Ο Ïόλος του πατÎÏα στην ψυχική υγεία του παιδιοÏ
Εξίσου σημαντικÏŒς ο ρÏŒλος του πατÎρα στην ψυχική υγεία του παιδιοÏ. Στα βρÎφη που Îχουν στερηθεί τη στοργή και την προστασία που πηγάζει και απÏŒ τους δÏο γονείς, το πρÏŽτο χαμÏŒγελο αργεί να φανεί…
Συνήθως ο πατÎρας είναι αυτÏŒς ο οποίος εδραιÏŽνει στην ψυχή του παιδιοÏ το συναίσθημα της ασφάλειας. Θεωρείται ο προστάτης και ο υπερασπιστής της οικογÎνειας. Για πολÏ καιρÏŒ οι θεωρητικοί της ψυχολογίας αγνÏŒησαν τον ρÏŒλο του πατÎρα στην οικογÎνεια και ειδικά στην ανάπτυξη του παιδιοÏ. Ίσως γιατί πίστευαν ÏŒτι η επίδρασή του Îχει μικρÏŒτερη σημασία απÏŒ εκείνη της μητÎρας.
Σήμερα η επιστήμη της ψυχολογίας Îγκυρα μας λÎει ÏŒτι η αλληλεπίδραση πατÎρα-παιδιοÏ είναι πολÏ σημαντική και επηρεάζει θετικά ή αρνητικά την προσωπικÏŒτητα του παιδιοÏ. Το 50% των χωρισμÎνων πατεράδων καταλήγουν να Îχουν χάσει την ουσιαστική επαφή με τα παιδιά τους. Κάποιοι διακÏŒπτουν κάθε επικοινωνία, άλλοι διατηροÏν μια εθιμοτυπική σχÎση, ίσως αυτή που Îχει επιβάλει το Δικαστήριο. Με τον τρÏŒπο αυτÏŒ το μήνυμα που στÎλνει στο παιδί είναι ÏŒτι δεν αξίζει τον χρÏŒνο του και την προσοχή του. Ένα μήνυμα που με επιείκια θα χαρακτηρίζαμε "τραυματικÏŒ" και ÏŒταν το παιδί είναι αγÏŒρι, η κατάσταση επηρεάζει αποφασιστικά την ψυχή του. Αρχικά ÏŒλοι ως βρÎφη βιÏŽνουμε μια ενÏŒτητα με τη μητÎρα, η οποία ικανοποιεί τις ανάγκες μας πρÏŒθυμα και με ευαισθησία. Ψυχολογικά το διάστημα αυτÏŒ δεν είναι Îνα νεκρÏŒ διάστημα, ÏŒπου το νεογÎννητο δεν αντιλαμβάνεται τίποτα.
ΑπÏŒ τη σχÎση ανάμεσα στους γονείς και το βρÎφος πηγάζουν πολλά γεγονÏŒτα, σιωπηλά, αÏŒρατα και μυστηριÏŽδη, που εμφανίζονται στο τÎλος του δεÏτερου μήνα.
Το χαμÏŒγελο στην εμφάνιση ενÏŒς προσÏŽπου είναι αποτÎλεσμα της σωστής συμπεριφοράς και των δÏο γονÎων. Στα μωρά που Îχουν στερηθεί τη στοργή και την προστασία, που πηγάζει και απÏŒ τους δÏο γονείς, το πρÏŽτο χαμÏŒγελο αργεί να φανεί.
