγμα του κÏκνου». Συνολικά, ο Θανάσης ΒÎγγος Îπαιξε σε πάνω απÏŒ 100 ταινίες, στις μισÎς απÏŒ τις οποίες είχε τον πρωταγωνιστικÏŒ ρÏŒλο.
Μια σεμνή και αξιαγάπητη προσωπικÏŒτητα, ο Θανάσης ΒÎγγος, σÏμφωνα με τον Κ. ΓεωργουσÏŒπουλο, «Î®ταν Îνας σÏγχρονος ΚαραγκιÏŒζης με μία θεμελιÏŽδη διαφορά. Ο ΚαραγκιÏŒζης ο παραδοσιακÏŒς, που είναι Îνας φτωχÏŒς, παρίας, περιθωριακÏŒς που προσπαθεί να επιβιÏŽσει, δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το Σαράϊ τοÏ Πασά. Ο ΒÎγγος ήταν Îνας παρίας που προσπαθεί να επιβιÏŽσει αλλάζοντας κι εκείνος συνεχÏŽς δουλειÎς, χωρίς ÏŒμως να εξαρτάται απÏŒ Îνα αντίστοιχο παλάτι. Ο ΒÎγγος το υπονÏŒμευε συνεχÏŽς και ήταν εναντίον της εξουσίας. Ένας αναρχοÏμενος άνθρωπος που δεν άλλαξε ποτÎ, χωρίς να διακρίνεται απÏŒ την επαναστατική επιθετικÏŒτητα της εποχής».
tvxs.gr
