Απεβίωσε ο ΤζοÏλιο ΑντÏεότι!
Ένας απÏŒ τους πλÎον αμφιλεγÏŒμενους πρωθυπουργοÏς της Ιταλίας, ο ΤζοÏλιο ΑντρεÏŒτι, απεβίωσε στην ΡÏŽμη σε ηλικία 94 ετÏŽν.
Έφυγε πλήρης ημερÏŽν, διετÎλεσε επί επτά φορÎς πρωθυπουργÏŒς και Îζησε ζωή βγαλμÎνη απÏŒ πολιτικÏŒ μυθιστÏŒρημα με σκοτεινά σημεία και γωνίες.
Με την παρουσία του και τη διοίκηση που εφάρμοσε άφησε το στίγμα του, ενÏŽ ο ίδιος στιγματίστηκε με τις κατηγορίες για σχÎσεις με τη μαφία: καταδικάστηκε σε φυλάκιση για το λÏŒγο αυτÏŒ, ÏŒμως κατÏŒπιν αθωÏŽθηκε.
Τον αποκάλεσαν Divo Giulio (απÏŒ το λατινικÏŒ Divus Iulius, θεÏŠκÏŒς ΙοÏλιος, επίθετο που αποδιδÏŒταν στον ΙοÏλιο Καίσαρα), λÏŒγω της σπουδαιÏŒτητας της παρουσίας του στα μεταπολεμικά πολιτικά πράγματα της Ιταλίας.
Ποιος ήταν
Ο ΤζοÏλιο ΑντρεÏŒτι γεννήθηκε στη ΡÏŽμη στις 14 Ιανουαρίου του 1919.
ΣποÏδασε νομικά στη ΡÏŽμη και εξελÎγη για πρÏŽτη φορά βουλευτής στην Συντακτική ΣυνÎλευση του1946.
Έκτοτε εκλεγÏŒταν συνεχÏŽς βουλευτής, μÎχρι το 1991, οπÏŒτε ο ΠρÏŒεδρος της Ιταλικής ΔημοκρατίαςΦραντσÎσκο Κοσίγκα τον διÏŒρισε ισÏŒβιο γερουσιαστή.
Στις 14 Απριλίου 1986, ο ΤζοÏλιο ΑντρεÏŒτι, ως υπουργÏŒς ΕξωτερικÏŽν, ειδοποίησε τη ΛιβÏη για την επίθεση που θα δεχÏŒταν την επÏŒμενη μÎρα απÏŒ τις ΗΠΑ λÏŒγω τρομοκρατικοÏ χτυπήματος σε ντίσκο του Βερολίνου.
Θεωρείται ÏŒτι η «προειδοποίηση» αυτή βοήθησε τη ΛιβÏη να μη δεχθεί την επίθεση αυτή εντελÏŽς απροετοίμαστη.
Στην τρίτη θητεία του (1989-92) υπήρξε ο τελευταίος Χριστιανοδημοκράτης πρωθυπουργÏŒς της χÏŽρας.
Κατά τη διάρκεια της θητείας αυτής αποκαλÏφθηκε το μεγάλο σκάνδαλο διαφθοράς της ιταλικής πολιτικής σκηνής, το οποίο οδήγησε στη διάλυση του κÏŒμματÏŒς του.
Στις 24 Οκτωβρίου 1990, ο ΑντρεÏŒτι παραδÎχτηκε ενÏŽπιον του Κοινοβουλίου την Ïπαρξη τηςOperazione Gladio, μιας μυστικής αντικομουνιστικής «επιχείρησης».
Στο πρÏŽτο στάδιο της επιχείρησης «καθαρά χÎρια» δεν αναμείχθηκε το ÏŒνομά του, τον Απρίλιο του 1993 ÏŒμως ανακρίθηκε με την κατηγορία των σχÎσεων με τη Μαφία.
Το 1994, το παραδοσιακÏŒ κÏŒμμα της Χριστιανοδημοκρατίας, του οποίου ήταν εξÎχουσα προσωπικÏŒτητα, εξαφανίστηκε απÏŒ τον πολιτικÏŒ χάρτη της Ιταλίας.
Ανάμειξη με τη Μαφία
Το 1979 ερευνήθηκε ο ρÏŒλος του ΑντρεÏŒτι στη δολοφονία του Mino Pecorelli, ενÏŒς δημοσιογράφου ο οποίος τον κατηγοροÏσε ÏŒτι διατηροÏσε σχÎσεις με τη Μαφία και ενεχÏŒταν στην απαγωγή του πρωθυπουργοÏ Î†λντο ΜÏŒρο.
Μετά απÏŒ δίκη που διήρκεσε τρία χρÏŒνια, το δικαστήριο τον απάλλαξε απÏŒ τις κατηγορίες το 1999. ΑκολοÏθησε Îφεση και το ΝοÎμβριο του 2002 καταδικάστηκε σε κάθειρξη εικοσιτεσσάρων ετÏŽν.