Η μητÎρα στους πρÏŽτους αυτοÏς μήνες είναι σημαντικÏŒς παράγοντας διαμÏŒρφωσης της προσωπικÏŒτητας του ανθρÏŽπου. Το βρÎφος χρειάζεται να νιÏŽθει την αγάπη μÎσα στα μάτια της μητÎρας, αυτήν αναζητά επίμονα γιατί του είναι απαραίτητη. Αυτήν τη χρονική περίοδο δημιουργείται και ενισχÏεται η παρουσία ή μη του συναισθήματος της αγάπης, μεταφÎρεται στο βρÎφος ÏŒπου σιγά-σιγά δυναμÏŽνει, παγιÏŽνεται και γίνεται αιÏŽνια. ΕδÏŽ ο πατÎρας πρÎπει να προστατεÏσει και να αποδεχτεί αυτήν τη σχÎση και Îτσι σιγά-σιγά με τη δική του παρουσία στο πλάι της γυναίκας του πλÎον να αρχίσουν οι πρÏŽτες ανεξαρτητοποιήσεις του βρÎφους απÏŒ την τÏŒσο απαραίτητη προσκολλητική σχÎση με τη μητÎρα, ÏŽστε αυτή η σχÎση να μη φτάσει στο ÏŒριο της παθολογίας και Îτσι να δημιουργηθοÏν ψυχολογικά προβλήματα και να εκδηλωθοÏν στο άτομο ÏŒταν ενηλικιωθεί πλÎον.
Οτιδήποτε αποκτηθεί στην ηλικία αυτή, καλÏŒ ή κακÏŒ, παραμÎνει κτήμα του για ÏŒλη τη ζωή και επηρεάζει αποφασιστικά την ψυχή του παιδιοÏ. Η πατρÏŒτητα είναι το ίδιο ευχάριστη και απαραίτητη στο παιδί με τη μητρÏŒτητα. Το ίδιο το παιδί αισθάνεται ιδιαίτερη ικανοποίηση ÏŒταν δÎχεται τις φροντίδες του πατÎρα του. Πολλοί πατÎρες βρίσκουν τη συγκίνηση που δοκιμάζουν απÏŒ τις αντιδράσεις, ÏŒταν περιποιοÏνται τα παιδιά τους, σαν Îνα απÏŒ τα πιο μεγάλα πλεονεκτήματα τοÏ να είναι κανείς πατÎρας. ΑυτÏŒ συμβαίνει γιατί οι φροντίδες είναι αυτÎς που μας κάνουν να νιÏŽθουμε το παιδί σαν τον ίδιο μας τον εαυτÏŒ.
Η ασχολία του πατÎρα με το παιδί τοÏ δίνει την ευκαιρία να ξαναδοκιμάσει ο ίδιος κάποιες χαρÎς απÏŒ τη δική του παιδική ζωή: Τη χαρά του παιχνιδιοÏ, μια δυσκολία που ξεπεράστηκε σωστά, μια επιτυχία ή αποτυχία.
Ο πατÎρας που συμπεριφÎρεται απÎναντι στο παιδί του ÏŒχι μÏŒνο σαν δυνατÏŒς αλλά και με στοργή κρατάει στα χÎρια του το κλειδί της ευτυχίας και της ψυχικής ισορροπίας του παιδιοÏ του. Η σεξουαλική ταυτÏŒτητα του παιδιοÏ εξαρτάται σ' Îνα μεγάλο βαθμÏŒ απÏŒ τη στάση του πατÎρα. ÎŒταν ο πατÎρας απουσιάζει, το πρÏŒτυπÏŒ του μÎνει κενÏŒ και αφήνεται στο παιδί ν' ανακαλÏψει στα τυφλά την Îννοια της ανδρικής του ταυτÏŒτητας.
ΑυτÏŒ Îχει ως αποτÎλεσμα τα αγÏŒρια να γίνονται ευάλωτα στη μίμηση στερεοτυπικÏŽν ανδρικÏŽν συμπεριφορÏŽν, ÏŒπως αυτÎς διαμορφÏŽνονται απÏŒ τη νοοτροπία της κοινωνίας (σκληρÎς, επιθετικÎς και βίαιες συμπεριφορÎς) κρατÏŽντας ουσιαστικά μια ψυχική απÏŒσταση απÏŒ τους άλλους, η οποία θα στÎκεται εμπÏŒδιο στη σχÎση τους με τους άλλους. Σε ακραίες περιπτÏŽσεις μÎσα απÏŒ την απελπισμÎνη ανάγκη τους για μια ανδρική ταυτÏŒτητα, υιοθετοÏν συμπεριφορÎς που φτάνουν μÎχρι την παραβατικÏŒτητα. Ένας πατÎρας που συμμετÎχει πολÏ λίγο στη ζωή του παιδιοÏ του και αυτÏŒ το πολÏ λίγο το περνά αποδοκιμάζοντάς το, μαλÏŽνοντάς το, μεταβάλλεται στη φαντασία του σαν ο χωροφÏλακας του σπιτιοÏ.
