101 ΧΡΟÎΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΚΑΤΕΡΙÎΗΣ.
ΦÎτος γιορτάζουμε τα 101 χρÏŒνια απÏŒ την απελευθÎρωση της Κατερίνης αλλά και της ευρÏτερης περιοχής απÏŒ τον τουρκικÏŒ ζυγÏŒ. ΠρÏŒκειται για μια πολυσήμαντη επÎτειο που ÏŒλοι οφείλουμε να γνωρίζουμε, να αναγνωρίζουμε και να τιμάμε δεÏŒντως. Αφορμή λοιπÏŒν για το παρÏŒν κείμενο στάθηκε ακριβÏŽς αυτή η ημερομηνία της 16ης Οκτωβρίου του 1912, που άλλαξε σταδιακά και καθοριστικά την πορεία και την εικÏŒνα της πÏŒλης μας.
ΒÎβαια η επανάσταση και η αποκήρυξη της τουρκικής κυριαρχίας ξεκίνησε στη νÏŒτια Ελλάδα το 1821 με στρατιωτικοÏς και διπλωματικοÏς αγÏŽνες που διήρκεσαν αρκετÎς δεκαετίες, αλλά τελικά το ελεÏθερο και νεοσÏστατο ελληνικÏŒ κράτος κατάφερε να επεκταθεί μÎχρι τη Θεσσαλία. Για τους υπÏŒδουλους στο Βορρά ÏŒμως η πολυπÏŒθητη ελευθερία άργησε για Îναν ακÏŒμα αιÏŽνα περίπου, παρÏŒλο που κατά καιροÏς εκδηλÏŽθηκαν διάφορα απελευθερωτικά κινήματα, που δε στÎφθηκαν με επιτυχία.
Στις αρχÎς ÏŒμως του εικοστοÏ αιÏŽνα άρχισαν να ωριμάζουν πια οι συνθήκες για τις νÎες διεκδικήσεις σε ÏŒλα τα Βαλκάνια που βρίσκονταν υπÏŒ οθωμανική κατοχή. Λίγο η παρακμή της οθωμανικής αυτοκρατορίας που αδυνατοÏσε πλÎον να επιβληθεί στο σÏνολο των υπηκÏŒων της, λίγο η ενθάρρυνση των μεγάλων ευρωπαÏŠκÏŽν δυνάμεων που είχαν άλλα συμφÎροντα στην περιοχή και πιο πολÏ η επιθυμία των βαλκανικÏŽν λαÏŽν να ζήσουν ανεξάρτητοι και ελεÏθεροι οδήγησαν στην κήρυξη του πολÎμου κατά της Τουρκίας το φθινÏŒπωρο του 1912 πρÏŽτα απÏŒ το ΜαυροβοÏνιο, Îπειτα απÏŒ τη Βουλγαρία και τη Σερβία και μετά απÏŒ την Ελλάδα.
Στο γενικÏŒτερο αυτÏŒ κλίμα αναβρασμοÏ η ελληνική κυβÎρνηση κάλεσε γενική επιστράτευση το ΣεπτÎμβρη του 1912 και η διοίκηση των ενÏŒπλων δυνάμεων ανÎλαβε να οργανÏŽσει διεξοδικά ÏŒλες τις στρατιωτικÎς επιχειρήσεις που ακολοÏθησαν. Στην Έβδομη Μεραρχία του ΣτρατοÏ της Θεσσαλίας (στον οποίο επικεφαλής και αρχιστράτηγος ήταν ο διάδοχος του θρÏŒνου Κωνσταντίνος) ανατÎθηκε η απελευθÎρωση της Πιερίας. Διοικητής της Μεραρχίας τοποθετήθηκε ο συνταγματάρχης πυροβολικοÏ ΚλεομÎνης ΚλεομÎνους. Έτσι ξεκίνησε η νικηφÏŒρα προÎλαση του πεζικοÏ της ΕβδÏŒμης Μεραρχίας απÏŒ τη Λάρισα προς την ΕλασσÏŒνα και απÏŒ εκεί προς την Κατερίνη, μία πορεία που δεν ήταν οÏτε εÏκολη στην πράξη οÏτε χωρίς διαμάχες και συγκροÏσεις ανάμεσα στους διοικοÏντες το στράτευμα, αλλά παρÏŒλα αυτά μια νικηφÏŒρα εν τÎλει πορεία.
