<< Κατεβαίνεις και εσÏ;>>
ΕπιτÎλους Îφτασε η περίοδος που ο Έλληνας είναι Îτοιμος να δεχτεί για μια ακÏŒμα φορά αγκαλιάσματα, υποσχÎσεις και φιλικά χτυπήματα στην πλάτη. ΠÏŒσο μας είχαν λείψει αλήθεια οι επίγειοι σωτήρες της στιγμής; ΠÏŒσο άδεια ήταν η ζωή μας χωρίς αυτοÏς που Îχουν βαλθεί να μας πείσουν ÏŒτι μÎσα σε Îνα μήνα θα λυθοÏν ως δια μαγείας ÏŒλα εκείνα τα προβλήματα που δεν λÏθηκαν στα 184 χρÏŒνια τυπικής ίδρυσης αυτοÏ του κράτους;
Άλλωστε είναι ευρÎως γνωστÏŒ και καθ΄όλα σÏνηθες,τα κÏŒμματα και οι τοπικοί συνδυασμοί να προτείνουν υποψηφίους για τις εκλογÎς που Îχουν τÏŒση σχÎση με την πολιτική ÏŒση η άγνοια με την γνÏŽση. ΒÎβαια τολμÏŽ να ομολογήσω ÏŒτι οι φετινÎς εκλογÎς Îχουν ξεπεράσει κάθε προσδοκία. ΔιÏŒτι άτομα που μÎχρι πρÏŒτινος δεν μποροÏσαν να ξεχωρίσουν τα ονÏŒματα των κομμάτων, πλÎον είναι Îτοιμα να προσφÎρουν στο κοινÏŒ καλÏŒ και να αντιμετωπίσουν σÏνθετα θÎματα.
Η κÏρια αίτια και συνάμα το τραγικÏŒτερο της ÏŒλης κατάστασης είναι τα κριτήρια της επιλογής των υποψηφίων.ΕιδικÏŒτερα, λαμβάνονται υπÏŒψη κυρίως τÎσσερεις παράγοντες απÏŒ τα επιτελεία των κομμάτων. Ο Îνας είναι ο«παραδοσιακÏŒς και πεπατημÎνος»: η κομματική επετηρίδα, τα τζάκια και οι φατρίες δηλαδή που εξασφαλίζουν Îναν ικανοποιητικÏŒ αριθμÏŒ ψήφων, ικανÏŒ να εκλÎξει τον ενδιαφερÏŒμενο, ακÏŒμα και αν το συνολικÏŒ iq του δεν ξεπερνά τον βασικÏŒ μÎσο ÏŒρο. Ο δεÏτερος παράγοντας είναι ο «φαίνεσθαι», ο υποψήφιος δηλαδή να είναι αναγνωρίσιμος, σε αυτή την περίπτωση θεωρείται επιτυχία να Îχει στο βιογραφικÏŒ του περάσματα απÏŒ πρωινÎς και μεσημεριανÎς κουτσομπολίστικÎς εκπομπÎς, να Îχει γίνει δηλαδή <<τηλεοπτικÏŒς μαιντανÏŒς>>. Φυσικά αδιαφοροÏν παντελÏŽς για τις δυνατÏŒτητες του. Ο τρίτος και δυστυχÏŽς ο ολοÎνα και λιγÏŒτερο αναγκαίος στην εποχή μας, Îχει σχÎση με το αντικείμενο της επιστήμης που καλείται να υπηρετήσει. ΤÎλος ο τÎταρτος γενικÏŒς και ασαφής,να είναι << άφθαρτος>>, άνθρωπος δηλαδή που δεν Îχει εμπλακεί μÎχρι τÏŽρα στα μονοπάτια της πολιτικής .οπÏŒτε δεν Îχει λÏŒγο να απολογηθεί για τα πεπραγμÎνα του. ΒÎβαια σε αυτή την κατηγορία ανήκουν κυρίως άτομα που ανήκουν σε νεÏŒτερες γενιÎς που είτε ήταν <<απολιτίκ>> και αδιάφοροι, είτε απείχαν συνειδητά απÏŒ αυτÏŒ το πανηγυράκι της υποκρισίας.
Συνήθως οι δÏο πρÏŽτοι παράγοντες υποσκελίζουν τους υπÏŒλοιπους και αυτÏŒ γιατί η πολιτική είναι η μÏŒνη τÎχνη ή επιστήμη ,ÏŒπως Îλεγε και ο Πλάτων, που δεν χρειάζεται κάποιος προηγουμÎνη ειδίκευση και εμπειρία για να την ακολουθήσει και που δεν είναι αναγκαία η γνÏŽση και η εκπαίδευση παρά μÏŒνο το ταλÎντο, αν και στις μÎρες μας ÏŒπως αποδείχθηκε και αυτÏŒ δεν είναι απαραίτητο. ΒÎβαια ο Πλάτων Îκανε λÏŒγο για την ιδανική πολιτεία, ÏŒπου η παιδεία και η μÏŒρφωση θα ήταν βασικοί πυλÏŽνες και απαραίτητες προÏ‹ποθÎσεις για την άσκηση της εξουσίας.