ΠρÏŽτος και καλÏτερος φίλος του παιδιοÏ...
ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ τÏŒσο της άσχημης και ανÏŽριμης συμπεριφοράς της άσκησης των πατρικÏŽν καθηκÏŒντων, ÏŒσο και της υπερβολικής χρήσης της πατρικής εξουσίας καταλήγουν σχεδÏŒν στο ίδιο σημείο. Επαναστατική, παραβατική, βίαιη αντίδραση απÏŒ μÎρους του παιδιοÏ Î® ολοκληρωτική υποταγή, και τα δÏο το ίδιο καταστροφικά για την ολοκλήρωση της προσωπικÏŒτητας του παιδιοÏ.
Η επιρροή του πατÎρα πάνω στο παιδί θα ήταν πιο μεγάλη αν τις λίγες ÏŽρες που περνοÏν μαζί τις διÎθετε να γνωρίσουν καλÏτερα ο Îνας τον άλλο. Ο πατÎρας πρÎπει να είναι ο πρÏŽτος και ο καλÏτερος φίλος του παιδιοÏ απÏŒ τον πρÏŽτο χρÏŒνο της ηλικίας του. Για να γίνει αυτÏŒ δεν πρÎπει το παιδί να τον φοβάται, αλλά να τον σÎβεται και να τον αγαπά. Η μητÎρα πρÎπει να βλÎπει με καλÏŒ μάτι τις σχÎσεις του παιδιοÏ της με τον πατÎρα, να τις βοηθά και ÏŒχι να γίνεται εμπÏŒδιο σε αυτÎς. ΓÏρω στα πÎντε το παιδί δείχνει μεγάλο ενδιαφÎρον για τον πατÎρα του. Είναι μια φυσιολογική εκδήλωση που πρÎπει να ενισχυθεί και απÏŒ τους δÏο γονείς και ÏŒχι να την βλÎπει η μητÎρα σαν ταπείνωση ή παραμερισμÏŒ της. Τα παιχνίδια και οι χαρÎς μαζί με τον πατÎρα αποκτοÏν μια σπουδαιÏŒτητα που απλÏŽνεται πÎρα απÏŒ την πραγματική σημασία του ρÏŒλου του πατÎρα. Είναι η εικÏŒνα του "άνδρα" μÎσα στο σπίτι.
Ο πρÏŽτος σÏντροφος των αγοριÏŽν, ο πρÏŽτος φίλος των κοριτσιÏŽν. Ο γιος διδάσκεται πÏŽς να γίνει πατÎρας απÏŒ τον ίδιο του τον πατÎρα. Γνωρίζει τις σχÎσεις του πατÎρα του με τα άλλα αδÎρφια του και παρακολουθεί προσεκτικά τον τρÏŒπο που αντιδρά ο πατÎρας απÎναντι στον ίδιο. Το κορίτσι μαθαίνει πÏŽς είναι ο άνδρας και πÏŽς συμπεριφÎρεται ο πατÎρας. Οι σχÎσεις του πατÎρα με τη μητÎρα προσφÎρουν στα παιδιά την ευκαιρία να παρατηροÏν ÏŒλες τις πλευρÎς της συμπεριφοράς τους ως συζÏγων. Ειδικά για το αγÏŒρι ο πατÎρας αποτελεί το πρÏŒτυπο που σαν μικρÏŒς το μιμείται και σαν μεγάλος θÎλει να ταυτιστεί μαζί του. Είναι φανερÏŒ πως κανείς απÏŒ τους δÏο γονείς δεν μπορεί να αναπληρÏŽσει τα καθήκοντα του άλλου. Το περιεχÏŒμενο του ρÏŒλου τους είναι ξεχωριστÏŒ, σημαντικÏŒ και απαραίτητο για την ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιοÏ.
hamomilaki.blogspot.gr