Ήδη ογδÏŒντα τριÏŽν ετÏŽν τÏŒτε, ο ΑντρεÏŒτι άσκησε Îφεση και αφÎθηκε ελεÏθερος.
Στις 30 Οκτωβρίου 2003 η απÏŒφαση ανετράπη εκ νÎου και ο ΑντρεÏŒτι αθωÏŽθηκε της κατηγορίας του φÏŒνου.
Το ίδιο Îτος, δικαστήριο του ΠαλÎρμο τον αθÏŽωσε απÏŒ τις κατηγορίες των σχÎσεων με τη Μαφία, αλλά μÏŒνο λÏŒγω παραγραφής.
Το δικαστήριο βεβαίωσε ÏŒτι ο ΑντρεÏŒτι είχε πράγματι ισχυροÏς δεσμοÏς με τη Μαφία μÎχρι το 1980, τους οποίος και χρησιμοποίησε για την προÏŽθηση της πολιτικής του καριÎρας σε τÎτοιο βαθμÏŒ, ÏŽστε να θεωρείται και ο ίδιος ÏŒργανο της Μαφίας.
Ο ΑντρεÏŒτι υπερασπίστηκε τον εαυτÏŒ του, τονίζοντας ÏŒτι οι κυβερνήσεις του Îλαβαν σκληρά μÎτρα κατά της Μαφίας.
Πράγματι, η Îβδομη ΚυβÎρνησή του Îλαβε ισχυρά μÎτρα ενάντια στην Cosa Nostra, κυρίως χάρη στον υπουργÏŒ ΔικαιοσÏνης Τζιοβάνι ΦαλκÏŒνε.
Ο δημοσιογράφος της εφημερίδας La Repubblica, Eugenio Scalfari, παρατηρεί:
«ÎŒταν λÎει ÏŒτι πήρε εξαιρετικά σκληρά μÎτρα κατά της Μαφίας, δεν λÎει ψÎματα. Σε μια συγκεκριμÎνη χρονική στιγμή τη δεκαετία του 80, διαπίστωσε ÏŒτι η Μαφία δεν μποροÏσε να ελεγχθεί. Αφυπνίστηκε (...) και η Μαφία, η οποία διαπίστωσε ÏŒτι δεν μποροÏσε πλÎον να υπολογίζει στην ανοχή ή την προστασία του, δολοφÏŒνησε τον άνθρωπÏŒ του στη Σικελία».
ΠρÏŒσφατες δραστηριÏŒτητες
Για πολλά χρÏŒνια, ο ΑντρεÏŒτι αρθρογραφοÏσε τακτικά στην εφημερίδα Corriere della Sera, ενÏŽ γÏρισε και τηλεοπτικÏŒ διαφημιστικÏŒ σποτ για εταιρία κινητής τηλεφωνίας το 2005.
Μετά τις βουλευτικÎς εκλογÎς του 2006, ο 87χρονος ΑντρεÏŒτι αποδÎχτηκε να είναι υποψήφιος του κυβερνÏŽντος τÏŒτε κÏŒμματος του Σίλβιο ΜπερλουσκÏŒνι για την προεδρία της Γερουσίας.
Έχασε ÏŒμως την εκλογή με ψήφους 165 Îναντι 156.
Στις 21 Ιανουαρίου 2008, μαζί με άλλον Îνα ισÏŒβιο γερουσιαστή, αρνήθηκε να υπερψηφίσει Îκθεση του υπουργοÏ ΕξωτερικÏŽν Μάσιμο ντ' ΑλÎμα, ενÏŽ ως τÏŒτε πάντοτε στήριζε την ΚυβÎρνηση ΠρÏŒντι με την ψήφο του.
ΚατÏŒπιν της ενÎργειας αυτής, ο Ρομάνο ΠρÏŒντι παραιτήθηκε, ανοίγοντας Îτσι το δρÏŒμο για νÎες βουλευτικÎς εκλογÎς και την επάνοδο του ΜπερλουσκÏŒνι στην εξουσία.
Η ενÎργεια αυτή του ΑντρεÏŒτι, δεδομÎνων των σχÎσεÏŽν του με την Καθολική Εκκλησία, ερμηνεÏτηκε ως «μήνυμα» της ΣυνÏŒδου ΙταλÏŽν ΕπισκÏŒπων προς την ΚυβÎρνηση, η οποία την εποχή εκείνη προωθοÏσε, παρά τις αντιδράσεις της Εκκλησίας, τη νομιμοποίηση των ανÏπαντρων ζευγαριÏŽν, συμπεριλαμβανομÎνων των ομοφÏλων.
Η ζωή του ΑντρεÏŒτι, κυρίως η παρουσία του ως πολιτικοÏ και οι σχÎσεις του με τη Μαφία Îγιναν ταινία, το 2008, υπÏŒ τον τίτλο "Il Divo".
