Σαν σήμεÏα οι Ελληνίδες αποκτοÏν το δικαίωμα του εκλÎγεσθαι
Στις 28 ΜαÎου 1952 ο νÏŒμος 2159, κατοχυρÏŽνει το δικαίωμα της γυναίκας ÏŒχι μÏŒνο να εκλÎγει, αλλά και να εκλÎγεται στις ΔημοτικÎς και ΒουλευτικÎς εκλογÎς. ΠαρÏŒλα αυτά, οι Ελληνίδες δεν μποροÏν να ψηφίσουν στις εκλογÎς του ΝοÎμβρη που ακολουθεί, αφοÏ δεν Îχουν ενημερωθεί οι εκλογικοί κατάλογοι. Στις επαναληπτικÎς εκλογÎς, ωστÏŒσο, λίγους μήνες αργÏŒτερα, εκλÎγεται στη Θεσσαλονίκη πρÏŽτη γυναίκα βουλευτής στην ιστορία της Ελλάδας, η ΕλÎνη ΣκοÏρα.
Το 1844 πραγματοποιείται η Α΄ ΕθνοσυνÎλευση και ψηφίζεται το πρÏŽτο ΣÏνταγμα της Ελλάδας, το οποίο ορίζει στο άρθρο 3 ÏŒτι « οι Έλληνες είναι ίσοι ενÏŽπιον του ΝÏŒμου», ξεχνÏŽντας παντελÏŽς να αναφÎρει τον υπÏŒλοιπο πληθυσμÏŒ, ήτοι τις Ελληνίδες, οι οποίες είχαν μάλιστα προσφÎρει ουκ ολίγα στον πÏŒλεμο για την ανεξαρτησία απÏŒ τον οθωμανικÏŒ ζυγÏŒ. Έτσι, μÎχρι τα μÎσα της δεκαετίας του ‘20 θεωροÏνταν δεδομÎνο ÏŒτι μÏŒνον οι άνδρες είχαν δικαίωμα να μετÎχουν στις εκλογικÎς διαδικασίες, ενÏŽ η γυναικεία ψήφος θεωρείτο «πράγμα επικίνδυνον, άρα αποκρουστÎον».
Το 1921 ο πρωθυπουργÏŒς ΓοÏναρης επαναφÎρει στη Βουλή την πρÏŒταση για ψήφο των γυναικÏŽν αλλά προκαλοÏνται βίαιες αντιδράσεις απÏŒ πολλοÏς πολÎμιους της ιδÎας. Η πρÏŒταση επιστρÎφει εκ νÎου το 1924 και μετά απÏŒ ακÏŒμα πÎντε χρÏŒνια διαμάχης, υπερψηφίζεται και με ΠροεδρικÏŒ Διάταγμα. Στις 5 Φεβρουαρίου 1930, αναγνωρίστηκε το δικαίωμα (μÏŒνο) του εκλÎγειν για τις Ελληνίδες.
Δεν Îλειπαν ωστÏŒσο οι περιορισμοί, αφοÏ το δικαίωμα ψήφου ίσχυε μÏŒνο για τις δημοτικÎς και κοινοτικÎς εκλογÎς και αφοροÏσε μÏŒνο στις εγγράμματες γυναίκες, που είχαν συμπληρÏŽσει το 30ο Îτος της ηλικίας τους. Έτσι, για πρÏŽτη φορά οι γυναίκες ψήφισαν στις δημοτικÎς εκλογÎς της 11ης Φεβρουαρίου 1934. ΟΙ προκαταλήψεις, η μη εγγραφή στους καταλÏŒγους και ο μεγάλος αριθμÏŒς αναλφάβητων γυναικÏŽν Îχει ως αποτÎλεσμα να ψηφίσουν μÏŒλις 240 – 480 κυρίες.
Η Ελληνική Βουλή ψηφίζει το νÏŒμο 2159 στις 28 ΜαÎου 1952 ο οποίος παραχωρεί ίσα πολιτικά δικαιÏŽματα στις γυναίκες. ΩστÏŒσο δεν ασκείται το δικαίωμα στις προσεχείς εκλογÎς του Νοεμβρίου αφοÏ δεν είχαν ενημερωθεί οι εκλογικοί κατάλογοι. Λίγους μήνες αργÏŒτερα, ÏŒμως, σε επαναληπτικÎς εκλογÎς που διεξήχθησαν στη Θεσσαλονίκη, εξελÎγη η πρÏŽτη γυναίκα βουλευτής. ΠρÏŒκειται για την ΕλÎνη ΣκοÏρα, του ΕλληνικοÏ ΣυναγερμοÏ, η οποία μαζί με την Βιργινία Ζάννα, του ΚÏŒμματος ΦιλελευθÎρων, υπήρξαν οι πρÏŽτες γυναίκες υποψήφιες για το βουλευτικÏŒ αξίωμα.
