Άτομα με ειδικές ανάγκες που διέπρεψαν. Μέρος 2ο

• 
• 
• 
• 

Δημοσίευση: 15-12-2013 ώρα 12:04:42

Κρίστι Μπράουν

Οι σπαρακτικοί μορφασμοί στο πρÏŒσωπο του Ντάνιελ Ντέι Λίουις στην ταινία του Τζιμ Σέρινταν «Το αριστερÏŒ μου πÏŒδι» απέδιδαν ανάγλυφα την πολυÏŽδυνη πορεία ζωής του Κρίστι Μπράουν. Το 13ο μέλος μιας οικογένειας 22 ατÏŒμων, εκ των οποίων δεν επιβίωσαν ÏŒλα, ο Μπράουν έπασχε εκ γενετής απÏŒ εγκεφαλική παράλυση. Η μητέρα του Μπρίτζετ, δεν αποδέχθηκε ποτέ ÏŒτι ο γιος της θα πρέπει να εγκλειστεί σε ίδρυμα και προσπάθησε να διοχετεύσει την δημιουργική του δύναμη στις τέχνες. Στα 5 του έπιασε μια κιμωλία ανάμεσα στα πÏŒδια του και άρχιζε να ζωγραφίζει. Περίπου 17 χρÏŒνια μετά εξέδωσε το πρÏŽτο του βιβλίο με τίτλο «Το αριστερÏŒ μου πÏŒδι». Ένας ύμνος στο ανθρÏŽπινο πνεύμα που τον ανέδειξε ανάμεσα στους σημαντικÏŒτερους συγγραφείς της ιρλανδέζικης λογοτεχνίας, αποκαλύπτοντας τη λαμπερή φαντασία και το ευαίσθητο πνεύμα του.

Τζον Νας

Οι πράκτορες τον κυνηγούσαν σαν επίμονες σκιές. Εισχωρούσαν στο μυαλÏŒ του και δημιουργούσαν καταστάσεις φÏŒβου και παράνοιας. ÎŒταν ο Τζον Νας δραπέτευε απÏŒ τον σαγηνευτικÏŒ κÏŒσμο των αριθμÏŽν εγκλειÏŒταν στις θεωρίες συνωμοσίας που τον κατάτρυχαν. Ο ΑμερικανÏŒς μαθηματικÏŒς, που κέρδισε το βραβείο ΝÏŒμπελ στα οικονομικά το 1994 για τα μεγαλοφυή θεωρήματα που απέδειξε στη «Θεωρία των Παιγνίων», αντιμετωπίστηκε ως διάνοια απÏŒ μικρή ηλικία ÏŒταν παρουσίαζε λύσεις σε θεωρήματα των μαθηματικÏŽν που θεωρούνται πολύπλοκα. Το 1959 και ενÏŽ βρισκÏŒταν στο αποκορύφωμα της δημιουργικÏŒτητας του άρχισαν να τον τυλίγουν οι ακουστικές ψευδαισθήσεις.

ΑπÏŒκοσμοι θÏŒρυβοι, φθονερές σκιές ΡÏŽσων και ΑμερικανÏŽν πρακτÏŒρων δυνάστευαν την ύπαρξη του και τον οδήγησαν σε εγκλεισμÏŒ σε ψυχιατρικά ιδρύματα για τα επÏŒμενα 40 χρÏŒνια. Υποβλήθηκε σε θεραπείες ηλεκτροσÏŒκ και παρά τα αλλεπάλληλα επεισÏŒδια ψύχωσης εξακολούθησε να εργάζεται ως μαθηματικÏŒς. Τα τελευταία χρÏŒνια δίδασκε στο πανεπιστήμιο Πρίνστον, ÏŒπου απολαμβάνει του σεβασμού και της εκτίμησης της κοινÏŒτητας, ιδίως έπειτα απÏŒ την προβολή της ταινίας «Îˆνα ÏŒμορφο μυαλÏŒ» με τον Ράσελ ΚρÏŒου να τον υποδύεται στον πρωταγωνιστικÏŒ ρÏŒλο.

Ζαν Ντομινίκ Μπομπί

Η ζωή του Ζαν Ντομινίκ Μπομπί ήταν θολή σαν παιδική ανάμνηση μετά τα 40 του. Ο αρχισυντάκτης του περιοδικού «Elle» μοίραζε τη ζωή του ανάμεσα στην επιτηδευμένη οικειÏŒτητα των κοσμικÏŽν και την έντονη επαγγελματική του ενασχÏŒληση. Μέχρι που… έπεσε η νύχτα στη ζωή του με ένα εγκεφαλικÏŒ επεισÏŒδιο που υπέστη λίγο μετά τα 40 του χρÏŒνια. ÎŒταν ξύπνησε στο νοσοκομείο τα πάντα είχαν αλλάξει. Δεν μπορούσε να κάνει καμιά απολύτως κίνηση. Υπέφερε απÏŒ το σύνδρομο εγκλεισμού, το οποίο δεν του επέτρεπε να κινήσει κανένα απολύτως σημείο του σÏŽματÏŒς του, εκτÏŒς απÏŒ το ένα του βλέφαρο. Αυτή η αναπÏŒδραστη μοίρα του αποτυπÏŽθηκε στην ταινία του Τζούλιαν Σνάμπελ «Το σκάφανδρο και η Πεταλούδα».