Το πρωί της 16ης Οκτωβρίου ημÎρα Τρίτη τα ελληνικά στρατεÏματα εισÎρχονται σε μια πÏŒλη που αρχίζει να ξυπνάει ελεÏθερη… Η Îˆβδομη Μεραρχία ΣτρατοÏ εισβάλει στην Κατερίνη, τρÎπει σε φυγή τον τουρκικÏŒ στρατÏŒ και προελαÏνει πανηγυρικά στην κεντρική οδÏŒ της τÏŒτε μικρής κωμÏŒπολης. Αρχικά οι πυροβολισμοί και η βοή τρÏŒμαξαν τους κατοίκους της, αλλά μÏŒλις συνειδητοποίησαν το χαρμÏŒσυνο γεγονÏŒς άρχισαν να βγαίνουν στα μπαλκÏŒνια, τις αυλÎς και τους δρÏŒμους για να προÏ‹παντήσουν και να χαιρετίσουν τους στρατιÏŽτες. Άνοιξαν τα σπίτια τους για να τους προσφÎρουν φαγητÏŒ και ανάπαυση, ενÏŽ οι καταστηματάρχες τους κερνοÏσαν λουκοÏμια, ποτά και τσιγάρα.
ΜÎσα σε μια τÎτοια πανηγυρική ατμÏŒσφαιρα ο απελευθερωτικÏŒς στρατÏŒς, αφοÏ διÎσχισε τον κεντρικÏŒ δρÏŒμο, Îφτασε στον Κισλά (στο σημερινÏŒ πάρκο, εκεί που τÏŒτε βρισκÏŒταν οι εγκαταστάσεις του τουρκικοÏ στρατÏŽνα), ÏŒπου τον υποδÎχτηκε με κάθε επισημÏŒτητα αντιπροσωπεία των κατοίκων της Κατερίνης με επικεφαλής τον επίσκοπο ΠαρθÎνιο Βαρδάκα. Στη συνÎχεια εψάλη χαρμÏŒσυνη δοξολογία στο ναÏŒ της Θείας Αναλήψεως και λίγο πριν την αναχÏŽρησή του ο στρατÏŒς παρÎδωσε τη διοίκηση της πÏŒλης στο ΛιβαδιÏŽτη ΓεÏŽργιο Λαναρίδη.
ΑπÏŒ τÏŒτε η Κατερίνη μπήκε σε μια άλλη τροχιά και ξεκίνησε να ατενίζει το μÎλλον της με αισιοδοξία, ελεÏθερη πλÎον. Δεν αποτίναξε αμÎσως τα τουρκικά στοιχεία απÏŒ πάνω της, δεν άλλαξε απÏŒ τη μια μÎρα στην άλλη, αλλά προσπάθησε με ÏŒσες δυνάμεις και δυνατÏŒτητες είχε να εξελιχθεί. Στις επÏŒμενες δεκαετίες πÎρασε δÏσκολα, άντεξε, μεταμορφÏŽθηκε και διαμορφÏŽθηκε με πολÏ αργÎς αρχικά και πιο ραγδαίες στη συνÎχεια διαδικασίες στην πολÏχρωμη, θορυβÏŽδη και χαοτική καμιά φορά, πολυπληθή μα πάντα διαρκÏŽς κινοÏμενη και μεταβαλλÏŒμενη πÏŒλη.
Στον ίδιο μικρÏŒ χωμάτινο κεντρικÏŒ δρÏŒμο που παρήλασε εκείνο το πρωί ο ελληνικÏŒς στρατÏŒς δÏŒθηκε η ονομασία ΟδÏŒς ΕβδÏŒμης Μεραρχίας, σε τιμή και ανάμνηση της ιστορικής εκείνης μÎρας και πορείας. ΑκÏŒμα και τα δÏο κανÏŒνια που άφησε πίσω του ο τουρκικÏŒς στρατÏŒς και που σήμερα κοσμοÏν την είσοδο του πνευματικοÏ κÎντρου της Εκάβης στο πάρκο της Κατερίνης αποφασίστηκε να παραμείνουν εδÏŽ και Îναν αιÏŽνα τÏŽρα στον ίδιο περίπου χÏŽρο για να θυμίζουν σε ÏŒλες τις μελλοÏμενες γενιÎς το συγκεκριμÎνο γεγονÏŒς της απελευθÎρωσης…
Αδαμίδου ΑντιγÏŒνη
ΙστορικÏŒς – ΑρχαιολÏŒγος
Το άρθρο δημοσιεÏτηκε στο περιοδικÏŒ Live In, τεÏχος Δεκεμβρίου 2012