Σε βουλευτικÎς εκλογÎς, οι Ελληνίδες ψήφισαν για πρÏŽτη φορά στις 19 Φεβρουαρίου 1956, οπÏŒτε η Λίνα Τσαλδάρη της ΕΡΕ και η Βάσω ΘανασÎκου της Δημοκρατικής Ένωσης κÎρδισαν την είσοδÏŒ τους στο ΕλληνικÏŒ ΚοινοβοÏλιο. Μάλιστα η Λίνα Τσαλδάρη Îγινε και η πρÏŽτη γυναίκα υπουργÏŒς, αναλαμβάνοντας το Υπουργείο Κοινωνικής ΠρÏŒνοιας στην κυβÎρνηση Καραμανλή. Αξίζει να σημειωθεί ÏŒτι την ίδια χρονιά εξελÎγη και η πρÏŽτη γυναίκα Δήμαρχος, η Μαρία ΔεσÏλλα στην ΚÎρκυρα. ΠρÎπει να περάσουν ακÏŒμα δυο δεκαετίες, ÏŽσπου το ΣÏνταγμα του 1975 να ορίσει επιτÎλους ÏŒτι «οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είναι ίσοι».
Η Εφημερίδα ΚυριÏŽν και η ΚαλλιρÏŒη ΠαρρÎν Στον αγÏŽνα για τη συμμετοχή των γυναικÏŽν στα πολιτικά πράγματα της χÏŽρας, πρωτοστάτησε το φεμινιστικÏŒ κίνημα, με πιο σημαντική φωνή Îκφρασης των διεκδικήσεων αυτήν της ΚαλλιρρÏŒης ΠαρρÎν, το γÎνος ΣιγανοÏ. ΠρÏŒκειται για την πρÏŽτη γυναίκα στην Ελλάδα που δημοσιογράφησε και εξÎδιδε απÏŒ το 1887 και για 31 χρÏŒνια την «Εφημερίδα των ΚυριÏŽν». Η Εφημερίδα των ΚυριÏŽν διατÏπωνε απÏŒ τον 19ο αι. το θαρραλÎο σÏνθημα «Ψήφος στη Γυναίκα» παρά τα ειρωνικά, υβριστικά, και απειλητικά σχÏŒλια εναντίον της «αναρχικής» ΚαλλιρρÏŒης ΠαρρÎν απÏŒ τον ΤÏπο της εποχής.
Η ΚαλλιρÏŒη ΠαρρÎν, αγωνίστηκε κατά της αμάθειας και των προλήψεων, εκφράζοντας Îναν υγιή φεμινισμÏŒ που ζητοÏσε ισοτιμία των δÏο φÏλων και ÏŒχι αναστροφή ρÏŒλων. Με την βοήθεια ÏŒμως κάποιων λιγοστÏŽν υποστηρικτÏŽν της, μεταξÏ των οποίων και οι Κωστής Παλαμάς και ΓρηγÏŒρης ΞενÏŒπουλος, η ΠαρρÎν κατÏŒρθωσε να επιβάλει τον διεκδικητικÏŒ λÏŒγο της και να συνεχίσει τον αγÏŽνα της για 31 συνεχή χρÏŒνια, διακÏŒπτοντας μÏŒνον ÏŒταν το 1918 εξορίστηκε για περίπου 10 μήνες στην ÎŽδρα λÏŒγω των πολιτικÏŽν της φρονημάτων.
Η ΚαλλιρÏŒη ΠαρρÎν, στην οποία ο Παλαμάς είχε αφιερÏŽσει και Îνα ποίημά του («Χαίρε γυναίκα της Αθήνας, Μαρία, ΕλÎνη, ΕÏα. Να η ÏŽρα σου. Τα ωραία σου φτερά δοκίμασε και ανÎβα και καθÏŽς είσαι ανάλαφρη και πια δεν είσαι σκλάβα προς τη μελλοÏμενη άγια γη πρωτÏτερα εσÏ τράβα και ετοίμασε τη νÎα ζωή, μιας νÎας χαράς υφάντρα και Ïστερα αγκάλιασε, Ïψωσε και φÎρε εκεί τον άντρα…») εκπροσÏŽπησε την τελευταία δεκαετία του 19ου αιÏŽνα την Ελλάδα σε διεθνή ΣυνÎδρια ΓυναικÏŽν στο Παρίσι, το Λονδίνο και το Σικάγο (1888, 1889, 1893, 1896, 1900).
Η ΚαλλιρÏŒη ΠαρρÎν, παρÏŒλο που πÎτυχε να πείσει τον πρωθυπουργÏŒ Δ. ΓοÏναρη να τοποθετηθεί προσωπικά υπÎρ την χορήγησης ψήφου στις γυναίκες, δεν πρÏŒλαβε να δει την χορήγηση των ίσων εκλογικÏŽν δικαιωμάτων αφοÏ πÎθανε απÏŒ εγκεφαλικÏŒ επεισÏŒδιο στις 16 Ιανουαρίου 1940 στην Αθήνα. ΚηδεÏτηκε δημοσία δαπάνη στο 1ο Νεκροταφείο, ÏŒπου πÎντε δεκαετίες αργÏŒτερα, στις 6 Ιουνίου 1992, Îγιναν τα αποκαλυπτήρια προτομής της απÏŒ τον Δήμο Αθηναίων.
tvxs.gr