Ο Μπομπί παρÏŒτι ήταν περίκλειστος στο σκάφανδρο του συνδρÏŒμου εγκλεισμού επιδίωξε και απέκτησε την ελευθερία της πεταλούδας με τη βοήθεια της λογοθεραπεύτριας του. Του διάβαζε το αλφάβητο και εκείνος ανοιγÏŒκλεινε το μάτι ÏŒταν έφτανε στο σωστÏŒ γράμμα. Με αυτÏŒν τον επÏŽδυνο τρÏŒπο, γράμμα γράμμα, ο Μπομπί ολοκλήρωσε το βιβλίο και άφησε την τελευταία του πνοή τρεις μÏŒλις ημέρες μετά την έκδοσή του.

Στέφεν ΧÏŒκινγκ

Στα 17 του, με την ανεμελιά της νιÏŒτης, ÏŒλα έδειχναν εύκολα για τον Στίβεν ΧÏŒκινγκ. ΜÏŒλις είχε κερδίσει υποτροφία στο πανεπιστήμιο της ΟξφÏŒρδης στον τομέα της φυσικής και έτσι το δικαίωμα να πραγματοποιήσει το ÏŒνειρο του.  Αποφοίτησε γρήγορα απÏŒ το πανεπιστήμιο της ΟξφÏŒρδης και συνέχισε για μεταπτυχιακÏŒ στο Κέμπριτζ ÏŒπου το 1963 εισήχθη σε νοσοκομείο για περίθαλψη και εξετάσεις ÏŒταν παρατήρησε μείωση στον έλεγχο των κινήσεων του σÏŽματος του. Μετά απÏŒ σειρά εξετάσεων, η τελική διάγνωση ανέφερε ασθένεια στους νευρÏŽνες του σÏŽματος, γνωστή ως Λου Γκέριγκ. Οι προβλέψεις των γιατρÏŽν δεν έδιναν διάρκεια ζωής καν αρκετή για ολοκληρÏŽσει το διδακτορικÏŒ του, ÏŒμως ο ΧÏŒκινγκ συνέχισε την έρευνα. Σήμερα ζει καθηλωμένος σε αναπηρική καρέκλα η οποία μέσω ενÏŒς υπολογιστή που λειτουργεί με οπτικές ίνες. ΚινÏŽντας το δεξί του μάγουλο μπορεί να μιλάει, να συνθέτει ομιλίες, να γράφει εργασίες. Ο ΧÏŒκινγκ συνεχίζει να δουλεύει απτÏŒητος.

Πέρα απÏŒ τα πολλά θεωρήματα που διατύπωσε στα μαθηματικά και στη θεωρία της σχετικÏŒτητας, ο ΧÏŒκινγκ ασχολήθηκε εκτεταμένα με τις μαύρες τρύπες του διαστήματος. Το 1985 το ερευνητικÏŒ του έργο ταράσσεται απÏŒ σύντομη πνευμονία που οδηγεί τους γιατρούς να συστήσουν στη γυναίκα του να τον αφήσει να πεθάνει. Η σύζυγος του αρνείται ένα τέτοιο ενδεχÏŒμενο και τον μεταφέρει σε κλινική του Κέμπριτζ ÏŒπου υποβάλλεται σε τραχειοτομή που αποδεικνύεται σωτήρια για τη ζωή του. Το 1988, ο ΧÏŽκινγκ εκδίδει το διάσημο βιβλίο του «Μία Σύντομη Ιστορία του ΧρÏŒνου» που κατέρριψε ÏŒλα τα ρεκÏŒρ πωλήσεων και παρέμεινε στη λίστα των ευπÏŽλητων των «Sunday Times» για 237 συνεχÏŒμενες εβδομάδες.

Έλεν Κέλερ

Κράτησε το πρÏŒσωπο κάτω απÏŒ τις ηλιαχτίδες και δεν θα δεις ποτέ σκιά, έλεγε η Αμερικανίδα συγγραφέας, Έλεν Κέλερ. Έμοιαζε παράδοξο να το ισχυρίζεται αυτÏŒ μια γυναίκα που δεν είχε αντικρύσει ποτέ το φως του ήλιου. Η φύση της φέρθηκε με οργή καθÏŽς έχασε την ακοή και την ÏŒραση της 19 μήνες έπειτα απÏŒ τη γέννηση της. Χάρη στη δασκάλα της Αν Σάλιβαν η Κέλερ άρχισε να επικοινωνεί χρÏŒνια μετά.

Τον Μάιο του 1888, η Κέλερ παρακολούθησε το Ινστιτούτο Πέρκινς για τους τυφλούς και το 1894 μετακÏŒμισε στη Νέα ΥÏŒρκη για να φοιτήσει στο σχολείο Ράιτ Χάμασον για κωφούς. Το 1904 σε ηλικία 24 ετÏŽν, η Κέλερ αποφοίτησε απÏŒ το Ράντκλιφ και έγινε το πρÏŽτο άτομο κωφÏŒ και τυφλÏŒ που απέκτησε το πτυχίο ΚαλÏŽν ΤεχνÏŽν. Έγραψε 12 βιβλία και έμεινε στην ιστορία ως ένα άτομο που κατάφερε να νικήσει την μοίρα της. ÎŒπως έλεγε άλλωστε: «Η αισιοδοξία είναι η πίστη που οδηγεί στην επιτυχία. Τίποτε δεν μπορεί να γίνει χωρίς ελπίδα και αυτοπεποίθηση»

history-pages.blogspot.gr

Δείτε ΕΔΩ το 1ο Μέρος

Άτομα με ειδικές ανάγκες που διέπρεψαν. Μέρος 2ο νέα, eidiseis, ειδήσεις, news, Άτομα με ειδικές ανάγκες που διέπρεψαν. Μέρος 2ο, Έλεν Κέλερ, Στέφεν Χόκινγκ, Ζαν Ντομινίκ Μπομπί, Τζον Νας, Κρίστι Μπράουν