Φυσικά σε μια δημοκρατία δικαίωμα στην συμμετοχή Îχουν ÏŒλοι, αλλά αλλοίμονο αν νομοθετοÏσε ο καθÎνας χωρίς το παραμικρÏŒ ίχνος μÏŒρφωσης και γνÏŽσης. Το γεγονÏŒς ÏŒτι οι πιο πολλοί πολιτικοί είναι μορφωμÎνοι και Îχουν φÎρει την χÏŽρα σε αυτή την δεινή κατάσταση δεν αναιρεί την ακαταλληλÏŒτητα του αμÏŒρφωτου και δεν σημαίνει πως φτάνει μÏŒνο η μÏŒρφωση. Η μÏŒρφωση είναι η βάση αλλά είναι αναγκαίο να συνδυάζεται με το ήθος και το αίσθημα του δικαίου που θα πρÎπει να διÎπει τους άρχοντες κάθε τÏŒπου.
ΚαλÏŽς ή κακως ,ο καθÎνας μας είναι απαραίτητο να Îχει το <<γνÏŽθι σ’ αυτÏŒν>>,να γνωρίζει μÎχρι που μπορεί να φτάσει και τι είναι αυτÏŒ που μπορεί να προσφÎρει στο κοινωνικÏŒ σÏνολο.Αν ήθελα να γίνω αρεστÏŒς ,θα Îγραφα ÏŒτι ÏŒλοι μποροÏν να διοικήσουν και ÏŒλοι είναι ικανοί να άρχουν.Μα εγÏŽ θÎλω να είμαι αληθινÏŒς και η πικρή αλήθεια είναι ÏŒτι οι πιο πολλοί απÏŒ αυτοÏς που είναι υποψήφιοι στις συγκεκριμÎνες αυτοδιοικητικÎς εκλογÎς της Πιερίας τουλάχιστον, κατά την ταπείνη μου άποψη ,είτε αποδείχθηκαν ακατάλληλοι,είτε δεν Îχουν τα εχÎγγυα για να γίνουν κατάλληλοι.
Η μικρή ενασχολήση μου στο παρελθÏŒν με αυτÎς τις διαδικασίες μου Îδειξε πως το μεγαλÏτερο μÎρος των συγκεκριμÎνων ανθρÏŽπων μπερδεÏουν την πολιτική με την <<κομματική>>.Πολιτική δεν είναι οÏτε οι εκλογÎς,οÏτε οι ψήφοι,οÏτε τα κομματικά και διπλωματικά παιχνίδια, πολιτική είναι η συνειδητή, Îλλογη, συλλογική δραστηριÏŒτητα και αμφισβήτηση, που αποβλÎπει στη θÎσμιση της κοινωνίας.Είναι επίσης η προσπάθεια δημιουργίας ενÏŒς πολιτεÏματος που θα αντιπροσωπεÏει ÏŒλο το φάσμα της ελληνικής κοινωνίας.
Για να επιτευχθοÏν ομÏŽς ÏŒλα αυτά ,θα πρÎπει να συμμετάσχουν στα κοινά άνθρωποι που θα είναι μακρυά απÏŒ μικροκομματικά συμφÎροντα,που θα Îχουν γνÏŽσεις για τον τομÎα που θα αναλάβουν και που εν τÎλει δεν θα θυμίζουν σε τίποτα αυτά τα ανθρωπάκια που λυμαίνονται χρÏŒνια τον χÏŽρο της πολιτικής.
Επιλογικά, αυτÏŒ που θα πρÎπει να αντιληφθοÏμε είναι ÏŒτι είναι αδήριττη ανάγκη να παιδεÏσουμε τον εαυτÏŒ μας για να μπορÎσει να αυτοπροσδιοριστεί και να αυτοπροσαρμοστεί ÏŽστε να είναι Îτοιμος να συμμετάσχει σε μια πραγματική δημοκρατία.Για να πεισθοÏμε προς τον σκοπÏŒ αυτÏŒ θα βοηθοÏσε να ξαναθυμηθοÏμε μια βασική αλήθεια που δίδαξε η αθηναÏŠκή άμεση δημοκρατία και ο Μάης του '68,<<Ολα τα σφάλματα που είναι πιθανÏŒν να διαπράξει κάποιος είναι ασήμαντα σε σÏγκριση με Îνα ολÎθριο, πράγματι, σφάλμα: να επιτρÎψει, δηλαδή, στους άλλους να του επιβάλουν αυτÏŒ που εκείνοι κρίνουν ÏŒτι είναι το καλÏŒ του>>.
ΔιονÏσης Κοσκινάς, ΦιλÏŒλογος-ΙστορικÏŒς
